16/2/11

Η Ελλάδα και το δημόσιο χρέος

  
Τετάρτη, 16 Φεβρουαρίου 2011 22:21
a_external_collaboration
Φασαρία έχει προκληθεί από τη συνέντευξη της τρόικας κατά την οποία υπέδειξε την πώληση περιουσίας του δημοσίου αξίας μέχρι 50 δις  για την εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους. Φασαρία και αντίδραση για κάτι το οποίον, είτε το θέλουμε είτε όχι, είναι μονόδρομος. Και όποιος νομίζει ή πιστεύει πως υπάρχει άλλος δρόμος για εξυπηρέτηση αυτού του χρέους καλόν είναι να τον παρουσιάσει σε όλους εμάς, στον λαό, το ταχύτερο και να πείσει για την ορθότητα του.  Άρνηση και συνθηματολογία ουδέν εξυπηρετούν και ουδένα πείθουν πέραν των συνηθισμένων αρνητών.
Έχει λεχθεί πως η ακίνητη περιουσία του δημοσίου είναι της τάξης των 280 με 300 δις ίσως και παραπάνω.  Η περιουσία αυτή είναι στην πράξη αναξιοποίητη και ουδέν ή ελάχιστα προσφέρει στην οικονομία του τόπου.  Ο κοινός νους λέει πως αυτή η περιουσία πρέπει να αξιοποιηθεί ποικιλοτρόπως ή και μέρος αυτής να πωληθεί για την εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους, όπως θα έκανε και ο οποιοσδήποτε νοικοκύρης που θα χρώσταγε λεφτά και θα πούλαγε περιουσιακά του στοιχεία, αν είχε και δεν είχε άλλο τρόπο για να ξοφλήσει το χρέος του και να μη πάει φυλακή.  Γιατί το δημόσιο χρέος είναι σήμερα τέτοιο που είναι αδύνατο να εξυπηρετηθεί, να εξοφληθεί ή έστω και να μειωθεί με άλλο τρόπο στο δυνάμενο να προβλεφθεί από τη δική μας τουλάχιστον γενιά μέλλον.  Και κανένας δεν είναι βέβαια έτοιμος να μας χαρίσει το χρέος, εκτός εάν πτωχεύσουμε με όλα τα επακόλουθα μιας τέτοιας εξέλιξης.
Η χώρα ευρίσκεται σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη καμπή.  Για να επιβιώσει απαιτούνται τομές και θεσμικές αλλαγές, για τις οποίες απαιτείται σύμπνοια και συμπόρευση όλων των δυνάμεων του τόπου.  Λαού και ηγεσίας. Επί πλέον οι πολλές συζητήσεις και εκτιμήσεις διαφόρων στα ΜΜΕ για το ποσό στο οποίο ανέρχεται ή δεν ανέρχεται η αξία της περιουσίας του δημοσίου που μπορεί να αξιοποιηθεί ουδέν προσφέρουν.  Αντίθετα, καλλιεργούν την ηττοπάθεια στο εσωτερικό και την αναξιοπιστία στο εξωτερικό.  Ας αφεθεί το έργο της αποτίμησης στους αρμόδιους, οι οποίοι να ενημερώσουν το λαό υπεύθυνα και όταν θα απαιτηθεί.
Από την άλλη μεριά οι μέχρι τώρα ευνοημένοι από ένα κράτος πελατειακό, αδιαφάνειας και εν πολλοίς διαφθοράς ευρίσκονται στους δρόμους, υποκινώντας και άλλους πραγματικά μη προνομιούχους και διαδηλώνοντας υπέρ των παράλογων και εξωφρενικών προνομίων τους, δημιουργώντας ποικίλα προβλήματα στην ομαλή λειτουργία της οικονομίας και της κοινωνίας.  Και υποστηρίζονται από πολιτικές δυνάμεις, οι οποίες συνθηματολογούν χωρίς να έχουν και κάποια πρόταση για την έξοδο της χώρας από την κρίση.
Απαιτείται η άμεση συμπόρευση όλων των δυνάμεων, αυτών οι οποίες αισθάνονται ότι έχουν την ευθύνη για τη σωτηρία της χώρας.  Πρέπει οι πολιτικοί να αρθούν πάνω από κομματικές σκοπιμότητες και να επιζητήσουν τη δική τους συμπόρευση όπως και την μαζί τους συμπόρευση των λαϊκών μαζών στην υπέρτατη αυτή προσπάθεια.  Γιατί αυτή η προσπάθεια είναι υπόθεση όλων.  Ηγεσίας και λαού για την κοινή πατρίδα.
Αυτή η σύμπνοια και συμπόρευση λαού και ηγεσίας θα μπορέσει να επιτευχθεί καλλίτερα, ευκολότερα και υγιέστερα εάν παρουσιαστεί στο λαό με θάρρος και ειλικρίνεια η πραγματική κατάσταση, όπως αυτή είναι σήμερα και όπως εξελίχτηκε αυτή στις τελευταίες δεκαετίες και έφτασε στις μέρες μας. Με την ανάληψη των ευθυνών που ένας έκαστος φέρει αλλά και με την τιμωρία αυτών οι οποίοι με οποιοδήποτε τρόπο ζημίωσαν τον τόπο ή και πλούτισαν σε βάρος του τόπου και που έτσι συνέβαλαν και αυτοί στο να φτάσει η χώρα στη σημερινή κρίση.  Όποιοι και αν είναι αυτοί και σε όποια και αν ευρίσκονται βαθμίδα της πολιτικής και της κοινωνίας.
Οι Έλληνες έχουν αποδείξει ότι όταν ενεργούν ενωμένοι σε μια γροθιά πετυχαίνουν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αρχειοθήκη ιστολογίου