28/1/11

Αυταρχική Δημοκρατία

  
Παρασκευή, 12 Νοεμβρίου 2010 16:22
Τα δημοκρατικά πολιτεύματα για να λειτουργήσουν σωστά και αποδοτικά στηρίζονται βασικά στους ακόλουθους θεσμούς. Στο Κοινοβούλιο, την Εκτελεστική εξουσία , την Δικαστική Εξουσία ,τις ΄Ενοπλες Δυνάμεις και τα Σώματα Ασφαλείας, τον Κρατικό Μηχανισμό, την Διπλωματική Υπηρεσία.
Στην χώρα μας οι θεσμοί αυτοί έχουν σταδιακά και σταθερά απαξιωθεί . Οι δύο πρώτοι -Κοινοβούλιο- Εκτελεστική εξουσία- από την επίμεμπτη δραστηριότητα της πλειοψηφίας των πολιτικών είτε βουλευτών είτε μελών της εκτελεστικής εξουσίας, οι δε υπόλοιποι θεσμοί από τους πολιτικούς και συνεργαζόμενους ,με αυτούς ,οικονομικούς παράγοντες που επηρεάζουν με την ισχύ τους αρνητικά την ομαλή εκτέλεση των καθηκόντων των δημοσίων υπλλήλων ,με αποτέλεσμα να έχουμε τυπικά ένα αποκαλούμενο δημοκρατικό πολίτευμα που όμως έχει μετατραπεί σε αυταρχική δημοκρατία ιδίως μετά την αφαίρεση από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ρυθμιστικών εξουσιών που τον μετέτρεψαν ουσιαστικά από Αρχηγό του Κράστους σε αδύναμη πολιτική φιγούρα. Πέραν της ανωτέρω αποδόμησης του δημοκρατικού συστήματος , επισημαίνονται ,ενδεικτικά, αντιδημοκρατικές ρυθμίσεις που αφορούν την έλλειψη σεβασμού προς την λαϊκή βούληση την οποίαν το ως άνω πολιτικό σύστημα χρησιμοποιεί ως προκάλυμμα για την λειτουργία του.
Ο εκλογικός Νόμος συντάχθηκε κατά τρόπον που δεν υπολογίζει την ενεργή και παθητική αντίδραση των πολιτών στα πολιτικά δρώμενα και ως εκ τούτου όχι μόνον αγνοεί παντελώς τους μη « υπάκουους» στο σύστημα αλλά τους τιμωρεί επί πλέον. Ορίζει ο εκλογικός Νόμος ότι « προσμετρούνται μόνον οι έγκυροι ψήφοι για τον καθορισμό των ποσοστών των κομμάτων» ,που σημαίνει ότι η αποχή, το άκυρο και το λευκό δεν λαμβάνονται υπόψη. Το αντίθετο μάλιστα, όσο μεγαλύτερο είναι το ποσοστό τους τόσο αυξάνεται το ποσοστό του πρώτου κόμματος και δευτερευόντως του δεύτερου, μειώνοντας τα ποσοστά των υπολοίπων κομμάτων και οδηγώντας ουσιαστικά την Δημοκρατία στο δικομματικό σύστημα. Το σημερινό κυβερνόν κόμμα ενώ έλαβε το 30 % των προτιμήσεων των εκλογέων στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές του Οκτωβρίου 2009 ,το ποσοστό του βάσει του εκλογικού Νόμου ανήλθε στο 43 % που του δώρισε πλασματική σημαντική κοινοβουλευτική πλειοψηφία . Επίσης, η ασυλία των πολιτικών έναντι των Νόμων που εκλήθησαν να νομοθετήσουν και εκτελέσουν και που τους μετατρέπει σε πολίτες υπεράνω των Νόμων, αποτελεί πρακτική που παραβιάζει την βασικώτερη αρχή της Δημοκρατίας που είναι η ισότης όλων των πολιτών έναντι του Νόμου. Ωσαύτως, παρά την συνταγματική επιταγή,δεν πραγματοποιούνται δημοψηφίσματα για θέματα που αφορούν είτε εθνικά προβλήματα είτε καίρια θέματα των πολιτών. Τέλος, η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας μέσω της Βουλής και όχι απευθείας από τον ΄Ελληνα πολίτη –ψηφοφόρο   καθιστά , τον πρώτο,έρμαιο των πολιτικών ραδιουργιών και πάντως όχι άμεσο εκπρόσωπο του λαού.
Την άποψη περί αυταρχικής δημοκραστίας ήλθε να επιβεβαιώσει ο Πρωθυπουργός κ. Γεώργιος Ανδρέα Παπανδρέου την 25 Οκτωβρίου τρέχοντος έτους όταν κάλεσε τους ΄Ελληνες πολίτες να ψηφίσουν το κόμμα του στις πολιτικά ασήμαντες εκλογές της τοπικής Αυτοδιοίκησης, διαφορετικά θα αναγκαζόταν να προσφύγει σε βουλευτικές εκλογές. Το κάλεσμα αυτό υπό ομαλές οικονομικές , κοινωνικές, πολιτικές συνθήκες θα μπορούσε ενδεχομένως να βρει μία κάποια πολιτική δικαιολογία.΄Ομως ο Πρωθυπουργός και το κόμμα του που κυβερνά τον τόπο από την 4η Οκτωβρίου 2009 έχει περιαγάγει την χώρα σε μία δεινή κατάσταση . Τα οικονομικά χρέη που συσσώρευσε ο δικομματισμός και οι ευνοούμενοι του , τα μετακύλυσε στον αθώο ΄Ελληνα πολίτη ,τιμωρώντας τον για την οικονομική κραιπάλη των κομματικών ευνοουμένων τους.Επιδιώκοντας δε να ικανοποιήσει του αλλοδαπούς και ημεδαπούς δανειστές υπέγραψε ένα ατιμωτικό για την χώρα του κείμενο ενώ είχε πολλές δυνατότητες όχι μόνον να το αποφύγει αλλά και να μην οδηγήσει στον οικονομικό, κοινωνικό, ηθικό ,εξευτελισμό, τα εκατομμύρια των αμέτοχων στην οικονομική ατασθαλία, Ελλήνων. Ακόμη και αν αποδεχτεί κανείς ότι και αυτοί που ασκούν την εξουσία είναι άνθρωποι και ως εκ τούτου οι ικανότητες τους δεν είναι πάντοτε στο ύψος των περιστάσεων, άρα τους οφείλεται   μεγαλόθυμη ανοχή στην ανικανότητα τους , το ίδιο δεν μπορεί να συμβεί με το κάλεσμα του Πρωθυπουργού Γεωργίου Ανδρέα Παπανδρέου ο όποίος παραβαίνοντας κάθε δημοκρατική έννοια,ζήτησε από τον Ελληνικό λαό να υπερψηφίσει το κόμμα του που οδήγησε στα όρια της φτώχιας εκατομμύρια ΄Ελληνες με περικοπή συντάξεων και μισθών και ταυτόχρονη αύξηση του κόστους της καθημερινής διαβίωσης. Οι ενέργειες αυτές τους αφαιρεσαν   οποιαδήποτε δυνατότητα αξιοπρεπούς ζωής ,   καλώντας τους τοιουτοτρόπως να τιμήσουν με την ψήφο τους τον τιμωρό τους ,τουτέστιν αυτόν και το κόμμα του .Εξ’ άλλου απείλησε   ότι στην αντίθετη περίπτωση θα οδηγήσει τους ΄Ελληνες πολίτες στην οικονομική και εθνική εξαφάνιση καθ’ όσον θα προχωρήσει σε βουλευτικές εκλογές, που ,πολύ καλά γνωρίζει ότι, δεν πρόκειται να κερδίσει κανείς , με αποτέλεσμα να περιέλθει η χώρα σε πολιτική και οικονομική αστάθεια , με βέβαιο αποτέλεσμα την χρεωκοπία του έθνους άρα και των πολιτών . Με την εξαγγελία του αυτή έθεσε ο κ. Πρωθυπουργός το συμφέρον του κόμματος και του ιδίου υπεράνω του συμφέροντος του έθνους , επιδιώκοντας μάλιστα να μετατρέψει ουσιαστικά το πολιτικό σύστημα της χώρας σε μονοκομματικό. Αποκορύφωμα του «δημοκρατικού» μηνύματος του κ. Πρωθυπουργού αποτελεί ή έμμεση πλην σαφής αναφορά του για έλλειψη πατριωτισμού όσων δεν «συμμορφωθούν» με το κάλεσμα του.
Είναι ιδιαίτερα λυπηρό το γεγονός, ένας νέος άνθρωπος που έχει θητεύσει στην ενεργό πολιτική, λόγω ονόματος, από πολύ νεαράς ηλικίας, γαλουγηθείς σε οικογενειακό πολιτικό περιβάλον με πολιτικά ένδοξους προγόνους , να μην έχει το θάρος να αντιμετωπίσει τα εκατομμύρια των Ελλήνων πολιτών ,των συμπολιτών του, τα θύματα της διαχρονικής κομματικής πολιτικοοικονομικής ληστείας του μόχθου και κόπου τους, με μεγαλύτερο σεβασμό και δημοκρατική ευαισθησία .

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αρχειοθήκη ιστολογίου