|
Συντάκτης: Κωνσταντίνος Βλαχοδήμος
|
|
Καμιά φορά κανείς διερωτάται αν η παρουσίαση των ροών μετανάστευσης στη χώρα μας, αυτής της εξαιρετικά σοβαρής κοινωνικής πρόκλησης, δεν πηγάζει από στάση παθητική χωρίς όραμα για ένα καλύτερο μέλλον. Οι πλειονότητα των σχολιαστών βλέπουν και συζητούν ατελεύτητα για δύο ρεύματα τα οποία εντείνονται χωρίς συγκεκροτημένη αντιμετώπιση με εκρηκτικά επιζήμιες επιπτώσεις στο κοινωνικό σώμα.
|
|
Συντάκτης: Γεώργιος Ε. Σέκερης
|
|
Η λέξη Ευρώπη – ελληνικής ως γνωστόν προελεύσεως – προσφέρεται σε πολλαπλούς ορισμούς. Υπάρχει η γεωγραφική Ευρώπη που περιλαμβάνει και το Καζακστάν και την τουρκική Θράκη. Υπάρχει η πολιτιστική Ευρώπη στην οποία ασφαλώς ανήκει και ο εκτεταμένος σλαβόφωνος ορθόδοξος χριστιανικός κόσμος που εκτείνεται έως και πέραν των Ουραλίων. Και από το τέλος του Β! Π.Π συγκροτείται μια στενότερη, θεσμική Ευρώπη, που αρχικώς προσέλαβε την μορφή μιας προωθημένης οικονομικής σύμπραξης και συν τω χρόνω μετεξελίχθη στη σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση. Πρόκειται για την Κοινοτική Ευρώπη – οι σχέσεις
|
|
Συντάκτης: Ιωάννης Τουλουμάκος
|
(Εικόνες συμπεριφορών από καταλήψεις}
Από καταλήψεις τα χέρια μακριά
φωτιά να βάλουμε στα νέα αφεντικά
Η νεαρή φοιτήτρια γράφει την τελευταία λέξη, κοιτάζει προσεκτικά σκυμμένη ακόμη επάνω από το πανώ το σύνθημα, δύο άλλες κοπέλλες, φίλες της προφανώς ή μέλη της ίδιας οργάνωσης, συζητούν καπνίζοντας.
|
|
Συντάκτης: Δημήτριος Νεζερίτης
|
|
Στον Ελληνικό τύπο ανεγράφη διά βραχέων –εφ’ όσον ανεγράφη- η είδηση σχετικά με την ανανέωση, στις 14 Δεκεμβρίου 2011, από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, της θητείας της Ειρηνευτικής Δυνάμεως (Ε.Δ.) στην Κύπρο, της UNFICYP, μέχρι της 19ης Ιουλίου 2012 (Απόφαση 2026/2011). Γιατί τη φορά αυτή η παράταση γίνεται γιά επτά μήνες και όχι γιά τους συνήθεις έξι, δεν το γνωρίζω. Αν ήμουνα καχύποπτος θα μπορούσα να υποθέσω ότι τα πάντοτε αμερόληπτα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας επιθυμούν να δουν τι επίδραση θα έχει στις επιδιώξεις τους γιά «προώθηση δικαίας λύσεως του Κυπριακού» η ανάληψη από την Κυπριακή Δημοκρατία της Προεδρίας της ΕΕ από την 1η Ιουλίου σε συνδυασμό με τις αναμενόμενες τουρκικές αντιδράσεις και να διαμορφώσουν αναλόγως τη θέση τους κατά την προσεχή συζήτηση γιά την ανανέωση της θητείας. ΄Η, μπορεί να αποτελεί έμμεσο απειλή ότι πρέπει το θέμα να έχει λήξει μέχρι τότε, άλλως τίθεται εν αμφιβόλω η περαιτέρω παράταση της παρουσίας της ΕΔ στην Κύπρο. Αλλά μακράν εμού τέτοιες βέβηλες σκέψεις...
|
|
|
Συντάκτης: Κωνσταντίνος Βλαχοδήμος
|
|
Μέσα στην συνεχιζόμενη εκστρατεία από τα ΜΜΕ, κυρίως τα τηλεοπτικά, τους `ειδικούς` και τους βαρύγδουπους επαγγελματίες πολιτικούς, για μια τάχα επικείμενη αδιευκρίνιστη εθνική καταστροφή όπου πολλά από τα αγαθά του υπερκαταλωτισμού θα εξαφανιστούν, η Ελληνική κοινωνία βιώνει αισθήματα θλίψης, οργής και απόγνωσης που οδηγούν σε κατάσταση συνεχούς φοβίας για το κάθε τι και κυρίως για ένα αύριο. Θα έλεγε κανείς ότι υπάρχει ένα σατανικό σχέδιο να ευνουχίσει κάθε στοιχείο δυναμισμού και να κρατήσει το έθνος σε λήθαργο και προθανάτιο κώμα.
|
|
Συντάκτης: Βλάσης Αγτζίδης
|
|
Πέρασαν ήδη 20 χρόνια (25 Δεκεμβρίου 1991) από την οριστική διάλυση μιας μεγάλης Αυτοκρατορίας, που σφράγισε την ιστορία του 20ου αιώνα, καθόρισε τη μορφή της ευρύτερης περιοχής μας, απείλησε τις έως τότε κυρίαρχες δυνάμεις του κόσμου, προσπάθησε να αλλάξει τις καθιερωμένες νοοτροπίες και διακήρυξε τη δημιουργία μιας νέας κοινωνίας “απαλλαγμένης από την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο”.
Τελικά απέτυχε σ’ όλους τους στόχους που έθεσαν οι αρχικοί επαναστάτες του ’17, που πίστεψαν ότι μπορούν να υπερπηδηθούν κάποια στάδια της κοινωνικής εξέλιξης. Υλοποίησαν εν τέλει τα πιο τρελά όνειρα των μεταφυσικών φιλοσόφων που πίστευαν ότι το πνεύμα προηγείται του όντος και ότι αρκεί η βούληση για να αλλάξει τον ρου των πραγμάτων και να ανατρέψει τους νόμoυς της φύσης…. Μόνο που γι αυτό, απαραίτητη ήταν η σκληρή κυριαρχία μιας νέας τάξης ανθρώπων -συσπειρωμένων γύρω από το Κόμμα, απολαμβάνοντας τα πλείστα όσα οφέλη από τη συσπείρωση αυτή- που πίστευαν ότι αποτελούν την τελείωση του ανθρώπινου είδους, ότι οι ιδέες τους εκφράζουν την ενσάρκωση της έως τότε oυτοπίας και ότι η πολιτική πρακτική τους εγγυάται το δρόμο για την κατάκτηση του επίγειου Παράδεισου.
|
|
Συντάκτης: Dr Aleka Mandaraka Sheppard, Lawyer, arbitrator and mediator
|
|
Schoolchildren with their intuition for natural justice and logic could govern Greece better than the Greek government. Greek people have spoken in masses loud and clear so many times but this time, on 19 and 20 October 2011, the general strikes and demonstrations seemed to be an apotheosis of their message. People of all ages expressed their anger and despair for a future of no hope. Mr Papandreou was talking in Parliament as if nothing was happening outside – completely detached from reality in his pathetic attempt to persuade parliament to vote for the ‘polynomosxedion’.
|
|
|
Συντάκτης: Γεώργιος Ε. Σέκερης
|
|
Η ένταξη της Ελλάδας στην Κοινοτική Ευρώπη – αρχικά στην ΕΟΚ αρχικά και εν συνεχεία στην ΕΕ, υπήρξε η φυσική απόληξη ενός ευρωπαϊκού, διεθνοπολιτικού και πολιτισμικού, προσανατολισμού, που δρομολογήθηκε ενώ ακόμη το υπόδουλο Γένος έδινε τη μάχη για την απόσειση του οθωμανικού ζυγού και για τη συγκρότηση ενός σεβαστού ευρωπαϊκού κράτους. Ας μη λησμονούμε δε ότι ήδη πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ένας ηγέτης του αναστήματος του Ελευθερίου Βενιζέλου, εκφράζοντας ένα ευρύτερο εθνικό κλίμα, είχε ταχθεί ενθέρμως υπέρ της «Πανευρώπης» του Κουντενχόβε Καλέργκι. Ενώ, μεταπολεμικώς, η ελληνική κοινή γνώμη – με μόνη ουσιαστική εξαίρεση το εγκλωβισμένο σε ουτοπικές ιδεοληψίες και εθνικώς ολέθριες διεθνοπολιτικές δεσμεύσεις κομμουνιστικό κόμμα – προσέβλεψε ενθουσιωδώς στην ευρωπαϊκή μας προοπτική.
|
|
Συντάκτης: Γεώργιος Ε. Σέκερης
|
|
Αφού μας οδήγησαν στο χείλος της αβύσσου, οι υποτιθέμενοι ταγοί μας δείχνουν να κάνουν ένα βήμα πίσω. Μετά ατέλειωτα παζαρέματα – που στους δοκιμαζόμενους Έλληνες θυμίζουν το γνωστό κινεζικό «μαρτύριο της σταγόνας – και υπό την εξευτελιστική για τη χώρα μας ωμή πίεση των απηυδισμένων από τα καμώματά τους κοινοτικών Ευρωπαίων, φαίνεται να συναρμολογούν επί τέλους κάποιο κυβερνητικό σχήμα «συνεργασίας», προκειμένου να εισπράξουμε τη θρυλική «έκτη δόση» – και να αποφύγουμε έτσι την άμεση χρεοκοπία. Και συνακόλουθα την εκπαραθύρωσή της χώρας μας από την ευρωζώνη και ουσιαστικά, αν όχι και τυπικά, και από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τη γεωπολιτική της αποδυνάμωση και περιθωριοποίηση. Ενώ όμως παρακολουθούμε εμβρόντητοι την απίστευτα επιπόλαιη και ανεύθυνη αυτή συμπεριφορά του τόσο άκοσμου «πολιτικού κόσμου» μας, καλό είναι να μη μας διαφεύγουν οι ευρύτερες διαστάσεις του εθνικού μας δράματος.
|
|
Συντάκτης: Κωνσταντίνος Βλαχοδήμος
|
|
Από πολύ καιρό τώρα έγκριτοι και σεβαστοί σχολιαστές, αλλά όχι μόνον, κρούουν κώδωνες κινδύνων για την αυξανόμενη τάση αποσύνθεσης της Ελληνικής κοινωνίας και της κατά συνέπιαν επερχόμενης καταστροφής της. Αυτή η προσπάθεια συνεχίζεται με αυξανόμενη ένταση και σημάδια κόρου τελευταία, λόγω των πλείστων ενδείξεων που επιβεβαιώνουν αυτήν την θλιβερή πραγματικότητα καθώς η τάση έχει επιταχυνθεί.
|
|
|
|
|
