22/1/11

Η Ελλάδα και οι τρέχουσες συγκυρίες, Δημήτρη Θ. Τζεβελέκη, Αρχιπλοιάρχου Π.Ν. εα

  
Σάββατο, 22 Ιανουάριου 2011 19:25
Η διπλωματία είναι και πρέπει να είναι μυστική. Το χειρότερο που μπορεί να συμβεί για τα αποτελέσματα της είναι να συζητιέται στα παράθυρα των τηλεοράσεων. Ο κοινός πολίτης από την πλευρά του μπορεί να σκέπτεται ή και να λέει απόψεις και ιδέες, οι οποίες όμως μπορεί να απέχουν παρασάγγες από την πραγματικότητα. Και οι οποίες πάντως δεν αποκλείεται πολλές φορές να διαμορφώνουν ένα κοινό αίσθημα που δεν εξυπηρετεί πάντα και το εθνικό συμφέρον.
Έτσι λοιπόν, από την ασφαλή πλευρά της άγνοιας  πραγματικών δεδομένων της μυστικής διπλωματίας, μπορούμε να κάνουμε διάφορες σκέψεις στα ελληνοτουρκοκυπριακά μέσα από τις τρέχουσες συγκυρίες . Έτσι:
  1. Το δόγμα Νταβούτογλου οραματίζεται να φέρει την Τουρκία στην ηγεσία του Ισλαμικού κόσμου, την ανάπτυξη της Τουρκίας σε περιφερειακή υπερδύναμη και την αναβίωση μιας νέο-οθωμανικής αυτοκρατορίας . Αυτά με ειρηνικά μέσα και με όπλα την διπλωματία, την οικονομία, τις τουρκογενείς  μειονότητες στα Βαλκάνια και όπου αλλού, όπως και με οποιοδήποτε άλλο τρόπο. Τα ανωτέρω απομακρύνουν όμως την Τουρκία από το Ισραήλ και την ωθούν προς το χώρο του Ιράν.
  2. Προ ολίγων ημερών ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, και μόνον αυτός ως ξένος ηγέτης εάν δεν κάνω λάθος, παρέστη στην συγκέντρωση όλων των ανά τον κόσμο Τούρκων πρέσβεων σε μια σύνοδο στο Ερζερούμ της Τουρκίας. Μια σύνοδο που βέβαια αφορούσε την εξωτερική πολιτική της Τουρκίας. Σε αυτή την σύνοδο και μετά από μια μακρά και κατ' ιδίαν συνάντηση  συζήτηση των πρωθυπουργών Ελλάδας και Τουρκίας κ.κ. Παπανδρέου και Ερντογάν, ο Έλληνας πρωθυπουργός, μεταξύ των άλλων, με έμφαση ανέφερε στο ακροατήριο τα σημαντικά προβλήματα που υπάρχουν μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Την υφαλοκρηπίδα, τις υπερπτήσεις των τουρκικών αεροσκαφών πάνω από τα νησιά του Αιγαίου ακόμη και την ώρα επίσκεψης του Έλληνα πρωθυπουργού στην Τουρκία για την παρουσία του στην σε εξέλιξη σύνοδο, το θέμα των λαθρομεταναστών, το Κυπριακό.  Η αντίδραση του κ. Ερντογάν εκείνη τη στιγμή θα έλεγε κανείς πως ήταν ουδέτερη.
  3. Η καγκελάριος της Γερμανίας κ. Άνγκελα Μέρκελ επισκέφθηκε πριν από λίγες μέρες την Κύπρο, πρώτη επίσκεψη καγκελαρίου της Γερμανίας στην Κύπρο από ιδρύσεως της Κυπριακής Δημοκρατίας. Εκεί στην Κύπρο η  κ. Μέρκελ καταφέρθηκε ανοιχτά κατά της Τουρκίας  και την κατέστησε υπεύθυνη για τη μη λύση του Κυπριακού προβλήματος. Αυτό προκάλεσε στην Τουρκία θύελλα αντιδράσεων.
  4. Διαβάζουμε στον κυπριακό τύπο πως οι εταιρίες εκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων στο κοίτασμα Λεβιάθαν στην ΑΟΖ του Ισραήλ προτείνουν την εγκατάσταση στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας σταθμού επεξεργασίας και ευρείας διανομής  των υδρογονανθράκων διεθνώς. Αυτός δε ο σταθμός να καλύψει και τις ανάγκες ενδεχόμενου  κοιτάσματος και στο οικόπεδο 12 της ΑΟΖ της Κύπρου, το οποίο γειτνιάζει με το Λεβιάθαν. Ασφαλώς η πρόταση αυτή δεν είναι εν αγνοία της κυβέρνησης του Ισραήλ.
  5. Οι σχέσεις Ελλάδας – Ισραήλ ευρίσκονται τελευταία σε στάδιο ανάπτυξης με ανταλλαγές επισκέψεων υψηλοτάτου επιπέδου και με συγκρότηση επιτροπών συνεργασίας σε πολλούς και ζωτικούς τομείς.
Πιστεύω πως όλα αυτά δεν είναι τυχαία. Όπως τίποτα δεν είναι τυχαίο στα διεθνή πράγματα. Θα έλεγε κανένας πως η ομιλία του κ. Παπανδρέου στο Ερζερούμ απευθύνονταν στο στρατιωτικό κατεστημένο της Τουρκίας. Στην ομιλία του Έλληνα πρωθυπουργού δόθηκε από τον τουρκικό τύπο ιδιαίτερη προβολή. Λογικό είναι η ομιλία αυτή να έγινε σε συμφωνία με τον Τούρκο πρωθυπουργό στην προηγηθείσα συνομιλία στα πλαίσια μιας ευρύτερης προσέγγισης στα ελληνοτουρκικά. Και πάντως ο Τούρκος πρωθυπουργός ασφαλώς θα είχε ενημερωθεί γι' αυτήν από τον Έλληνα ομόλογο του στην προηγηθείσα συνάντηση τους. Από την άλλη πλευρά, οι δηλώσεις Μέρκελ  και οι υδρογονάνθρακες του Ισραήλ στην Κύπρο έχουν κατά πάσα πιθανότητα σχέση με τη στροφή της Τουρκίας προς το Ιράν και το δόγμα Νταβούτογλου. Εδώ θα υπάρχει ασφαλώς και αμερικανικός «δάκτυλος».
Είναι φανερό πως κάτι «κινείται» στην περιοχή. Η ελληνική πλευρά πρέπει να είναι πολύ προσεκτική και να μη ξεχνά πως είναι πρωταρχικής σημασίας να εκμεταλλεύεται τις διεθνείς συγκυρίες όπως και όταν αυτές παρουσιάζονται. Παράλληλα πρέπει οι Έλληνες να πάψουν να βλέπουν με καχυποψία το κάθε τι που προέρχεται από εξωτερικούς παράγοντες και να χωνέψουν πως δεν υπάρχουν στον κόσμο «φιλέλληνες» και «ανθέλληνες» αλλά δυνάμεις που εργάζονται για τα δικά τους ο κάθε ένας συμφέροντα κάθε μορφής, που δεν τα απεμπολούν για κανέναν και για τίποτα. Έτσι δεν κάνουμε και εμείς; Και αυτές τις διεργασίες πρέπει η δική μας πλευρά να εκμεταλλεύεται κατά τον καλλίτερο τρόπο για εξυπηρέτηση των δικών μας εθνικών στόχων.
Οι σε εξέλιξη όμως διεργασίες είναι κατά κάποιο τρόπο αντιφατικές. Ο κ. Ερντογάν ευρίσκεται σε σύγκρουση με το κεμαλικό κατεστημένο, θα ευρεθεί όμως σε σύγκρουση και με τη Δύση λόγω της προσέγγισης του με το Ιράν. Αυτή η σύγκρουση με τη Δύση ασφαλώς ανακόπτει την πορεία της Τουρκίας προς την Ευρώπη, η οποία πορεία είναι και το σημαντικό του όπλο κατά του κεμαλικού καταστημένου. Πιθανώς όμως και το μακρόπνοο σχέδιο της Τουρκίας, αυτό καθ' εαυτό, εξυπηρετείται και από τον διακανονισμό των ελληνοτουρκικών διαφορών ή ακόμα χρειάζεται την Ελλάδα σε περίπτωση σύγκρουσης με τη Δύση.
Η δική μας πλευρά που στέκεται; Το διεθνές περιβάλλον διευκολύνει ενδεχόμενες διαπραγματεύσεις με την Τουρκία ή η Ελλάδα πρέπει να ενταχθεί στο αντιτουρκικό στρατόπεδο ; Μήπως γι' αυτό δεν έχει πάρει ακόμα θέση και η κυπριακή κυβέρνηση στην πρόταση των εταιριών για την διαχείριση των υδρογονανθράκων; Μήπως ακόμα η Ελλάδα σε μια τέτοια σύγκρουση θα πρέπει να αναπτύξει ένα διαμεσολαβητικό ρόλο, με ανάλογα βέβαια κέρδη και ανταλλάγματα;
Νομίζω πως το θέμα ξεφεύγει από τα πλαίσια του Αιγαίου και της ανατολικής Μεσογείου και παίρνει ευρύτερες διαστάσεις. Εάν έτσι είναι τα πράγματα εύχομαι και ελπίζω η πλευρά μας να πάρει τις σωστές αποφάσεις. Ποιες είναι αυτές; Οι γνωρίζοντες όλες τις παραμέτρους του προβλήματος αρμόδιοι ασφαλώς γνωρίζουν τη λύση. Εγώ δεν γνωρίζω……!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αρχειοθήκη ιστολογίου