13/5/14

Η ΚΙΒΔΗΛΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΚΑΙ Η ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ


Συντάκτης  Γ. Ε. Σέκερης
Σε κείμενο αναρτηθέν προ ημερών στο Διπλωματικό Περισκόπιο (1),  διαπιστώναμε ότι οι προτάσεις της Νέας Δημοκρατίας για την αναθεώρηση του  συντάγματος είναι διαφανώς προσχηματικές και αποκλειστικά προεκλογικής υφής, με δεδομένες, αφ’ ενός, την παντελή απουσία των πολιτικών προαπαιτουμένων για την πραγμάτωσή τους στο προβλεπτό μέλλον, και, αφ’ ετέρου, την απροθυμία του κόμματος που τις εισηγείται να επιδιώξει, αξιοποιώντας την ιδιότητα του κύριου κυβερνητικού εταίρου, την από τούδε υλοποίηση όσων εξ αυτών είναι συμβατές με τον ισχύοντα συνταγματικό χάρτη: μεταξύ άλλων, την μείωση του αριθμού των βουλευτών· την υπουργοποίηση αποκλειστικώς προσώπων χωρίς βουλευτική ιδιότητα· και τη πλήρη αξιοποίηση της υφιστάμενης νομοθεσίας για την πάταξη της διαφθοράς των πολιτικών - με εμβληματική εν προκειμένω την τύχη της «λίστας Λαγκάρντ». Κυρίως όμως επισημαίναμε ότι τα προτεινόμενα μέτρα είναι αποσπασματικά, αιωρούμενα σε στρατηγικό κενό – καθώς δεν εντάσσονται σε ολοκληρωμένο συνταγματικό σχεδιασμό.
Η ριζοσπαστικότερη, ειδικότερα, από τις προτεινόμενες καινοτομίες  – η απ’ ευθείας εκλογή του προέδρου της δημοκρατίας από τον λαό – είναι ασύνδετη με τη λοιπή συνταγματική δομή· και, συνεπώς, υιοθετούμενη θα οδηγούσε κατά πάσαν βεβαιότητα σε σύγχυση και συγκρούσεις μεταξύ ενός προέδρου, λαοπρόβλητου μεν, πλην όμως διαθέτοντος ελάχιστες ουσιαστικές αρμοδιότητες – παρεμφερείς, δικαιούται κανείς να συμπεράνει από τη σχετική ανακοίνωση, με τις προϋπάρχουσες της συνταγματικής μεταρρύθμισης του 1985 -, και ενός ισχυρότερου, αλλά παρά ταύτα ευάλωτου, πλήρως εξαρτημένου από τα βουλευτικά μαγειρεία, πρωθυπουργού.

Το μείζον ζητούμενο, εν τούτοις, ήταν και παραμένει η ριζική αλλαγή της λειτουργίας του προβληματικού μας πολιτεύματος, προκειμένου να εξυγιανθεί και καταστεί αποδοτική η φαύλη και άγονη σήμερα πολιτική μας ζωή. Γίνεται δε όλο και πιο έκδηλο, ότι κεντρικός  άξονας της μεγάλης αυτής ανατροπής θα είναι κατ’ ανάγκην η εγκαθίδρυση της προεδρικής δημοκρατίας: της μόνης, υπό τις διαχρονικά κρατούσες στη χώρα μας συνθήκες, μορφής πολιτειακής οργάνωσης ικανής να εξασφαλίσει τη σταθερότητα και συνέχεια της διακυβέρνησης του κράτους, αλλά, εξ ίσου σημαντικό, και την ισχυρή και αξιόπιστη διεθνή εκπροσώπησή του.
Πρόκειται καταφανώς για μια πολιτειακή ανασύνταξη ισοδυναμούσα με ειρηνική επανάσταση· και η οποία στην πράξη προϋποθέτει την ευρεία συναίνεση του ελληνικού λαού, εκφραζόμενη μέσω μιας, ουσία αν όχι τύποις, συντακτικής συνέλευσης. Ενώ είναι εξ ίσου προφανές, ότι οι φθαρμένοι και χωρίς εθνικό όραμα πολιτικάντηδες που νέμονται αυτή τη στιγμή την εξουσία – αδιάφορο αν ως κυβέρνηση ή ως αντιπολίτευση – αδυνατούν, από την ίδια τη φύση τους,   να αναλάβουν το αναμορφωτικό αυτό έργο. Το οποίο μόνο μια νέα, ανορθωτική πολιτική δύναμη, συγκροτούμενη από τους αρίστους της ελληνικής κοινωνίας και του εκτός συνόρων ελληνισμού, θα είναι σε θέση, εξασφαλίζοντας τη λαϊκή στήριξη, να πραγματώσει.
 

(1)  Η ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ Ή Ο ΛΥΚΟΣ ΠΟΥ ΦΥΛΑΕΙ ΤΑ ΠΡΟΒΑΤΑ), http://www.diplomatikoperiskopio.com/2014/05/blog-post.html

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αρχειοθήκη ιστολογίου