13/11/14

Καλές Ιδέες και Απλά Βήματα

Συντάκτης  Κ Π Βλαχοδήμος




Καθώς το πολιτικό κλίμα οξύνεται και οι τεράστιες θυσίες της κοινωνίας, με τον βάρβαρο τρόπο που επιβλήθηκαν, κινδυνεύουν να χαθούν, ανεξάρτητοι παρατηρητές και ανήσυχοι ενημερωμένοι αλλά  ακομμάτιστοι πολίτες διατυπώνουν τις απόψεις τους πλέον σαν κραυγές απελπισίας.

Πυρήνας των ανησυχούντων, η αδυναμία της ηγετικής ελίτ της κοινωνίας (πολιτικό κατεστημένο, πνευματικός και επιχειρηματικός κόσμος, σύστημα μέσων ενημέρωσης) να δράσσει συντονισμένα στην αντιμετώπιση μιας πολυδιάστατης και εντεινόμενης εθνικής απειλής, την καταβαράθρωση κάθε έννοιας κοινωνικής δικαιοσύνης. Ο λόγοι αυτής της αδυναμίας είναι πολλοί και οι απόψεις των ανησυχούντων εμβρυθούν σε κάθε έναν από αυτούς με καλές και χρήσιμες ιδέες σε διάφορους τομείς που τυχαίνει να έχουν πείρα και γνώση των συμβαινόντων. Δυστυχώς η πλειονότητα αυτών των απόψεων παραμένει στην σφαίρα του γενικού. Αφορά θέματα μακρο-πολιτικής, μακριά, πολύ μακριά από την καθημερινότητα του απλού πολίτη που ζει κάτω από ένα πέπλο παραπληροφόρησης και τις ψυχολογικές πιέσεις που τον κάνουν να δρα.

Με ελάχιστες εξαιρέσεις δεν ακουμπά τον πολίτη τον ίδιο, που ζει αυτόν τον εφιάλτη. Και τούτο παρόλο ότι αυτός δίνει καθημερινά σημάδια (διαβάστε σχόλια σε άρθρα μεγάλων εφημερίδων) ότι χρειάζεται επειγόντως αμέριστη συμβουλή από ανεπηρέαστους ειδικούς. Είναι αυτό που πραγματικά του λείπει. Συμβουλή  για το τι πρέπει να αλλάξει ο ίδιος στον τρόπο που ενεργεί για να αλλάξουν τα πράγματα μια και δεν εμπιστεύεται κανέναν από την υπάρχουσα ηγετική ελίτ. Υπάρχει λοιπόν ανάγκη για μια αλλιώτικη εκστρατεία ενημέρωσης του για το πως θα πορευτεί από  ανθρώπους που εμπιστεύεται.

Δεν μιλάμε για πάνσοφους γκούρου. Τέτοιοι άνθρωποι είναι σίγουρο ότι υπάρχουν δίπλα μας. Είναι οι ενημερωμένοι απλοί συμπολίτες που έχουν περισσότερη γνώση και πείρα σε ένα αντικείμενο από τους γύρω τους και που θα μπορούσαν να συμβάλλουν στα πλαίσια της κρίσης. Μιλάμε για δραστηριοποίηση αυτών των πολιτών. Είναι η κρίσιμη μάζα. Δυστυχώς, μέσα στον βόθρο της κρατούσης από γενεές κομματοκρατίας, τέτοια άτομα, που θα μπορούσαν να βοηθήσουν, αποποιούνται της ευθύνης είτε γιατί πιστεύουν ότι στο επίπεδο ηθικής κατάπτωσης που έχει φτάσει η κοινωνία η προσπάθεια τους είναι μάταια  είτε ότι μια τέτοια ενέργεια θα τους φέρει αντίθετους με το κατεστημένο από το οποίον δεν μπορούν να αμυνθούν είτε και τα δύο. Η πρόκληση επομένως αφορά στην ανάληψη εθνικής ευθύνης από αυτήν τη κρίσιμη μάζα.

Θα πει κανείς ότι προτείνεται μη ρεαλιστική εκστρατεία επανασυγκόλησης των θραυσμάτων μιας κατακερματισμένης κοινωνίας όπου το ΕΓΩ κυριάρχησε απόλυτα, προσπάθεια επανασύμπτυξης του κοινωνικού ιστού ενός έθνους που κατρακυλάει προς την άβυσσο της εξαφάνισης. Η απάντηση είναι θετική με την υποσημείωση ότι χωρίς  αυτήν και την με τον απαιτούμενο χρόνο επούλωση των πληγών είναι προφανές ότι στον κόσμο της σήμερον το έθνος δεν έχει μέλλον.

Οι καλές ιδέες σε ανώτερα επίπεδα πολιτικής είναι απαραίτητες και καλοδεχούμενες, αλλά ευτυχώς δεν  χρειάζονται μεγαλόπνοα σχέδια και οργανώσεις για ανασυγκρότηση στην καθημερινότητα του πολίτη που είναι η πηγή του κακού. Χρειάζονται απλά βήματα από τον καθένα που νομίζει ότι μπορεί να προσφέρει με εστία την σωστή πληροφόρηση για τα συμβαίνοντα και προσφερόμενες ρεαλιστικές εναλλακτικές ενέργειες του. Χρειάζεται εντονότερη πολιτικοποίηση του ενημερωμένου πολίτη στην καθημερινότητα της κοινωνικής ζωής. Καταρχήν να πλησιάσει τον συμπολίτη του. Να καταλάβει που βρίσκεται κοινωνικά και να του μιλήσει, ανάλογα με τις γνώσεις του για την παιδεία, την ασφάλεια, την οικονομία που τον αφορά, τα μέσα ενημέρωσης του, το πολιτικό κατεστημένο σε όλα τα επίπεδα, τον πνευματικό του κόσμο και όσα άλλα τον αφορούν προσωπικά από μια ακομμάτιστη γωνία. Να του δείξει πως συμβάλλει στο πρόβλημα σε όλους αυτούς τους τομείς. Πως στοιχίζεται, με την σχιζοφρενική του πολιτική ταυτότητα μέσα σε ένα μετα-οθωμανικό κοινωνικό σύστημα, χωρίς πολλές ηθικές ενοχές, την μια στιγμή  με τους κοτζαμπάσηδες που εκμεταλλεύονται τους ραγιάδες και την άλλη με τους δεύτερους. Πόσο κοπιώδεις και χρονοβόρος είναι πιθανή βελτίωση της κατάστασης.

Επίπονο, άχαρο, μακρύ και αφανές έργο για ριψοκίνδυνους εθελοντές, από αυτούς που θα διαβάσουν αυτές τις γραμμές και πολλούς άλλους που θα μπορούσε να φτάσει το μήνυμα, δηλαδή τον καθένα μας που μπορεί. Αλλά οι μακρινοί μας  παππούδες άφησαν διάφορα αποφθέγματα έχοντας δει τα χειρότερα. Φασούλι το φασούλι ….., Συν Αθηνά ....., και άλλα πολλά σαν ευαγγελιο της επιβίωσης του έθνους.

Τυχαίνει να ζούμε σε ιστορική στιγμή μεγαλων κινδύνων. Οι πρόγονοι μας, οι απόγονοι μας, απαιτούν απο τον καθένα που δύναται, να βάλει πλάτη, έστω και αδύνατη, στο πολύ βαρύ φορτίο, την ανάταξη των ηθικών αρχών στην Ελληνική κοινωνία. Δεν γίνεται αλλιώς.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αρχειοθήκη ιστολογίου