25/12/10

Η Λύση του Κυπριακού, Δημήτρη Θ. Τζεβελέκη Αρχιπλοίρχου Π.Ν. ε.α.

  
Σάββατο, 25 Δεκεμβρίου 2010 17:02
Σχετικά με τη λύση του Κυπριακού προβλήματος εγράφαμε στις στήλες του Διπλωματικού Περισκόπιου πως, παρακολουθώντας την «περιρρέουσα ατμόσφαιρα» στην Κύπρο, ευρισκόμαστε μπροστά σε μια πολύ πιθανή «Διχοτόμηση της Κύπρου χωρίς αντάλλαγμα», δηλαδή σε μια «Ταïβανοποίηση» των κατεχομένων στη σημερινή πράσινη γραμμή.
Μια πρόσφατη δημοσκόπηση που διενήργησε η Interpeace – International Peace – Building Alliance στην Κύπρο και είδε το φως της δημοσιότητας πρόσφατα, καταγράφει και σαφώς φωτίζει αυτή την πιθανότητα.  Δείχνει πως αυτή τη στιγμή, ανεξάρτητα από το τι θέλουν οι Τουρκοκύπριοι, οι Έλληνες Κύπριοι στην πλειοψηφία τους δεν επιθυμούν τη «Διζωνική, Δικοινοτική Ομοσπονδία».  Την Ομοσπονδία αυτή την οποίαν όλοι από το1977 πάντα υποστήριζαν και πάνω στην οποίαν, σύμφωνα και με τις αποφάσεις του ΟΗΕ, εδράζεται κάθε διαπραγμάτευση για λύση του Κυπριακού προβλήματος. Αντί αυτής προκρίνουν το ενιαίο κράτος με τους Τουρκοκυπρίους μειονότητα. Γιατί υπάρχουν σήμερα αυτή η «περιρρέουσα ατμόσφαιρα» και τα συμπεράσματα της δημοσκόπησης;
Υπάρχουν πιθανώς γιατί σήμερα, κάτω από την πίεση του διεθνούς παράγοντα, ίσως δε και σαν αποτέλεσμα της προσπάθειας του Προέδρου Χριστόφια για εξεύρεση λύσης, φαίνεται να υπάρχει πιθανότητα οι τρέχουσες διαπραγματεύσεις να καταλήξουν σε κάποιο αποτέλεσμα.  Έτσι όλοι τώρα εκφράζονται «έξω από τα δόντια».  Το ίδιο είχε συμβεί και πριν από το δημοψήφισμα για το Σχέδιο Ανάν.  Υπήρξε και τότε η ίδια «περιρρέουσα ατμόσφαιρα»
Φαίνεται πως τελικά, για την πλειοψηφία τουλάχιστον των Ελληνοκυπρίων και για όσο διάστημα το αδιέξοδο ήταν πλήρες λόγω της στάσης της Τουρκίας και του Ντενκτάς, η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία ήταν μια «ανέξοδη φιλολογία».  Τα περί δίκαιης, βιώσιμης και λειτουργικής λύσης ήταν και είναι προφανώς η απαραίτητη αλλά και ασαφής «σάλτσα».
Τώρα το ερώτημα για μένα είναι  τι θα συμβεί εάν ο Πρόεδρος Χριστόφιας και ο Τουρκοκύπριος ηγέτης Ντερβίς Έρογλου, είτε από μόνοι τους είτε κάτω από πίεση του ΓΓ του ΟΗΕ και άλλων ενδιαφερομένων του διεθνούς παράγοντα περιλαμβανομένης της ΕΕ, καταλήξουν σε συμφωνία.  Συμφωνία η οποία βέβαια θα οδηγηθεί σε δημοψήφισμα.  Μια συμφωνία που θα εδράζεται στην Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία και θα είναι αποτέλεσμα διαπραγματεύσεων και αμοιβαίων παραχωρήσεων. Δεν γίνεται διαφορετικά.
Οι Τουρκοκύπριοι, περισσότερο ελεγχόμενοι αλλά και γιατί η νέα συμφωνία θα είναι κατά μεγάλη πιθανότητα ευνοϊκότερη του Σχεδίου Ανάν σε κάποια σημεία, μάλλον θα πουν και πάλι «ναι».  Θα πουν «ναι» πιθανώς εκτιμώντας και πως  οι Ελληνοκύπριοι θα πουν και πάλι «όχι». Οι Ελληνοκύπριοι τι θα πουν ;  Και πάλι «όχι» ;  Και με ποια δικαιολογία ; Πάλι πως η συμφωνία ήταν ετεροβαρής υπέρ των Τούρκων σαν αποτέλεσμα πιέσεων κάποιου ξένου παράγοντα ;  Και θα περιμένουν πάλι υποστήριξη από τον ΟΗΕ, την ΕΕ και όποιον άλλον ;
Εκτιμώ πως εάν Χριστόφιας και Έρογλου καταλήξουν σε συμφωνία, αυτή θα είναι οριστικά και αμετάκλητα η τελευταία ευκαιρία για λύση του Κυπριακού προβλήματος.  Εάν οι Ελληνοκύπριοι πουν και πάλι «όχι» στο δημοψήφισμα ο διεθνής παράγοντας θα απαξιώσει πλήρως και οριστικά την ελληνοκυπριακή πλευρά στην Κύπρο και η «Ταïβανοποίηση» θα είναι η ελαφρότερη εξέλιξη και κατάληξη του Κυπριακού προβλήματος.  Εάν αυτό θέλουν οι ελληνοκύπριοι, τότε θα έχουν πραγματικά καταλήξει στην «διχοτόμηση χωρίς αντάλλαγμα».  Τι θα συμβεί μετά ;  Αυτό είναι ένα άλλο κεφάλαιο που θα έχει το δικό του ενδιαφέρον και θα επηρεάσει την ίδια την ύπαρξη του ελληνισμού στο πολύπαθο νησί.
Δεν θα πρέπει όμως σε καμία περίπτωση να μη συνεκτιμηθεί με προτεραιότητα το γεγονός πως με την Ταïβανοποίηση η κυριαρχία της Τουρκίας θα επεκταθεί ακόμα και νομότυπα κατά κάποιο τρόπο στη σημερινή πράσινη γραμμή στην Κύπρο.  Η Κυπριακή Δημοκρατία θα αποτελεί έτσι  μια μη αναγνωρισμένη από την Τουρκία και εχθρική προς αυτήν εδαφική περιοχή στην νότια εσχατιά της, περιοχή η οποία θα δημιουργεί γι’ αυτήν, πλην των άλλων, και ζητήματα ΑΟΖ με τους γείτονες στην Ανατολική Μεσόγειο και στην εκμετάλλευση διαφαινομένων στην περιοχή πηγών ενέργειας.  Η αντίδραση της Τουρκίας στις συμφωνίες Κύπρου με Ισραήλ, Αίγυπτο και σύντομα με Λίβανο και Συρία για την ΑΟΖ είναι ενδεικτική.
Τελικά θεωρώ πως οι Τουρκοκύπριοι θα είναι και θα νοιώθουν ασφαλώς καλλίτερα ως Κύπριοι στην Κύπρο μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης παρά ουσιαστικά Τούρκοι  σε επαρχία της Τουρκίας στην Κύπρο.  Πρέπει όμως και οι Ελληνοκύπριοι και οι Τουρκοκύπριοι να πιστέψουν πως Έλληνες και Τούρκοι μπορούν να ζήσουν ισότιμα στην κοινή τους πατρίδα.  Προς την καλλιέργεια τέτοιου κλίματος ουδεμία φαίνεται να γίνεται ουσιαστική προσπάθεια, ενώ οι νέες γενιές εθίζονται στις χωριστές οντότητες.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αρχειοθήκη ιστολογίου