29/3/12

ΘΕΣΕΙΣ ΕΝΩΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ (ΕνΕλ) ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

  
Τρίτη, 29 Μαΐου 2012 22:20
1.     Μια υγιής εθνική οικονομία συμβάλλει καθοριστικά στην ευημερία και την πολιτιστική ανάπτυξη του λαού, καθώς και στην άμυνα και τη διεθνή παρουσία του κράτους. Και συνακόλουθα, η οικονομική μας κατάρρευση πλήττει, τόσο τις συνθήκες διαβίωσης στο εσωτερικό της χώρας μας, όσο και τη θέση μας στον παγκόσμιο στίβο.
2.     Κύριοι υπεύθυνοι για το σημερινό οικονομικό μας κατάντημα είμαστε εμείς οι ίδιοι - πρωτίστως οι εκάστοτε κυβερνώντες, αλλά και οι κυβερνώμενοι, στο μέτρο που έχουμε λόγο στην ανάδειξη των πρώτων. Η μετάθεση ευθυνών στους ώμους τρίτων - κυβερνήσεων ή ιδιωτών, αδιάφορο - απλώς δυσχεραίνει την αναγκαία ανορθωτική προσπάθεια.
3.    Για να αχθεί επιτυχώς εις πέρας η δύσκολη οικονομική μας ανόρθωση πρέπει να συντρέξουν δύο βασικές προϋποθέσεις.
·      Εν πρώτοις επιβάλλεται να αναγνωρισθούν χωρίς περιστροφές τα αίτια της οικονομικής μας κακοδαιμονίας, και υπό το φως της διάγνωσης αυτής να υιοθετηθεί θεραπευτική αγωγή απαλλαγμένη από δογματισμούς και μικροκομματικές σκοπιμότητες. Επί δεκαετίες δαπανούμε σε ετήσια βάση έως και 10% περισσότερα απ' ό,τι παράγουμε, πρωτίστως συνεπεία ενός υπερτροφικού, αναποτελεσματικού και εν πολλοίς διεφθαρμένου κρατικού μηχανισμού, με τις ζημιογόνες προεκτάσεις του στον χώρο των ΔΕΚΟ, αλλά και λόγω της εξ ίσου προβληματικής διαχείρισης της πλειοψηφίας των δήμων και δημοτικών επιχειρήσεων της χώρας. Η άκρατη αυτή υπερκατανάλωση σε συνδυασμό με τη χαμηλή παραγωγικότητά μας είχε ως φυσικό απότοκο ένα τριπλό, εκρηκτικό πρόβλημα - ήτοι ένα Δημοσιονομικό Έλλειμμα, ένα Δημόσιο Χρέος και ένα Έλλειμμα Τρεχουσών Συναλλαγών επικινδύνως διογκωμένα σε σχέση με το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν μας. Ενώ, η προσήλωση σε ιδεολογικές αγκυλώσεις - από τα τραγικώς απαξιωθέντα ολοκληρωτικά σοβιετικά πρότυπα έως τις ανάλγητες και αντιπαραγωγικές ακρότητες ορισμένων «νεοφιλελευθέρων» - μπορεί μεν να ικανοποιεί τον ψυχισμό των πιστών, πλην όμως δεν προσφέρει βιώσιμες λύσεις για τα πιεστικά αυτά προβλήματα της οικονομίας μας, ενώ, αποπροσανατολίζοντας την κοινή γνώμη, παρεμβάλλει πρόσθετα εμπόδια στην οικονομική μας ανάταξη. Ζητούμενο είναι ο οικονομικός ρεαλισμός.
·         Κατά δεύτερο λόγο, η ευόδωση μιας προσπάθειας ανόρθωσης της οικονομίας προϋποθέτει πολιτική ηγεσία φερέγγυα και διαθέτουσα την έξωθεν καλήν μαρτυρίαν, έτσι ώστε, αφ' ενός, να αποδεχθεί ο ελληνικός λαός τις θυσίες που αφεύκτως θα συνεπάγεται η προσπάθεια αυτή, και, αφ' ετέρου, να αποκλεισθούν τα - διαχρονικά δυστυχώς παρ' ημίν - εκφυλιστικά φαινόμενα διαφθοράς. Με άλλες λέξεις, και η πλέον εύστοχη οικονομική πολιτική είναι όμηρος της προσωπικής αξιοπιστίας των ανθρώπων που θα την ασκήσουν.
4.     Σε ό,τι αφορά στην ουσία της εφαρμοστέας πολιτικής: Καλούμεθα να εναρμονίσουμε σταδιακά δαπάνες και έσοδα. Και συγχρόνως, προκειμένου να σπάσει ο φαύλος κύκλος λιτότητα-ύφεση-περαιτέρω λιτότητα-μιζέρια, να δρομολογήσουμε μια αναπτυξιακή πορεία, στηριζόμενη πρωτίστως στην ενίσχυση της απελπιστικά χαμηλής σήμερα ανταγωνιστικότητάς μας.
5.     Οι - από μακρού γνωστές - αναγκαίες προς τούτο διαθρωτικές μεταρρυθμίσεις περιλαμβάνουν: 
·         Την ενθάρρυνση του ανταγωνισμού, μεταξύ άλλων με το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων και την απελευθέρωση - με τη δέουσα προσοχή και κοινωνική ευαισθησία - της αγοράς εργασίας.
·         Την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας και τις ευρείες ιδιωτικοποιήσεις.
·         Την άρση των γραφειοκρατικών εμποδίων-αντικινήτρων στην επιχειρηματικότητα και τις επενδύσεις.
·         Την κατοχύρωση ειδικότερα της ασφάλειας των ξένων επενδύσεων.
·         Την καθιέρωση ενός απλοποιημένου, πάγιου φορολογικού συστήματος, με παράλληλη πάταξη της φοροδιαφυγής και της φοροαποφυγής.
6.     Παράλληλα και σε συνδυασμό με τα διαρθρωτικά αυτά μέτρα, ενδείκνυται να εκπονηθεί μεσοπρόθεσμο σχέδιο οικονομικής ανάπτυξης, αποδίδον ιδιαίτερη έμφαση:
·         "Στoύς τομείς γεωργίας, αλιείας και ιχθυοκαλλιεργειών να εξασφαλισθούν  σχετική αυτάρκεια στα οικεία προϊόντα και πλεονάσματα προς εξαγωγήν, με την υπό συντονισμό και έλεγχο του κράτους  κατάλληλη αναδιάρθρωση γεωργικών καλλιεργειών, τον εκσυγχρονισμό των  ιχθυοκαλλιεργειών και των μέσων/μεθόδων αλιείας. Στο πλαίσιο τούτο να επιδιωχθεί η επ' ωφελεία της Ελλάδος βελτίωση των δια την Χώρα μας προβλέψεων της ΕΕ  περί γεωργικών καλλιεργειών." 
·         Στην αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της χώρας μας σε στρατηγικής σημασίας τομείς, όπως ο τουρισμός και η εμπορική ναυτιλία,
·         "Στην πληροφορική, προκειμένου να πολλαπλασιασθεί η ταχύτητα και ο όγκος των συναλλαγών, που θα έχει ως συνέπεια την κατακόρυφη άνοδο της απoτελεσματικότητος των πάσης μορφής ανθρωπίνων δραστηριοτήτων".  Στο πλαίσιο τούτο είναι αναγκαία η πλήρης αξιοποίηση των σχετικών κονδυλίων και της ΕΕ."
·         Στην ενέργεια - και ειδικότερα στις ανανεώσιμες πηγές της και στην τεχνολογία εξοικονόμησής της,
·         Και στις μεταποιητικές δραστηριότητες - τόσο τις υψηλής εξειδίκευσης, όσο και τις παραδοσιακές.
·         "Στην περαιτέρω αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου της Χώρας."
7.     Στην πραγμάτωση ενός τέτοιου ανορθωτικού προγράμματος πολλαπλώς καθοριστική θα είναι η συμβολή του κράτους. Η περιστολή των παρασιτικά διογκωμένου ευρύτερου κρατικού τομέα θα συμβάλει ουσιαστικά στην αντιμετώπιση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων. Ακόμη όμως σημαντικότερο, ο κρατικός μηχανισμός πρέπει να αναμορφωθεί εκ βάθρων, προκειμένου να είναι σε θέση να επωμισθεί τον φυσικό του ρόλο ως επιτελικού κέντρου χάραξης και ελέγχου της υλοποίησης της γενικής οικονομικής πολιτικής της χώρας, και, συγχρόνως, ως επιχειρησιακού βραχίονα για την εκτέλεση των επί μέρους αποστολών που εμπίπτουν στα καθήκοντά του - μεταξύ των οποίων η διευκόλυνση των επενδύσεων και του επιχειρείν γενικότερα και η πάταξη της φοροδιαφυγής κατέχουν προέχουσα θέση. Παραλλήλως δε η κρατική εξουσία καλείται να προσφέρει έμμεσες μεν, πλην όμως μεγίστης σημασίας, υπηρεσίες στην οικονομική μας ανάκαμψη, διασφαλίζοντας την κλονισμένη δημόσια τάξη και την εύρυθμη λειτουργία της σήμερα δοκιμαζόμενης δικαιοσύνης, και διαμορφώνοντας ένα εκπαιδευτικό σύστημα, το οποίο, σε αντίθεση με το υφιστάμενο, θα ανταποκρίνεται και στις ανάγκες της αγοράς.
8.     Αυτά πρέπει να γίνουν, είτε παραμείνουμε στη ζώνη του ευρώ, είτε όχι. Ωστόσο το δίλημμα εντός ή εκτός Ευρωζώνης είναι πραγματικό. Τα οικονομικά πλεονεκτήματα της παραμονής είναι προφανή - εξ ου και η μαζική στήριξη της επιλογής αυτής από την ελληνική κοινή γνώμη. Διατηρώντας το ευρώ έχουμεπρόσβαση στους επίσημους κοινοτικούς μηχανισμούς στήριξης και συνακόλουθα τη δυνατότητα να επιστρέψουμε σταδιακά στις ιδι­ωτικές αγορές χρήματος και κεφαλαίου, επιτυγχάνοντας έτσι την οδυνηρή, αλλά αναπόφευκτη μετάβαση σε μειωμένα για ικανό χρονικό διάστημα επίπεδα κατανάλωσης και, συγχρόνως, την επιθυμητή αυξημένη παραγωγή, κατά τρόπο συντεταγμένο, και σε σταθερό νομισματικό περιβάλλον. Ενώ, επιστροφή στη δραχμή σημαίνει ότι η αναπροσαρμογή αυτή θα συντελεσθεί, εκ των πραγμάτων, απότομα, υπό συνθήκες ακραίου πληθωρισμού και νομισματικής αστάθειας, και με κύρια θύματα τους οικονομικά ασθενέστερους, το επενδυτικό κλίμα, και την ελπίδα μιας επιταχυμένης οικονομικής ανάκαμψης.
9.     Τυχόν, όμως, νομισματική αποστασιοποίησή μας από την Κοινοτική Ευρώπη, πέραν των οικονομικών, θα έχει και κρίσιμες αρνητικές γεωπολιτικές συνέπειες - με ορατό μάλιστα τον κίνδυνο η διεθνής θέση της χώρας μας, εντός και εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, να υποστεί ανησυχητικό κλονισμό. Πρόκειται για ένα επί πλέον ισχυρό κίνητρο για να δώσουμε την μάχη της οικονομίας εντός της ζώνης του ευρώ. Μακράν αφελών ψευδαισθήσεων και ιδεολογικών αερολογιών και με μόνο γνώμονα τα καλώς νοούμενα συμφέροντα του έθνους.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αρχειοθήκη ιστολογίου