30/8/14

Ανάδελφοι;

Συντάκτης  Κ.Π.Βλαχοδήμος, Leadership coaching at www.optir.eu

Από μικρά παιδιά, ακόμη και πριν απ το σχολείο, το βάρος του ανάδελφου έθνους βαραίνει την ψυχοσύνθεση μας σαν Έλληνες. Κοιτάζουμε στα κοντινά μας σύνορα και βλέπουμε αλλοεθνείς που δια μέσου των αιώνων έχουν επιδράσει στην εθνική μας ταυτότητα, άλλοι λιγότερο και άλλοι πολύ περισσότερο. Αλλά παρόλα ταύτα αισθανόμαστε διαφορετικοί. Λες και διαχρονικά τα κύρια στοιχεία  της κουλτούρας μας σαν γένος, αποτέλεσμα των χαρακτηριστικών του περιβάλλοντος,  επιβιώνουν. Παράλληλα οι καταβολές των γειτόνων προσθέτουν στην περαιτέρω διαφοροποίηση μας. Ποιο μακριά προς Ανατολάς, το πολιτισμικό χάσμα  ευρύνεται. Όσο για την Δύση, που στην πραγματικότητα με λίγες εξαιρέσεις σε Βαλκάνια και Ρωσία περιέχει όλη την Ευρωπαϊκή ήπειρο, τα δογματικά μας σχίσματα έχουν αποτελέσει ανυπέρβλητα εμπόδια μιας κλασσικά κριτικής θεώρησης.  Κατά κάποιο τρόπο έχουμε πειστεί ότι  η μοίρα μας έχει κάνει ένα   έθνος σχιζοφρενές, κάτι σαν  ένα Ιανικό άγαλμα  που αγναντεύει ταυτόχρονα προς Ανατολάς και προς Δυσμάς. Καμιά φορά μάλιστα ήμαστε υπερήφανοι γι αυτό.

28/8/14

Ὁ Νίτσε περὶ τοῦ Ἀνθελληνισμοῦ

Συντάκτης  Ἠλίας Β.Οἰκονόμου,  ὁμότιμος καθηγητὴς τοῦ Ἐθνικοῦ καὶ Καποδιστριακοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν


Ἡ παράπλευρη ἐξαγόρευση

  Νίτσε περὶ τοῦ Ἀνθελληνισμoυ


( Ὁ φιλόσοφος καὶ ἡ ἀνομολόγητη ἐχθροπάθεια )    
                         
 Γιατὶ  αὐτὸ τὸ θέμα;  Γιὰ τρεῖς, προφανεῖς λόγους. Ὁ πρῶτος εἶναι ἡ ἐνεστῶσα οἰκονομική, οὐσιαστικῶς δὲ ἠθικὴ καὶ ἐθνικὴ κρίση. Ὁ δεύτερος ἡ ἀναλογία τῆς παρούσης κρίσεως πρὸς τὴν οἰκονομικὴν κρίσιν  τοῦ 19ου αἰῶνος, δηλαδὴ τῆς ἐποχῆς τοῦ Χαριλάου Τρικούπη, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐδιδάχθημεν ἐλάχιστα ἕως τίποτε. Ὁ τρίτος εἶναι ἡ ἐνυπάρχουσα expressis verbis ἀποκάλυψη ἀνομολογήτων δυτικοευρωπαϊκῶν ἀνθελληνικῶν παθῶν  ὑπὸ τοῦ φιλολόγου καὶ φιλοσόφου, τοῦ 19ου ἐπίσης αἰῶνος, Friedrich Nietzsche.
Ὅλοι αὐτοὶ οἱ λόγοι θέτουν τὸ θέμα περὶ τοῦ ὑφισταμένου ἤ καὶ ὑφέρποντος , πρακτικῶς δέ,  ἐκφραζομένου Ἀνθελληνισμοῦ.

27/8/14

ΤΟ ΝΑΤΟ ΕΚ ΝΕΟΥ ΕΠΙ ΣΚΗΝΗΣ

Συντάκτης Γεώργιος Ε. Σέκερης


Με τη λήξη του Ψυχρού Πολέμου πολλοί προφήτευσαν ότι, αφού επί τέσσερες δεκαετίες απετέλεσε το προπύργιο του Δυτικού Κόσμου κατά της σοβιετικής απειλής, η Ατλαντική Συμμαχία ήταν καταδικασμένη, ελλείψει πλέον  αντικειμένου, να τελευτήσει. [i] Οι σχετικοί όμως επικήδειοι αποδείχθηκαν τουλάχιστον πρόωροι. Μολονότι οι δραστηριότητές του περιεστάλησαν δραστικά, το ΝΑΤΟ  διατηρήθηκε εν ζωή. Χρησιμοποιήθηκε για την αντιμετώπιση του Γιουγκοσλαβικού, όταν έγινε σαφές ότι οι Ευρωπαίοι αδυνατούσαν να το χειρισθούν με τις δικές τους δυνάμεις. Και μετά την τρομοκρατική επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου 2002 - για πρώτη, σημειωτέον, φορά - ενεργοποιήθηκε, συμβολικώς έστω, το άρθρο 5 του Βορειοατλαντικού Συμφώνου. [ii] Εν συνεχεία δε η Συμμαχία ανέλαβε ηγετικό ρόλο στο Αφγανιστάν – ήτοι μια, όχι μόνο «εκτός περιοχής» ευθύνης της, αλλά και εκτός ευρωπαϊκής ηπείρου αποστολή · επανάληψη όμως της οποίας, σε τέτοια τουλάχιστον κλίμακα, φαίνεται λίαν απίθανη, . δεδομένης της απροθυμίας πολλών Ευρωπαίων, κυρίως, συμμάχων. Κατά βάσιν όμως το ΝΑΤΟ παρέμεινε ένας σχετικά υποχρησιμοποιούμενος φορέας δυτικής αυτασφάλειας έναντι απρόβλεπτων μελλοντικών κινδύνων – δοθείσης της δυσκολίας όπως, σε περίπτωση ανάγκης, συγκροτηθούν εκ του μηδενός αποτελεσματικοί συμμαχικοί πολιτικοστρατιωτικοί μηχανισμοί.

11/8/14

ΠΕΡΙ ΝΕΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ

Συντάκτης  Γεώργιος Ε. Σέκερης

Κατά γενική διαπίστωση, η χώρα μας διέρχεται κρίση υπαρξιακή· με την εσωτερική της αποδυνάμωση να μεταφράζεται μοιραίως και σε περιθωριοποίηση στα παγκόσμια δρώμενα. Το παρακμιακό δε αυτό κλίμα καλύπτει ολόκληρο το φάσμα της εθνικής μας ζωής: οικονομία, παιδεία, υγεία, έννομη τάξη, άμυνα, εξωτερική πολιτική. Πηγή του όμως είναι κατά βάση η εξής μία: η ποιότητα του πολιτικού μας προσωπικού.
Οι άνθρωποι που επί δεκαετίες τώρα διαχειρίζονται την εξουσία έχουν αποδειχθεί τραγικά κατώτεροι των περιστάσεων. Ασχέτως ιδεολογικών προμετωπίδων, η πολιτική πρακτική τους εμφανίζει απελπιστική ομοιομορφία · με κυρίαρχα γνωρίσματα την ιδιοτελή μικροκομματική πονηρία και την παντελή απουσία γενναίου εθνικού οράματος. Όσο οι κομματάνθρωποι αυτοί θα κυβερνούν, η Ελλάδα θα κατρακυλά.

9/8/14

ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΔΙΑΣΑΦΗΝΙΖΟΝΤΑΙ


Συντάκτης  Γεώργιος Ε.Σέκερης
Επτά περίπου μήνες μετά τις βίαιες εκδηλώσεις στην πλατεία Μεϊντάν και την ανατροπή του προέδρου Βίκτορ Γιανουκόβιτς, οι επιπτώσεις της ουκρανικής κρίσης στις τύχες της ίδιας της Ουκρανίας, αλλά επίσης και κυρίως στις σχέσεις της Δύσης με τη Ρωσία, γίνονται όλο και πιο ορατές.
Υπό ρωσικό πρίσμα, οι πρώτες αντιδράσεις της Μόσχας στις ουκρανικές εξελίξεις είχαν χαρακτήρα «αμυντικό» – στο μέτρο που τον πρόεδρο Πούτιν ανησύχησε το ενδεχόμενο η Ουκρανία να ενσωματωθεί στο δυτικό γεωστρατηγικό πλέγμα και ειδικότερα στο ΝΑΤΟ – με πιθανές  επιπτώσεις και στην ρωσική βάση της Σεβαστούπολης· και συνακόλουθα να οδηγηθούν σε ναυάγιο και οι φιλόδοξοι σχεδιασμοί του για τη συγκρότηση μιας «Ευρωασιατικής Ένωσης» - με άλλες λέξεις για την ένταξη τέως σοβιετικών δημοκρατιών της Ανατολικής Ευρώπης και της Κεντρικής Ασίας στον χώρο της ρωσικής γεωπολιτικής και οικονομικής επιρροής. [i] 

Αρχειοθήκη ιστολογίου