8/6/14

H Ομφαλοσκόπιση του “Πνευματικού Κόσμου“


Συντάκτης  Κ.Π.Βλαχοδήμος, Leadership coaching at www.optir.eu
Καθώς περνάμε μια περίοδο μετεκλογικών και προ κυβερνητικών αναδομήσεων τα περισσότερα άρθρα στους χώρους ενημέρωσης έχουν σαφώς χαρακτήρα ομφαλοσκοπικό. Είναι μια περίοδος που οι άνθρωποι του πνεύματος αυτοϊκανοποιούνται διαβάζοντας αυτά που οι ίδιοι γράφουν.
Είναι όμως και ευκαιρία αν κάποιος θελήσει να ασχοληθεί με την τύχη διαχρονικά των διάφορων πνευματικών πονημάτων με πολιτικοοικονομικό περιεχόμενο, όπως άρθρα και παρουσιάσεις των ΜΜΕ, δημοσιεύσεις στα ηλεκτρονικά κοινωνικά μέσα, εκδόσεις βιβλίων γύρω από το υπαρξιακό πρόβλημα του έθνους. Ίσως θα εκπλαγεί με τις προφανείς διαπιστώσεις. Η πλειονότητα των απόψεων δεν τυγχάνει σχολιασμού από απλούς πολίτες, αλλά το κυριότερο στοιχείο δεν είναι αυτό. Αυτό που ρίχνει πολύ περισσότερο φώς είναι η φύση του σχολιασμού σε λίγα στα οποία υπάρχει ανταπόκριση.

Η ανταπόκριση αυτή, κρίσιμη μάζα πληροφοριών, κρύβει μέσα της την δομή και φύση του αναγνωστικού κοινού που πίσω του σέρνει ουσιαστικά και τους πολλούς που δεν διαβάζουν, αλλά είναι κολλημένοι στο κονσερβοκούτι, δηλαδή ολόκληρη την κοινωνία.

Διακρίνεται αμέσως ένας πολύ στενός κύκλος που περιλαμβάνει τους συνήθεις γράφοντες και πολύ λίγους απλούς αναγνώστες από το ίδιο καλούπι που εστιαζόμενοι εις το θέμα σχολιάζουν συμφωνώντας η και διαφωνώντας. Τα γραφόμενα και τα σχόλια κουνιούνται στη σφαίρα των ιδεών, εύκολα να τα διακρίνεις. Κατατρύχονται με μακρό πολιτικά και οικονομικά θέματα και απόψεις που έχουν σημασία για τους τεχνοκράτες που σχεδιάζουν προτάσεις και συζητούν σε διακρατικό επίπεδο αλλά με έντονα θεωρητικό ενδιαφέρον για τον απλό πολίτη. Είναι ο κύκλος που συχνά αυτοϊκανοποιείται με τις ίδιες του τις απόψεις.
Το μεγαλύτερο όμως μέρος του αναγνωστικού κοινού είναι απλοί πολίτες, όχι ειδικοί, με γνώσεις τέτοιων θεμάτων όπως τις έλαβαν από το σχολείο τους, με όλη την σημασία που έχει αυτή η διαπίστωση. Τα σχόλια τους σε περιεχόμενο, γλώσσα επικοινωνίας και τρόπου διατύπωσης είναι ο βασικότερος δείκτης της σχέσεως του πνευματικού κόσμου που υποτίθεται ότι οδηγεί την κοινωνία προς το μέλλον της και αυτής της ίδιας. Για πολλούς είναι αποκαρδιωτικά γιατί εκφράζουν ένα αίσθημα εγκατάλειψης του πολίτη από τους πνευματικούς του ηγέτης αλλά  είναι ταυτόχρονα άκρως διαφωτιστικά της πραγματικότητας για όποιον θα ήθελε να δει πως φτάσαμε στο σήμερα και πως θα μπορούσε να γεννηθεί η ελπίδα.

Ακλουθώντας μια τέτοια διαδικασία διερεύνησης δεν αποσκοπεί στην προβολή μιας αρνητικής εικόνας παρόντος και παρελθόντος. Αντίθετα, προβάλλει την σχέση του πολίτη με τον πνευματικό του κόσμο σαν μια ευκαιρία να ξαναελπίσουμε. Να ανακαλύψουμε μέσα από αυτές τις αντιδράσεις του πολίτη που πραγματικά βρίσκεται, τα περιθώρια ενδυνάμωσης του κοινωνικού ιστού και τις δυνατότητες του πνευματικού κόσμου, όπως υπάρχει σήμερα, να παίξει το ρόλο του σε αυτή τη διαδικασία. Μόνον με μια τέτοια εικόνα μπορούμε να βάλλουμε σε κίνηση ένα ρεαλιστικό σχέδιο που δεν θα είναι σχέδιο οικονομικής ανάκαμψης αλλά σχέδιο ρεαλιστικής πορείας προς ένα καλύτερο μέλλον για το τη χώρα. Οι πιθανότητες επιτυχίας εξαρτώνται απόλυτα από την καλή θέληση και των δύο πλευρών αλλά το κύριο βάρος σίγουρα πέφτει στους πνευματικούς ηγέτες που πρέπει να κερδίσουν την χαμένη εμπιστοσύνη της κοινωνίας και να ηγηθούν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αρχειοθήκη ιστολογίου