28/7/16

Δημόσιος διάλογος για το Σύνταγμα

Συντάκτης  Κ.Π.Βλαχοδήμος


Σαν απλός πολίτης που ενδιαφέρεται έντονα για ο μέλλον της πατρίδας μου, διαβάζοντας το κείμενο της παρουσίασης του πρωθυπουργού και τα πρώτα σχόλια το Ε. Βενιζέλου σχετικά με το αντικείμενο, ένοιωσα απογοήτευση και ανησυχία.
Οι δύο απόψεις αντανακλούν τις προθέσεις των παρατάξεων τους  να κάνουν αυτό που διατυμπανίζουν σαν δημόσιο διάλογο, για το σοβαρότερο θέμα που πρέπει να απασχολεί την Νεοελληνική κοινωνία σήμερα, αντικείμενο σύγκρουσης και συνδιαλλαγής των πολιτικών και ιδεολογικών δυνάμεων του κατεστημένου. Και προσπαθούν να το κάνουν  κρατώντας άτομα σαν εμένα σε σύγχυση γύρω από το τεχνικό υπόβαθρο των άρθρων ενός εξαιρετικά πολύπλοκου και πυκνογραμμένου ολοκληρωμένου  νομικού συγγράμματος.
Είναι ίσως η τελευταία ευκαιρία να αντιδράσουμε δυναμικά, να απορρίψουμε τις διαδικασίες για έναν τέτοιο διάλογο που αυτοί επιθυμούν για την πολιτική τους επιβίωση.
Για να γίνει ένας πραγματικός και απαραίτητος διάλογος για την τροποποίηση του συνταγματικού χάρτη του νεοελληνικού κράτους με την ουσιαστική συμμετοχή όλων των πολιτών του που επιθυμούν, ανεξάρτητα του επίπεδου μόρφωσης του καθενός, αυτός πρέπει να γίνει στην γλώσσα αυτών των ανθρώπων και με την απαραίτητη ιδεολογικά ουδέτερη πληροφόρησή τους για τις εναλλακτικές που προσφέρονται. Δεδομένων των πολιτιστικών αδυναμιών του νεοελληνικού έθνους κανείς δεν πρέπει να υποτιμά την δύναμη του προσωπικού συμφέροντος έναντι του κοινωνικού αλλά εδώ έχουμε μια ευκαιρία μοναδική να θέσουμε τον καθένα απέναντι στις κοινωνικές του υποχρεώσεις με τρόπο πλατύτερο από στιγμιαία συμβάντα του βίου.
Πρέπει, πολύ πριν την διατύπωση σχεδίων του Χάρτη,  να προηγηθεί μια περίοδος προτάσεων για το όραμα της κοινωνίας για το μέλλον της μέσα σε έναν παγκοσμιοποιημένο πλανήτη και την δομή της πολιτείας και του κράτους για να πλησιάσουμε αυτό το όραμα. Προτάσεις σε απλή γλώσσα, καταληπτή στο μέγιστο της κοινωνίας , ολοκληρωμένες, φωτίζοντας τις επιπτώσεις των προτεινομένων αλλαγών με αντικειμενικό τρόπο. Οι συνταγματολόγοι και οι πολιτικοί δεν έχουν καμία θέση σ αυτήν την φάση παρά μόνον σαν άτομα. Αντίθετα θα έλεγε κανείς ότι κάθε παρέμβαση τους με θεσμικό χαρακτήρα δημιουργεί σύγχυση και αποπροσανατολισμό. Οι κύριοι παράγοντες που πρέπει κληθούν να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων και παραμερίζοντας τις ιδεολογικές τους θέσεις να ηγηθούν στον διάλογο είναι ο πνευματικός μας κόσμος. Αυτός που τουλάχιστον τα τελευταία σαράντα χρόνια απεδείχθη πολύ κατώτερος των πραγματικών αναγκών της κοινωνίας μας. Οι προοπτικές δεν είναι πολύ θετικές αλλά είναι αυτοί που έχουμε. Άλλωστε αυτός ο δημόσιος διάλογος είναι μια εξαίσια ευκαιρία για την πατρίδα να αναδείξει, όπως συχνά στο παρελθόν, έναν ανανεωμένο πνευματικό κόσμο που τόσο έχει ανάγκη.
Σ αυτή την περίοδο των προτάσεων και του διαλόγου πρέπει να δοθεί άπλετος χρόνος. Θα είναι εγκληματικό για οποιεσδήποτε πολιτικές σκοπιμότητες να συμπυκνωθεί ο διάλογος. Είναι ανάγκη να συμμετάσχει ο πολίτης όντας κοινωνός των εναλλακτικών που προκύπτουν προς επιλογή.
Συνταγματολόγοι και νομικοί, παρακολουθώντας σαν τεχνικοί αλλά όχι παρεμβαίνοντας θα προτείνουν εναλλακτικά κείμενα του Συνταγματικού Χάρτη εναρμονισμένα με τις προτάσεις του διαλόγου και θα προετοιμάζουν τις νομοθετικές διαδικασίες για την προώθηση ενός τελικού κειμένου στις δύο απαραίτητες ψηφοφορίες του κοινοβουλίου. Το ίδιο το σχέδιο του Συντάγματος δεν πρέπει να γίνει όμηρος παραπλανητικών δημοψηφισμάτων. Δεν πρέπει να υποκύψουμε στις σειρήνες του λαϊκισμού, από όπου και αν έρχονται. Πρέπει να σεβαστούμε την συνέχεια του πολιτειακού μας βίου σαν κοινωνία έστω και αν αποφασίζουμε για τις απαραίτητες τροποποιήσεις που θα διορθώσουν τις αδυναμίες του. Άλλωστε, με τον πολίτη κοινωνό των εξελίξεων το διάστημα μεταξύ των δύο ψηφοφοριών είναι η κρίσιμη φάση όπου το πολιτικό σώμα θα εκφράσει την επιλογή του μετά από εκλογική διαδικασία. Γι αυτό άλλωστε είναι απολύτως αναγκαίο ο όριο των 3/5 να εφαρμοστεί στην δεύτερη ψηφοφορία. 
Παρόλες τις δυσκολίες που περνάμε σαν κοινωνία και προτεραιότητες επιβίωσης ας μην αφήσουμε αυτή την ευκαιρία να χαθεί. Το οφείλουμε στην πατρίδα και τους απογόνους μας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αρχειοθήκη ιστολογίου