24/6/10

H οριστική ονομασία της FYROM και η ταυτότητα των Μακεδόνων

  
Πέμπτη, 24 Ιουνίου 2010 13:39
Πρόσφατα δημοσιεύματα εφημερίδων αναφέρουν ότι για την οριστική ονομασία της FYROM, προτείνεται «Δημοκρατία της Μακεδονίας του Βαρδάρη». Η ιστορική αλήθεια όμως είναι ότι η ταυτότητα της Μακεδονίας είναι Ελληνική, όπως επιβεβαιώνεται από τα κατωτέρω γεγονότα.

Πικρό ποτήρι για την Ελληνική Δημοκρατία - Φάρμακο και όχι κώνειο

  
Πέμπτη, 24 Ιουνίου 2010 13:32
Ο Οκτώβριος 2009, όταν η κυβέρνηση εκλέχθηκε, φαίνεται τόσο μακριά. Εννέα μήνες χαμένοι. Και τώρα χρόνια κόλασης μπροστά. Διακεκριμένοι πολίτες από διάφορες προελεύσεις και το πολιτικό κατεστημένο δεν παρέλειψαν να δηλώνουν ότι η χώρα μας είναι σε κατάσταση πολέμου, και σε σοβαρό κίνδυνο να χάσει την κυριαρχία της.

22/6/10

Η κρίση της κοινοτικής Ευρώπης είναι υπαρξιακή

  
Τρίτη, 22 Ιουνίου 2010 13:40
europe
Οι αλλεπάλληλες τον τελευταίο καιρό συναντήσεις των κοινοτικών ηγετών υπογραμμίζουν τη σοβαρότητα της κρίσης που σοβεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Μιας κρίσης που από οικονομική, μετεξελίσσεται σε πολιτική – και τείνει έτσι να προσλάβει υπαρξιακό χαρακτήρα. Διότι, όπως εύστοχα διαπίστωσε και η Γερμανίδα καγκελάριος, η τύχη του ευρώ είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τις τύχες του όλου ευρωκοινοτικού εγχειρήματος.i

21/6/10

Ο κανονισμός απευθείας εμπορίου Ε. Ένωσης με τα κατεχόμενα.

  
Δευτέρα, 21 Ιουνίου 2010 06:50
Πρό αρκετών εβδομάδων ορισμένα ΜΜΕ παρουσίασαν το θέμα της παραπομπής, από τον αρμόδιο Επίτροπο, Τσέχο κ.Φούλε, του Κανονισμού απευθείας Εμπορίου της Ευρωπαϊκής Ενωσης με τα Κατεχόμενα στην Κύπρο στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την έκφραση της θέσης του στο πλαίσιο της συναπόφασης που προβλέπεται πλέον, ως ένα θέμα ιδιαίτερα δυσάρεστο αν όχι εξαιρετικά αρνητικό για τις εν γένει εξελίξεις στο θέμα της επίλυσης του Κυπριακού προβλήματος όπως αυτό εξελίχθηκε μετά την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974.

15/6/10

Διακεκριμένοι Έλληνες της Διασποράς, τιμώμενοι ιδιαίτερα στο εξωτερικό και ξεχασμένοι εδώ.

  
Τρίτη, 15 Ιουνίου 2010 02:00
Η κεντρική είσοδος του περίφημου Μεγάρου Μουσικής στο κέντρο της Βιέννης, που είναι έδρα της Φιλαρμονικής της Βιέννης, βρίσκεται επί της οδού Νικόλαου Δούμπα. Το διάσημο ανά τον κόσμο επιβλητικό χρυσοποίκιλτο Μέγαρο ανήκει στο Σωματείο των Φίλων Μουσικής της Βιέννης, το περιώνυμο Μουσικφεράϊν.

Η αμυντική κατάσταση της Χώρας κατά την περίοδο 1920-1932

  
Τρίτη, 15 Ιουνίου 2010 11:00
 
Μετά την Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 και μέχρι το 1927, η Χώρα μας γνώρισε μια εξαιρετικά πολυτάραχη περίοδο σχεδόν ακυβερνησίας, συμπεριλαμβανομένων και δύο στρατιωτικών  κινημάτων (Λεοναρδόπουλου- Γαργαλίδη το 1923 και Πάγκαλου το 1925).

Οι καλοθελητές του Κυπριακού έρχονται

  
Τρίτη, 15 Ιουνίου 2010 17:22
Γιά άλλη μιά φορά η ταλαίπωρος Κύπρος συγκεντρώνει το εποικοδομητικό ενδιαφέρον  διαφόρων διεθνών παραγόντων, οι οποίοι επιδιώκουν per mare, per terra μία λύση, μία οποιαδήποτε λύση, ο,τι νάναι, φθάνει να εκλείψει πιά το πρόβλημα αυτό που «χρονίζει εδώ και δεκαετίες».
Τό αστείο –θλιβερό αστείο- της προσφάτου επαναδραστηριο- ποιήσεως των παραγόντων αυτών, είναι ότι πιέζουν γιά λύση τώρα, που της τουρκοκυπριακής πλευράς ηγείται ο κ. Eroglu, alter ego του αλήστου μνήμης Denktash, ενω γίνεται γενικά αποδεκτό ότι η εκλογή του εν λόγω μειώνει, μέχρι σημείου εξαφανίσεως, τις προοπτικές επιτυχίας του ενδοκοινοτικού διαλόγου.
Και τώρα, ο Γενικός Γραμματεύς των Ηνωμένων Εθνών, προφανώς  καθ’ υπαγόρευσιν τρίτων, έρχεται και δηλώνει ότι η ενοχλητική αυτή εκκρεμότης πρέπει να τελειώνει επειγόντως. Είναι να αναρωτηθή κανείς: από που κι’ ως που βλέπει δυνατόν να ικανοποιηθή ο στόχος αυτός; Οι πολυετείς συνομιλίες μεταξύ Χριστόφια και Ταλάτ δεν απέδωσαν, μιά και ο επί της αντιπέραν όχθης ένστολος «Μεγάλος Αδελφός» επέμεινε –και επιμένει- στη διαμόρφωση τουρκοκυπριακών θέσεων που ήταν αδύνατον και ο πλέον ενδοτικός ελληνοκύπριος να αποδεχθή. Το φυσιολογικό και επιτυχώς επιδιωχθέν αποτέλεσμα ήταν ότι οι εγγεγραμένοι στους τουρκοκυπριακούς εκλογικούς καταλόγους (σημειώνετε ότι δεν χρησιμοποιώ τον όρο τουρκοκύπριοι) εγκατέλειψαν μιά πολιτική που «απεδείχθη» ανενεργός και στράφηκαν προς την γνωστη ντενκτασική αρνητική γραμμή.
΄Οταν ο μακαρίτης Τάσσος Παπαδόπουλος κάλεσε τους ελληνοκυπρίους να αρνηθούν να αποδεχθούν τό Σχέδιο Ανάν, έγινε δέκτης μυρίων επιθέσεων, τις περισσότερες από ελλαδικής πλευράς. Ενα πλήθος επαγγελματιών της πολιτικής, που δεν ενδιεφέροντο γιά το Κυπριακό ει μη μόνον παρά σαν ενοχλητική παρωνυχίδα της Weltpolitik που νόμιζαν ότι η Ελλάς μπορούσε να ασκήση μέσω της προσωπικής τους «αξίας» και ένας εσμός δημοσιογράφων ενδιαφερομένων μόνον γιά τους αστρονομικούς μισθούς που εισέπρατταν, εξέμεσαν τά πάντα. Από σαρκασμό γιατί το «Τάσσος» γραφόταν με δύο «σ», μέχρι ιερά οργή γιατί με την απόρριψη εκτιθέμεθα διεθνώς...
Γιά να είμαι ειλικρινής και να κάνω και εγώ την αυτοκριτική μου, όταν άκουσα την ομιλία του Παπαδόπουλου, ενοχλήθηκα. ΄Οχι από το περιεχόμενο, αλλά από τό ύφος, τα δάκρυα. Αυτό όμως είναι μιά άλλη υπόθεση.
Η ουσία είναι ότι όλες οι Κασσάνδρες που προέβλεπαν απομόνωση και διεθνή απαξίωση της ελληνοκυπριακής πλευράς διεψεύσθησαν. Αυτοί που καλόπιστα υπεστήριζαν το Σχέδιο Ανάν, συνειδητοποίησαν ότι η απόρριψη του δεν εσήμαινε το τέλος του κόσμου. Οι έλληνες πολιτικοί που ήσαν διαπρύσιοι κήρυκες του «ναι», έκαναν και αυτοί την οδυνηρή πορεία στην Κανόσσα, ταξειδεύοντας στη Λευκωσία γιά να πουν έργοις άν όχι λόγοις και αυτοί αν όχι το mea culma πάντως το peccavi Domine.
Βεβαίως, η αποστομωτική απόρριψη δεν υπήρχε περίπτωση να αποθαρρύνει τους εξ επαγγέλματος καλοθελητές. Αυτοί, γιά τους δικούς του λόγους ο καθένας, απλώς σταμάτησαν γιά λίγο τις προσπάθειες, γιά να τις επαναλάβουν όταν Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας ανέλαβε ο Χριστόφιας.
Το σφάλμα που διέπρατταν βεβαίως οι έξωθεν επειγόμενοι παράγοντες είναι ότι μπέρδευαν την διάθεση γιά εποικοδομητική διαπραγμάτευση με την άνευ όρων παράδοση στις διαθέσεις της Τουρκίας. Και δεν μπορούσαν –ή δεν ήθελαν- να καταλάβουν ότι και οι δύο πλευρές αντιμετώπιζαν σχεδόν ανυπέρβλητες δυσχέρειες, που καθιστούσαν και καθιστούν την επίτευξη συμφωνίας σχεδόν  αδύνατη, όσο η ισορροπία των δυνάμεων στην Τουρκία παραμένει αυτή που είναι.
Συγκεκριμένα, η ελληνοκυπριακή πλευρά έχει ξεκαθαρίσει τι δεν μπορεί να είναι αποδεκτό. Η ολοκληρωτική αποδοκιμασία του Σχεδίου Ανάν απέδειξε ότι οι προωθούντες την ιδέα «μία λύση – όποια και νάναι» δεν είχαν πλέον απήχηση στον ελληνοκυπριακό πληθυσμό. Οι ελληνοκύπριοι κατέστησαν σαφές ότι η λύση πρέπει να παρέχει και γι’ αυτούς θετικά στοιχεία. Συγκεκριμένα, ότι η επιστροφή ωρισμένων αγροτεμαχίων και μιάς ερειπωμένης Αμμοχώστου, η ανοικοδόμηση της οποίας θα αποτελούσε δυσβάστακτο βάρος γά την οικονομία των ελληνοκυπρίων, δεν αρκούσε. Κατέστησαν σαφές ότι το επιδιωκόμενο είναι μία λειτουργική λύση η οποία δεν θα καθιστούσε την Κυπριακή Δημοκρατία ένα παγκόσμιο curiosum, ένα «κράτος» δηλαδή το οποίο θα εκυβερνάτο από μία δικαστική διωρισμένη τριανδρία ή πεντανδρία, αντί από τους κατοίκους του. Κατέστησαν σαφές ότι η ασφάλεια τους είναι αδιαπραγμάτευτη και ότι δεν μπορούσαν να αντιμετωπίσουν ένα μέλλον με μόνιμη παρουσία απροσδιορίστων χιλιάδων τουρκικού στρατού. Kατόπιν αυτού, ουδεμία παραλλαγή ή μεταγραμματισμός του Σχεδίου Ανάν θα μπορούσε να γίνει αποδεκτός. Οι συνομιλίες Χιστόφια –Ταλάτ ήσαν συνεπώς καταδικασμένες εξ αρχής.
Αλλά και η τουρκοκυπριακή πλευρά, από τη μεριά της, έχει πολύ μικρό ενδιαφέρον να κάνει ουσιαστικά βήματα. Εχοντας αποδεχθεί το Σχέδιο Ανάν –ανεξάρτητα από το αν αυτό συνιστούσε ένα λεόντιο υπέρ αυτής συνεταιρισμό στο νησί- δεν έχουν κανένα λόγο να μετακινηθούν από αυτά που θεωρούν κεκτημένα. Επαναλαμβάνουν κατά κόρον ότι οι ίδιοι δεν έχουν να κάνουν τίποτε, εξεπλήρωσαν το καθήκον τους αποδεχόμενοι το Σχέδιο Ανάν και είναι πλέον η σειρά των ελληνοκυπρίων επιδείξουν τη καλή τους θέληση. Η χορήγηση στους πραγματικούς τουρκοκυπρίους διαβατηρίων της Κυπριακής Δημοκρατίας, τους άνοιξε τις πόρτες της Ευρώπης.Το άνοιγμα των σημείων ελέγχου επέτρεψε την εργασία στις περιοχές που ελέγχει η Κυπριακή Δημοκρατία και άμβλυνε συνεπώς την οικονομική ανέχεια –συμβαλλούσης και της τάσεως των ελληνοκυπρίων να μεταβαίνουν στα κατεχόμενα γιά τα ψώνια τους.... Συνεπώς οι συνομιλίες Ταλάτ- Χριστόφια ήσαν καταδικασμένες εξ αρχής.
Το αξιοπερίεργο είναι ότι ενώ κατα τα χρόνια που πέρασαν, κάθε φορά που ο κ. Ντενκτάς απέρριπτε κάποια πρόταση, η επομένη αποτελούσε μία –μικρή ή μεγάλη- μετακίνηση πρός τις θέσεις του, τώρα, όταν γιά πρώτη φορά από το 1974 η  ελληνοκυπριακή πλευρά είναι αυτή που απορρίπτει μία πρόταση, δεν φαίνεται να καταβάλλεται από τους εκπονούντες τα κείμενα ούτε ίχνος  καν προσπαθείας γιά να υπάρξει κάποια ανταπόκριση στις ανησυχίες και τις αντιρρήσεις της. Οι σεναριογράφοι του Σχεδίου Ανάν και οι σκηνοθέτες του, φαίνεται ότι είχαν εξαντλήσει όλη τη φαντασία και την ευρηματικότητά τους στην φάση της καταρτίσεώς του και δεν τους απομένει τίποτε γιά την τροποποίησή του –στην απίθανη περιπτωση που θα επεδίωκαν κάτι τέτοιο.
Βεβαίως, η εκλογή Ερόγλου δεν ήταν γιά τους επαγελματίες προωθητές λύσεως του Κυπριακού ό,τι το καλύτερο. Είναι πολύ δύσκολο πλέον να ισχυρισθούν ότι η ελληνοκυπριακή πλευρά είναι υπεύθυνη γιά την αποτελμάτωση των συνομιλιών. Γι΄αυτό, τό απλούστερο γι’ αυτούς είναι η ταχυτέρα δυνατή επάνοδος στο Σχέδιο Ανάν, το οποίο είναι διαθέσιμο και το οποίο εν πάσει περιπτώσει έχει ήδη γίνει αποδεκτό από την μία πλευρά.
Είναι προφανές –τουλάχιστον το ελπίζω- ότι όπως έχουν τα πράγματα, θα ήταν πολύ δύσκολο αν όχι αδύνατο ο κυπριακός λαός να μεταβάλει στάση και να αποδεχθή τώρα αυτό που πρόσφατα απέρριψε. Συνεπώς, υπάρχουν δύο ενδεχόμενα γιά να εκμαιευθή μία λύση του Κυπριακού επί τη βάσει των γνωστών μας κειμένων. Το ένα είναι να επιδιωχθή όπως παρακαμφθή η λαϊκή ψήφος και γίνει προσπάθεια  όπως το σχέδιο εγκριθή από την Κυπριακή Βουλή των Αντιπροσώπων. Ενδεχόμενο μάλλον απίθανο, γιατί θα ήταν ουσιαστικά αδύνατο τα μέλη της Βουλή να αποδεχθούν να αναλάβουν παρόμοια ευθύνη. Επί πλέον, η εσκεμμένη παράκαμψη της λαϊκής ψήφου θα ήταν σαφές ότι θα σήμαινε επίσημη αναγνώριση ότι ένα δημοψήφισμα θα απέβαινε εναντίον του όποιου Σχεδίου Ανάν.
Οπότε, η μόνη λύση γιά τους προωθητές μένει να είναι ένας καταιγισμός προπαγάνδας, τόσο εκ μέρους του Κυπριακού όσο και εκ μέρους του Ελληνικού κράτους για να πεισθούν οι Κύπριοι να υπερψηφίσουν ό,τι τους προταθή. Ακόμα όμως και αν βρεθούν πρόθυμοι να συμπράξουν, είναι αμφίβολον κατά πόσον η προσπάθεια θα στεφθή από επιτυχία. Διότι ο κυπριακός λαός δύσκολα θα πεισθή να δεχθή τώρα αυτό που απέρριψε πρό ολίγων ετων – όταν μάλιστα είδε ότι οι Κασσάνδρες που πεοέβλεπαν διεθνή απομόνωση διεψεύσθησαν.

14/6/10

Οι νέοι Τούρκικοι προσανατολισμοί και τα Ελληνικά συμφέροντα

  
Δευτέρα, 14 Ιουνίου 2010 07:46
dper1406Γενική είναι η εκτίμηση, ότι η επίθεση κατά του υπό τουρκική σημαία «Μαβί Μαρμαρά» κατέφερε σοβαρότατο πλήγμα στη διεθνή εικόνα του Ισραήλ. Το αναγνωρίζουν άλλωστε και οι ίδιοι οι Ισραηλινοί – έστω και αν στη μεγάλη πλειοψηφία τους θεωρούν ότι, υπό τις κρατούσες συνθήκες, η συνέχιση του αποκλεισμού της Γάζας είναι επιβεβλημένη. Ενώ, σύμφωνα με τους σοβαρότερους διεθνείς παρατηρητές, πληρέστερος σχεδιασμός και αρτιότερη εκτέλεση της επιχείρησης θα είχαν επιτρέψει την επίτευξη του αποτρεπτικού της στόχου άνευ της αιματοχυσίας, που στοίχισε τη ζωή σε εννέα Τούρκους. Κατά τα λοιπά, το πιθανότερο είναι ότι το Ισραήλ θα επιδιώξει να απαλύνει τις δυσμενείς διεθνείς εντυπώσεις, ελέγχοντας εφεξής με μεγαλύτερη ευελιξία τις θαλάσσιες και χερσαίες προσβάσεις προς την λωρίδα της Γάζας. 
 

12/6/10

Η επίλυση του Παλαιστινιακού παραμένει ζητούμενο

  
Δευτέρα, 12 Ιουλίου 2010 10:33
dp_121
Με τις συνομιλίες τους στην Ουάσιγκτον την 6η Ιουλίου, και ιδίως κατά την επακολουθήσασα κοινή συνέντευξη τύπου, ο Αμερικανός πρόεδρος και ο Ισραηλινός πρωθυπουργός επιχείρησαν – και, σε επικοινωνιακό τουλάχιστον επίπεδο, επέτυχαν – να αντιστρέψουν την εικόνα ισραελο-αμερικανικής έντασης, που είχε εκπέμψει η συνάντησή τους της 23ης Μαρτίου. Μια εικόνα πολιτικώς ζημιογόνο και για τους δύο. Καθώς, τον μεν κ. Νετανιάχου εξέθεσε στην κατηγορία ότι αποξενώνει τη χώρα του από τον μόνο αξιόπιστο σύμμαχό της.

11/6/10

ΕΛΛΑΣ - B.H. - ΑΛΒΑΝΙΑ

  
Παρασκευή, 11 Ιουνίου 2010 19:10
Μέσα στη παραζάλη της αρνητικής οικονομικής περιδίνησης  που έχουμε περιπέσει , έχουμε  αφήσει  τα εθνικά μας θέματα , εκτός στενής παρακολουθήσεως  και επιθετικής αντιμετωπίσεως ,όσον αφορά στις  άμεσες ή έμμεσες  κεκαλυμμένες η απροκάλυπτες , προκλήσεις που δεχόμεθα , πανταχόθεν  και καθημερινώς!
Το γεγονός αυτό  σε συνδυασμό με την συνήθη «μακαριότητα» που μας χαρακτηρίζει  να πιστεύουμε  ότι  η επίλυση, η δικαίωση και  η  εξασφάλισή των εθνικών μας θεμάτων θα προέλθει, «από φίλους, συμμάχους και εταίρους »,  έχω την αίσθηση, ότι θα μας οδηγήσει  σε σοβαρές  εθνικές  περιπέτειες.
Oπως έχω ξαναγράψει η Ελλάδα είναι μια χώρα  της οποίας  η γεωστρατηγική της αξία είναι μεγίστη και διαχρονική . Δυστυχώς  δεν το έχουμε συνειδητοποιήσει, ώστε να το εκμεταλλευτούμε ,ως Έθνος ,αποδοτικά.
21djw293Περιβαλλόμεθα   από  χώρες οι οποίες ,είτε ως ισχυρές (Τουρκία)  μας προκαλούν και μας απειλούν απροκαλύπτως, είτε ως μη ισχυρές (Αλβανία ,Σκόπια ,Βουλγαρία) αντιδρούν εναντίον μας, με  στρατηγικές ,κεκαλυμμένων  επεκτατικών επιδιώξεων και απειλών!   
Η οικονομική κρίση  , που βιώνουμε -ως Έθνος -και δεν αναφέρομαι στα αίτιά της, για τα οποία ευθυνόμεθα εμείς και μόνο εμείς , αλλά στις αντιδράσεις  γειτόνων  και όχι μόνο, αν μη τι άλλο ,έχει καταδείξει σαφώς,  το αληθές των ανωτέρω.
Στο παρόν άρθρο  θα αναφερθώ στην γείτονα Αλβανία ,της οποίας οι επεκτατικές και όχι -όπως συνηθίζεται να λέγεται- αλυτρωτικές  σκέψεις και βλέψεις εναντίον μας ,μπορεί για λόγους στρατηγικής  επιλογής  της ,να μην εκδηλώνονται ,σήμερα, ευθέως και άμεσα απειλητικές ,όμως υπάρχουν ,υιοθετούνται επισήμως, διοχετεύονται διεθνώς , και συνιστούν τον συνεχή και διακαή πόθο πραγματώσεως του αλβανικού εθνικισμού .Ανεξαρτήτως  του  εκάστοτε πολιτικό-ιδεολογικού  της κατεστημένου. Έτσι:
-Για την επίσημη Αλβανία υπάρχει με την Ελλάδα και τίθεται πάντοτε ,θέμα Τσάμηδων και περιουσίας αυτών!!!
-Το Συνταγματικό της Δικαστήριο  ακύρωσε την Ελληνό-Αλβανική Συμφωνία για την οριοθέτηση των μεταξύ  μας, θαλασσίων ζωνών.
-Δια νόμου του αλβανικού κοινοβουλίου  επετράπη σε τουρκικά πολεμικά σκάφη ο ελλιμενισμός σε αλβανικούς λιμένας  «επ’ ευκαιρία» κοινών αλβανό -τουρκικών ναυτικών ασκήσεων ,που θα διεξαχθούν αυτές τις ημέρες, στο Ιόνιο . 
-Η Τουρκία έχει συμμετάσχει  κατά 50% ,στο κόστος  εκσυγχρονισμού , της βάσεως υποβρυχίων  στο Δυρράχιο  και του Ναυστάθμου  στον Αυλώνα ,ενώ έχει δωρίσει στον αλβανικό στρατό ,μεγάλης αξίας στρατιωτικό υλικό και όχι μόνο, αφού Τούρκοι ανέλαβαν, μετά την αυτοκατάρρευση του κομμουνισμού και την αναδιοργάνωση του αλβανικού στρατού  !!
Στο Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό  της Ακαδημίας  Επιστημών  των Τυράννων που κυκλοφόρησε προσφάτως,  με κρατική χρηματοδότηση, αναγράφεται -όσον αφορά στην χώρα μας - ότι Ιωάννινα ,Ηγουμενίτσα ,Άρτα, Πρέβεζα κτλ  είναι αλβανικά εδάφη  τα οποία μας παραχωρήθηκαν από τις Μεγάλες Δυνάμεις ( Μ.Δ.) ,μετά την κατάληψή τους από τον ελληνικό στρατό το 1912-13   .Δηλαδή υποστηρίζεται ότι η Ελληνικότατη Ήπειρος δεν ανήκει  στην Ελλάδα αλλά στην Αλβανία!!!!  
Ανάλογες θέσεις και όχι μόνο υποστηρίζουν, σε διάφορα διεθνή Φόρα ,Συνέδρια, Ημερίδες  και πλήθος προσωπικοτήτων της πνευματικής και πολιτικής «ελίτ» της Αλβανίας ,φθάνοντας  ακόμα και στο σημείο να ομιλούν και για «μείζονα Τσαμουριά που επεκτείνεται μέχρι και την Δυτική Μακεδονία , αφού  συμπεριλαμβάνει και την Καστοριά και την Φλώρινα!!!!
Η στρατηγική αυτή –των εθνικών προκλήσεων-από οπουδήποτε και εάν προέρχεται  και οποιαδήποτε μορφή και εάν έχει ,δεν θα πρέπει ποτέ , να χαρακτηρίζεται  ως «αστεία  και ονειρική»  και κατόπιν αυτού, ως μη  χρήζουσα απαντήσεως !   
Η απαντήσεις  ,για τα εθνικά  μας θέματα ,προς τον οιανδήποτε προκαλούντα,  θα πρέπει να είναι  άμεσες και επιθετικές. Για να «κόβουν τον βήχα» ευθύς εξ’ αρχής.
Εάν  είχαμε αντιδράσει και το 1946, επι Τίτο ,για την χρήση του ονόματος «Μακεδονία» στα Σκόπια .Και τον Νοέμβριο του 1974  με την Τουρκία όταν μονομερώς διχοτόμησε το Αιγαίο σε Ανατολικό και Δυτικό, ισχυριζόμενη ότι η υφαλοκρηπίδα του Ανατολικού τμήματος της ανήκει ,δεν θα είχαμε φθάσει στα σημερινά χάλια των συνεχών και  απόλυτα εξευτελιστικών ,για την εθνική μας υπόσταση ,καθημερινών προκλήσεων, με ότι και όσα αυτές  μας  επιφυλάσσουν μελλοντικώς .    
Η πορεία των Εθνών δεν έχει καταληκτικό χρονικό όριο ,είναι διαχρονική και κανείς δεν γνωρίζει τι δυναμικές και τι συμφέροντα  ισχυρών, θα δημιουργηθούν και επενεργήσουν ,στο εγγύς ή απώτερο μέλλον ,στην περιοχή μας και κατ’ επέκταση στην πατρίδα μας ,
Η ανοχή των «αστείων και μικρών» στα εθνικά θέματα, οδηγεί σε εθνικές περιπέτειες  διότι παγιώνει  «ετσιθελικά»  δικαιώματα στους ισχυρούς και τολμηρούς που καταληκτικά οδηγούν σε τραγωδίες.
Η ελληνικότητα της Ηπείρου είναι αδιαμφισβήτητη εδώ και 5000 χρόνια .Την εθνολογική της ταυτότητα  μαρτυρούν αδιάψευστα  ,δια μέσου των αιώνων ,Εθνολογικά ,Ιστορικά ,Νομικά ,Πολιτιστικά  και Γεωπολιτικά στοιχεία.
Σήμερα το 60% της περιοχής αυτής κατέχεται  από την Αλβανία υπό τον όρο Βόρειος. Ήπειρος (Β.Η.) .Δια του όρου αυτού εννοούμε  το τμήμα  της Ηπείρου που περιλαμβάνεται μεταξύ των σημερινών ελληνοαλβανικών συνόρων  και  του ποταμού Σκούμπη.
Ο όρος  αυτός δόθηκε μετά  το τέλος  του Α΄ Β.Π ,το 1913,όταν κατόπιν  ενεργειών της Αυστροουγγαρίας  και της Ιταλίας  και με την ανοχή ,Αγγλίας ,Γαλλίας ,Ρωσίας και Γερμανίας, αποσπάσθηκε  τούτο από την λοιπή Ήπειρο και παραχωρήθηκε στο νεοσύστατο τότε κράτος της Αλβανίας. Έκτοτε αρχίζει και το Β.Η. Ζήτημα .
Κατά του Βαλκανικούς Πολέμους ,όταν εκτοπίζετο η  Τουρκία από τα Ευρωπαϊκά εδάφη, εκδηλώθηκε  η πρόθεση Αυστροουγγαρίας  και Ιταλίας  να διεισδύσουν στα Βαλκάνια . 
Τότε προέκυψε η ανάγκη ιδρύσεως ενός ανεξαρτήτου αλβανικού κράτους ,το οποίο να μπορούν να χρησιμοποιούν ,σαν όργανό τους, εναντίον Ελλάδος και Σερβίας.
.Άκρως συνοπτικά τα γεγονότα εκείνης της περιόδου έχουν ως εξής: 
-Την 28-11-1912 απελευθερώθηκε η Χιμάρα από τον Σπύρο  Σπυρομήλιο και το τμήμα του.-Διαρκούντος του Βαλκανοτουρκικού πολέμου ο Ισμαήλ Κεμάλ στον Αυλώνα και ο Εσσάτ Πασάς στο Δυρράχιο, με την προτροπή Αυστροουγγαρίας  και Ιταλίας ,κήρυξαν  την ανεξαρτησία της ανύπαρκτης  μέχρι τότε ,Αλβανίας.-Ο Ελληνικός Στρατός απελευθέρωσε ,την 7-12-1912 την Κορυτσά, την 21 -2-1913 τα Ιωάννινα, την 3-3-1913 το Αργυρόκαστρο και την Κλεισούρα ,την 6-3-1913 το Τεπελένι και ενώ προήλαυνε ακάθεκτος  προς Αυλώνα ,εξαναγκάσθηκε να διακόψει  την νικηφόρο πορεία του, κατόπιν παρεμβάσεως  της Ιταλίας. 
Η  Ελλάδα απευθύνθηκε στην Πρεσβευτική Διάσκεψη του Λονδίνου ,ζητήσασα την  διεθνή νομιμοποίηση της απελευθερωτικής της πορείας στην Β.Η. Παράλληλα πρότεινε και την διενέργεια δημοψηφίσματος ,εκ του αποτελέσματος του οποίου  να εξαρτάτο και η τύχη της περιοχής αυτής .Στην πρόταση αυτή αντέδρασε  απόλυτα  η Ιταλία.
Μετά το  τέλος του Α΄.Β.Π. συνήφθη στο Λονδίνο ,την 30-5-1913 ,Συνθήκη Ειρήνης μεταξύ των Βαλκανικών Συμμάχων  και της Τουρκίας .Με αυτή  εκχωρήθηκαν, στις νικήτριες δυνάμεις όλα τα δυτικώς της γραμμής Αίνου-Μηδείας ,εδάφη της Τουρκίας,  πλην της Αλβανίας , για την οποία αντέδρασαν οι Μεγάλες Δυνάμεις (Μ.Δ.) οι οποίες και ανέλαβαν τον  διακανονισμό των συνόρων της (Άρθρο 3 Συνθήκης).
Την 11-6-1913  επελήφθη του θέματος η Διάσκεψη των Πρεσβευτών  των Μ.Δ., στην οποία υπεβλήθη  πρόταση του Άγγλου αντιπροσώπου ,περί συστάσεως και αποστολής  στην Β.Η. ειδικής επιτροπής. 
Ακολούθησε η κήρυξη του Ελληνό-Bουλγαρικού πολέμου με αποτέλεσμα να παραμείνει το όλο θέμα σε εκκρεμότητα. 
Παρά ταύτα δια του Πρωτοκόλλου της Πρεσβευτικής Διασκέψεως του Λονδίνου, της  29-7-1913  η Αλβανία  εκηρύσσετο  ουδέτερο κράτος, υπό την εγγύηση των (6) Μ.Δ. .Μετά το πέρας του Ε/Β πολέμου  επανελήφθησαν  οι εργασίες της Διασκέψεως και την 5-8-1913 έγινε δεκτή η Αγγλική πρόταση .Η συγκροτηθείσα επιτροπή αποτελούμενη από  φανατικούς μισέλληνες   και κατευθυνόμενη από την Ιταλία έλαβε υπόψη-για την εθνολογική διαπίστωση της περιοχής-μόνο την μητρική γλώσσα του πληθυσμού !!
Έτσι και υπό τις ευλογίες των Μ.Δ. παρά τις έντονες αντιδράσεις  και διαμαρτυρίες της Ελλάδος ,συνέταξε και υπέγραψε την 17-12-1913 το κατάπτυστο Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας ,με το  οποίο ολόκληρη η Β.Η. παραχωρείτο στην Αλβανία.  Στις 13-2-1914 οι (6) Μ.Δ. ζήτησαν από την Ελλάδα να εκκενώσει τα επιδικασθέντα στην Αλβανία εδάφη, προκειμένου αυτές να εδέχοντο την οριστική απόδοση στην χώρα μας των νήσων του Αιγαίου. Η χώρα μας , προς εξασφάλιση των νήσων μας, εξαναγκάσθηκε  να συμμορφωθεί.
Οι Βορειοηπειρώτες, προ του κινδύνου να υποδουλωθούν στους Αλβανούς, αλλά και αντιληφθέντες ότι το Διεθνές Δίκαιο ισχύει και εφαρμόζεται μόνο όταν καλύπτει ή εξυπηρετεί τα συμφέροντα των ισχυρών ,εξεγέρθηκαν και δια των όπλων κήρυξαν στις 10-7-1914 την αυτονομία των. Η αγωνιστικότητά των ήταν τέτοια ,που ανάγκασε τις Μ.Δ. να παραχωρήσουν στην Β.Η. αυτονομία, υπό την επικυριαρχία της Αλβανίας  και με την εγγύησή των(Πρωτόκολλο Κέρκυρας17-5-1914).
Με  αυτό ανατρέπετο το Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας και αναγνωρίζετο διεθνώς η ελληνικότητα της Β.Η. 
Ακολούθησε η έκρηξη του Α΄  ΠΠ. Στον οποίο ενεπλάκη και η Ελλάς. Στην Αλβανία ξέσπασαν ταραχές – υποκινηθείσες  υπό της Τουρκίας- και δημιουργήθηκε χαώδης κατάσταση. Αποτέλεσμα να ματαιωθεί η εφαρμογή του πρωτοκόλλου της Κέρκυρας.
Η Ιταλία εκμεταλλευόμενη το γεγονός ζήτησε από τις δυνάμεις της Τριπλής   Συμμαχίας  να της επιτραπεί ,προς επιβολή της τάξεως , να καταλάβει την νήσων  Σάσσωνα και τον  Αυλώνα,.
Της επετράπη  αφού δέχθηκε τον όρο που της τέθηκε  να συμφωνήσει και αυτή ,στην κατάληψη από την Ελλάδα της Β.Η. (Μυστική Συνθήκη  Λονδίνου 16-4-1917). Τον Οκτώβριο του 1914 κλήθηκε  η Ελλάς να καταλάβει την Β.Η., πλην όμως μεσολάβησε  ο διχασμός στην πατρίδα μας ,η Ιταλία έσπευσε  μαζί με την Γαλλία να καταλάβουν την Β.Η. την οποία και διατήρησαν μέχρι το τέλος του Α΄ΠΠ.
Η νικηφόρος επέμβαση της Ελλάδος  υπέρ των Συμμάχων ,στον Α’ ΠΠ οδήγησε στην περίφημη Συμφωνία Βενιζέλου- Τιτόνι ,την 29-7-1919,δια της οποίας η Ιταλία  ανεγνώρισε την ελληνικότητα της Β.Η..
Την Συμφωνία αυτή επικύρωσαν στις 9-12-1919 οι  τρείς  Μ.Δ. Αποδέχθηκαν, το Συμβούλιο Συνδιασκέψεως Ειρήνης στις 14-1-1920 , ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ουίλσον τον Φεβρουάριο του 1920 και η Γερουσία των ΗΠΑ στις 17-5-1920. 
Την 15-5-1920 δια του Πρωτοκόλλου της Καπεστίτσης ,η Αλβανία αναγνώρισε τον προσωρινό χαρακτήρα της υπ’ αυτής κατοχής της Β.Η.
Μετά  την υπογραφή και της Συνθήκης του Ρόπαλο την (12-11-1920)  η Ελλάδα μπορούσε- αμέσως -να καταλάβει την Β.Η. σε εκτέλεση της αποφάσεως της  14-1-1920. Πλην όμως σπαρασσομένη από  εσωτερικές έριδες, δεν έσπευσε να το πράξει ,με συνέπεια  και πάλι η Ιταλία ,εκμεταλλευόμενη συγκυρίες διαφόρων διεθνών περιπλοκών ,μη ευνοϊκών για την χώρα μας ,να επιτύχει  επανασύγκληση της Πρεσβευτικής Διασκέψεως του Λονδίνου και δι’ αυτής όλων των προγενεστέρων ,υπέρ’ ημών Συμφωνιών και Αποφάσεων και επαναφορά εν ισχύει του Πρωτοκόλλου της Φλωρεντίας .
Έκτοτε  και μέχρι καταλήψεως της Αλβανίας την 7-4-1939 από την Ιταλία, η Β.Η. στέναζε υπό Αλβανική δουλεία. Εν τω μεταξύ ξέσπασε ο Β΄ΠΠ. Η Ιταλία μας επετέθη την 28-10-1940,εισβάλουσα  εξ Αλβανίας και ομού μετ’ αυτής, η οποία  της διέθεσε  και 14 τάγματα στρατού. Ο στρατός μας  τους απέκρουσε ,αντεπετέθη τους εξεδίωξε εκ του Ελληνικού εδάφους ,τους καταδίωξε και τους διέλυσε ,στην κυριολεξία, εντός της Αλβανίας, απελευθερώσας την Β.Η. δια Τρίτη φορά εντός  28 ετών .
Αυτή όμως η καταστροφική εξέλιξη της φασιστικής επιθέσεως ,επέσυρε εναντίον μας και  την τότε πανίσχυρη Γερμανία ,με επακόλουθο την κατάληψη της χώρας μας και την επαναφορά της Β.Η, μέχρι πέρατος του Β΄ΠΠ  υπό την κατοχή των Ιταλών. Με την λήξη του Β΄ΠΠ αντί να μας εκχωρηθεί ,ως ελάχιστον χρέος τιμής των συμμάχων για την πανθομολογουμένως καθοριστική συμβολή μας στην νίκη των, εγκατελήφθη στην Αλβανία , η οποία κομμουνιστικοποιηθείσα , τέθηκε  υπό την προστασία της τότε ΕΣΣΔ.
Η Ελλάς διαμαρτυρήθηκε και ουδέποτε παραιτήθηκε  της διεκδικήσεώς της επι της Β.Η.. 
Το θέμα εκκρεμεί από το 1946 στο Συμβούλιο των τεσσάρων Υπουργών , οι οποίοι συμφώνησαν τότε, να ληφθεί οριστική απόφαση  μετά την υπογραφή Συνθήκης Ειρήνης  μετά της Αυστρίας. Η Συνθήκη υπεγράφη  την 15-5-1955,αλλά μέχρι σήμερα το Βορειοηπειρωτικό  ούτε  συζητήθηκε ούτε  λύθηκε.
Έτσι.  ο Ελληνισμός της Β.Η  υπέστη επι 43 χρόνια τα πάνδεινα κάτω από το κτηνώδες κομμουνιστικό καθεστώς των Χότζα και Αλία.  Με την αυτοκατάρρευση του ΚΚΑ το 1989 πολλοί πίστεψαν σε καλλίτερες ήμερες δια τους Β.Η Όμως οι ελπίδες αυτές διαψευστήκαν. Η διάδοχος πολιτική πραγματικότητα αναβίωσε σοβινιστικές τάσεις με επακόλουθο  νέο κύκλο αίματος, διωγμών και μαρτυρίων  για τον πολύπαθη Ελληνισμού της Β.Η.
Η σημερινή ηγεσία της Αλβανίας  θέτει ανερυθρίαστα , θέμα Τσαμουριάς  και Αλβανοτσάμηδων !!! Και ας δούμε τώρα τι σημαίνουν αυτά τα δύο :
-Τσαμουριά είναι η επι Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ονομασία της Θεσπρωτίας.-Αλβανοτσάμηδες είναι τα ενεργούμενα της πρώην Οθωμανικής Αυτοκρατορίας  που αφού εξισλαμίστηκαν εγκαταστάθηκαν υπ’ αυτής , στις εύφορες πεδιάδες της Θεσπρωτίας ,μεταξύ Αχέροντα και Καλαμά .Με τα πολλά ειδικά προνόμια που τους παραχωρήθηκαν και κάτω από την καθοδήγηση και κάλυψη των Τούρκων επιδόθηκαν σε μια άνευ προηγουμένου  εξοντωτική πολιτική, σε βάρος των Ελλήνων Χριστιανών. 
-Μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου το 1912, αντί να τους εκδιώξουμε κακήν κακώς, τους ανεχθήκαμε ,ως αλβανική μουσουλμανική μειονότητα και παρέμειναν.
-Από της καταλήψεως της Θεσπρωτίας υπό των Ιταλών, οι Αλβανοτσάμηδες ντυμένοι με γερμανικές  ,ιταλικές και αλβανικές στολές, άριστα οπλισμένοι και απόλυτα συνεργαζόμενοι με τις κατοχικές δυνάμεις ξεκλήρισαν στην κυριολεξία τον Ελληνισμό της περιοχής .Οι αρπαγές ,οι βιασμοί , οι διώξεις, οι σφαγές, οι εκτελέσεις  ,οι πυρπολήσεις ολόκληρων χωριών χρειάζονται τόμους για να περιγραφούν. 
-Η κτηνωδία των υπήρξε τέτοια, που  με την αποχώρηση των στρατευμάτων κατοχής, αναλογιζόμενοι τα εγκλήματά των ,μάζεψαν ότι μπορούσαν και κατέφυγαν στην κομμουνιστική Αλβανία .
Οι περισσότεροι καταδικάστηκαν ερήμην, σε θάνατο και ισόβια από ελληνικά δικαστήρια δωσίλογων και στρατοδικεία. Όσοι δεν βαρύνονταν ,άμεσα , με εγκλήματα και δεν επέστρεψαν χαρακτηρίσθηκαν ως φυγάδες. Οι περιουσίες των δημεύτηκαν υπέρ του δημοσίου και διατέθηκαν νόμιμα  στα θύματά τους  και σε ακτήμονες της περιοχής ,από τους οποίους άλλωστε  και είχαν αρπαγή .Το θέμα των Αλβανοτσάμηδων έληξε οριστικά για την Ελλάδα πριν από  65 χρόνια . 
Εκ των ανωτέρω λίαν συνοπτικών στοιχείων δύνανται να εξαχθούν σαφέστατα συγκριτικά συμπεράσματα μεταξύ της τότε και της σημερινής εποχής, όσον αφορά στους πρωταγωνιστές, τα ενεργούμενα αυτών, τα κίνητρα ,τις προθέσεις, τις μεθοδεύσεις και τις εξελίξεις στην περιοχή μας. Η Ελλάς ενώ πάντοτε στα πεδία των μαχών επιτυγχάνει νίκες ,στα  αντίστοιχα πολιτικά  , «περιμένουμε την εξ ‘ ύψους βοήθεια»!!
Η πρωτοφανής παθητικότητα με την οποία αντιμετωπίζουμε ,επι παγίας βάσεως  τις διάφορες εναντίον μας προκλήσεις μας οδήγησε εδώ που φτάσαμε.. 
Και τίθενται ευθέως τα κάτωθι  ερωτήματα προς ΟΛΟΥΣ  τους Υπευθύνους της χώρας μας  :  -Με το να δηλώνουμε  « Δεν παραχωρούμε τίποτα σε κανέναν αλλά και δεν διεκδικούμε τίποτα από κανένα, υπηρετούμε τα Εθνικά μας συμφέροντα; -Οι χαμένες και αλύτρωτες πατρίδες δεν είναι διεκδικήσιμες ; -Δεν ανήκουν στο ελληνικό Έθνος;-Δεν έχουν ποτισθεί με ποτάμια ελληνικού αίματος; -Έως πότε θα είμαστε πρώτοι στις θυσίες  υπέρ των ανθρωπίνων  ιδεωδών και τελευταίοι στην δικαίωση από όλους; -Έως πότε θα εθελοτυφλούμε και θα εκλιπαρούμε την προστασία των άλλων; 
-Πότε θα καταλάβουμε ότι η ανοχή των προκλήσεων εκλαμβάνεται ως ηττοπάθεια  και ανοίγει την όρεξη για σοβινιστικές διεκδικήσεις ;   
Πότε θα καταλάβουμε ότι τα Εθνικά μας θέματα  είναι δική μας υπόθεση  και όχι των ξένων ; Eμάς ενδιαφέρουν και είναι δική μας η ΕΥΘΥΝΗ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΕΩΣ ΤΩΝ. Κάποτε επιτέλους θα πρέπει να παύσουμε ,ως χώρα ,να επαιτούμε τα δίκαιά μας και την προστασία της Εθνικής μας αξιοπρέπειας από τους  οποιουσδήποτε άλλους.
 

Σχόλια  

 
+2 #1 AgathiStefanidou 1 30-06-2010 22:21
ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑ ΤΩΝ ΗΠΕΙΡΟΤΩΝ ΚΑΙ Β ΗΠΕΙΡΟΤΩΝ ΠΡΕΠΕΙ ΟΛΟΙ ΝΑ ΒΑΖΗΣΟΥΜΕ ΚΟΙΝΗ ΠΟΡΟΙΑ ΑΛΛΑ ΜΕ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΙΕΣΟΥΜΕ ΠΡΗΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ

9/6/10

Οι Έλληνες του Πόντου και της Ρωσίας στα μέσα του 19ου αιώνα

  
Τετάρτη, 09 Ιουνίου 2010 14:41
Τα όρια του νεαρού κράτους της Ελλάδας, όπως αυτά είχαν οριστεί με το Πρωτόκολλο του Λονδίνου το 1830 έφταναν μόλις μέχρι τη Λαμία. Ένα μικρό μέρος του ελληνικού κόσμου είχε χειραφετηθεί. Η πλειονότητα των Ελλήνων βίωναν ακόμα την οθωμανική κυριαρχία και βρίσκονταν εγκατεσπαρμένοι σ’ όλη την Οθωμανική Αυτοκρατορία  μαζί με μουσουλμάνους και αλλοεθνείς.
Στην ίδια την Ελλάδα, η κοινωνία κατέβαλλε μεγάλη προσπάθεια ανάπτυξης και καθορισμού των ορίων μεταξύ των ομάδων που συμμετείχαν στην Παλιγγενεσία. Σε κάποια ζητήματα είχε εμφανιστεί μια έντονη ρήξη με τον εξωελλαδικό ελληνισμό και κυρίως με τους πρόσφυγες από τις αλύτρωτες περιοχές που είχαν καταφύγει στο ελεύθερο έδαφος και ανέρχονταν στο 10% περίπου του συνολικού πληθυσμού. Η περίφημη σύγκρουση «αυτοχθόνων» με τους «ετερόχθονες» θα λήξει εις βάρος των δεύτερων. 

Επιμόρφωση για την ελπίδα

  
Τετάρτη, 09 Ιουνίου 2010 14:34
Σκοπός αυτού το μηνύματος δεν είναι να προσθέσει άλλη μια γνώμη ειδικού στις μυριάδες για το `Ελληνικό πολιτικό πρόβλημα`. Δεν είμαι ειδικός, είμαι απλώς ένας από τους βαθειά ανησυχώντας που θέλει να ρίξει φως από μια γωνία ενός ατόμου μέσα στο κοινωνικό σύνολο.

Οι εξελίξεις τους τελευταίους μήνες, η απόφαση αποδοχής επαχθούς σειράς δημοσιονομικών μέτρων, που πλήττουν κυρίως τα μεσαία και χαμηλά εισοδήματα, η παρερμηνεία των προθέσεων των κοινοτικών εταίρων και του υπερατλαντικού παράγοντος, η συμπεριφορά του κοινοβουλίου, ο τρόπος και η γλωσσά επικοινωνίας για την ανακοίνωση των μέτρων έχει φέρει την κοινωνία σε  σύγχυση, οργή και απελπισία.

7/6/10

Ελλάδα, Δύση και στρατηγικά ψευδοδιλήμματα

  
Δευτέρα, 07 Ιουνίου 2010 02:00
nato_eu_300
Αφότου συνεστήθη, το νεοελληνικό κράτος αναζητεί στηρίγματα και πρότυπα – στον ευρωπαϊκό χώρο αρχικά, και εν συνέχεια στον ευρύτερο ευρωατλαντικό. Χάρις δε στον δυτικό αυτόν προσανατολισμό και παρά τις αναπόφευκτες απογοητεύσεις μας – συνήθως οφειλόμενες σε δικές μας αδυναμίες και αστοχίες – επιτύχαμε την εδαφική επέκταση, τη γεωπολιτική εδραίωση και, σε σημαντικό βαθμό, τον πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό εκσυγχρονισμό της χώρας μας.

3/6/10

Ελληνική Γενοκτονία

  
Πέμπτη, 03 Ιουνίου 2010 15:14
Εξοντώσεις και διώξεις γηγενών Ελληνικών πληθυσμών σε εδάφη υπό Οθωμανικό-Τουρκικό έλεγχο. Μια αγνοημένη πραγματικότητα.
Κατά τον Samuel Totten (Teaching about Genocide, Social Science Record 1987) και τον G.S.Graber (The Armenian Genocide 1915, έκδοση 1996, σελίδα 175), οι περισσότεροι νεκροί και θύματα τον 20 αιώνα δεν προκλήθηκαν από πολέμους, αλλά από Γενοκτονίες από τις οποίες εξοντώθηκαν περί τα 120.000.000 άτομα, ήτοι περί τα 85.000.000 περισσότερα από τους νεκρούς όλων των πολέμων του ιδίου αιώνα.

Νταβούτογλου και Τουρκική Εξωτερική πολιτική

  
Πέμπτη, 03 Ιουνίου 2010 11:20
Ό Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων και από 1ης Μαϊου 2009  Υπουργός των Εξωτερικών της Τουρκίας κ. Αχμέτ Νταβούτογλου ,έγινε περισσότερο γνωτός για το δόγμα του περί εξωτερικής πολιτικής της χώρας του που φέρει το όνομα του παρά για τα επιτεύγματα του.

2/6/10

Περασμένα - Ξεχασμένα;

  
Τετάρτη, 02 Ιουνίου 2010 10:26
Οι Σύμμαχοί μας έχουν καθορίσει την 9η Μαΐου ως ημέρα Νίκης το 1945 στην Ευρώπη, στις επιθέσεις του Άξονα Γερμανίας Ιταλίας κατά τον Β΄ ΠΠ. Η επέτειος αυτή εορτάζεται από τους συμμάχους μας, με ιδιαίτερη λαμπρότητα στη Μόσχα, ενώ αγνοείται στην Ελλάδα,
παρά τη σημαντική Ελληνική συμβολή στην εν λόγω Νίκη, γιά την οποία ο ίδιος ο Χίτλερ είχε αποδώσει κατ’ επανάληψη την αποτυχία του να καταλάβει την Μόσχα και το Λένινγκραντ στην απρόσμενα μακρότατη ηρωική Ελληνική Άμυνα στις επιθέσεις αρχικά της Ιταλίας και αργότερα και της Γερμανίας.

Αρχειοθήκη ιστολογίου