12/11/10

Πρόταση για επίλυση της διαφοράς της ονομασίας της ΠΓΔΜ από τον κ. Ε.Κωφό, τ. εμπειρογνώμονα - πρεσβευτή του Υπ.Εξωτερικών και απάντηση των Παμμακεδονικών Οργανώσεων

  
Παρασκευή, 12 Νοεμβρίου 2010 22:16
Στην μακρά διπλωματική μου σταδιοδρομία ασχολήθηκα με την Σλαβική επιβουλή κατά της Μακεδονίας τα πέντε πρώτα χρόνια της υπηρεσίας μου ως χειριστής του θέματος. Μετέπειτα, ως Πρέσβυς στο Βελιγράδι επί τριετίαν αντιμετώπισα το πρόβλημα όχι μόνο ως καθ' ύλην αρμόδιος Πρέσβυς αλλά και ως διμερής διαπραγματευτής για την επίλυση των διμερών προβλημάτων του νεοσύστατου κράτους και της χώρας μας. Ο κ. Ε.Κωφός, ανάλωσε, επί δεκαετίες  την υπηρεσιακή του σταδιοδρομία, ως εμπειρογνώμων του Υπουργείου Εξωτερικών, με την ιστορική μελέτη της περιοχής. Οι απόψεις που ανέπτυξε πρόσφατα στην ομιλία του στα Σκόπια, μου προξένησαν απογοήτευση και θλίψη όχι μόνον για πολλές ιστορικές ανακρίβειες αλλά κυρίως για την εξίσωση του θύτη Σλάβου με το θύμα Μακεδόνα. Είναι προφανές ότι η διπλωματία δεν πρέπει να επαφίεται στους ιστορικούς.
 
ΠΑΜΜΑΚΕΔΟΝΙΚΕΣ ΕΝΩΣΕΙΣ ΥΦΗΛΙΟΥ

Contact info:
Email: ninagatz@comcast.net Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.
Τel: 603-742-0466
Fax: 603- 617-2977 
Κριτική συνεπειών
Ανησυχίες σχετικά με τη σκοπιμότητα των παροτρύνσεων του ειδικού συμβούλου του ΕΛΙΑΜΕΠ Δρ. Ε. Κωφού για την επίλυση της διαφοράς της ονομασίας της ΠΓΔΜ μεταξύ Αθηνών και Σκοπίων
Νοέμβριος 2010
Αγαπητέ Δρ. Κωφέ,
Με αφορμή την εισήγησή σας στο σεμινάριο Rose-Routh στα Σκόπια στις 20 Οκτωβρίου του 2010 στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του ΝΑΤΟ λόγω της περιπλοκής της Ελλάδας με τη βόρεια γείτονά της, και τις πρόσφατες ειδήσεις προερχόμενες από τα Σκόπια αναφερόμενες σε σας, εμείς οι αντιπρόσωποι των Παμμακεδονικών Ενώσεων Υφηλίου, επιθυμούμε να υποβάλλουμε τις παρατηρήσεις μας. Θεωρούμε ότι οι Παμμακεδονικές Ενώσεις, ως προπύργιο του Ελληνισμού της Μακεδονίας, θα πρέπει να είναι μια σημαντική φωνή και αναπόσπαστο στοιχείο των ακαδημαϊκών, πολιτικών και ιστορικών συζητήσεων στο θέμα του ονόματος της γείτονος. Είμαστε οι εκπρόσωποι των εκατομμυρίων των Μακεδόνων στην Ελλάδα και τη Διασπορά. Είμαστε διαχρονικοί, και ανεξάρτητοι από όλα τα πολιτικά κόμματα.
Σεβόμαστε τις προσπάθειές σας των τελευταίων πέντε δεκαετιών στην αντιμετώπιση του Μακεδονισμού των Σκοπίων, ωστόσο αντιτασσόμαστε έντονα στη ιδέα που εσείς και οι συνάδελφοί σας του ΕΛΙΑΜΕΠ έχουν προωθήσει προς τους πολίτες της Ελλάδας και της Διασποράς, σε διάφορους υπουργούς της Ελληνικής Δημοκρατίας και τώρα τελευταία σε πολιτικούς και δημοσιογράφους των Σκοπίων.
Καθ 'όλη τη διατριβή σας παρατηρούμε πως ενώ δεν χρειάζεται, εσείς αναφέρεστε σ’ αυτή τη χώρα ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας», αντί της ΠΓΔΜ. Με αυτόν τον τρόπο νομιμοποιείτε το αίτημά τους να ονομαστούν «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Αποκαλώντας τους έτσι εσείς τους περιγράφετε στο πλαίσιο που αυτοί θέλουν να γίνονται αντιληπτοί.
Το πρόβλημα με το χωριστό γεωγραφικό προσδιορισμό για ονομασία μιας χώρας: 
Ο γεωγραφικός προσδιορισμός που προτείνετε στη διατριβή σας θα είναι τελικά καταστροφικός για την Ελλάδα, επειδή υπονοεί ότι υπάρχει μια ολόκληρη οντότητα με την ονομασία Μακεδονία η οποία είναι γεωγραφικά διαιρεμένη - δια της βίας, όπως ακριβώς διδάσκεται στην ΠΓΔΜ. Μήπως θα πρέπει να σας υπενθυμίσουμε ότι η “Vardarska Makedonija” γεννήθηκε από τον Παν-Σλαβικό αλυτρωτισμό; Επομένως αφήνετε την πόρτα ανοιχτή για τη συνέχιση του μύθου της Μακεδονίας του Αιγαίου - ακριβώς μια άλλη γεωγραφική περιοχή της Μακεδονίας ... υπό κατοχή. Η χώρα τους θα είναι το ΚΡΑΤΟΣ, ενώ η Ελλάδα θα έχει μόνο μια περιοχή που υποτίθεται θα είναι σε μια σφαίρα γεωπολιτικά άλλη. Προτείνοντας ένα γεωγραφικό προσδιορισμό, υποβάλλετε τα 2,5 εκατομμύρια Μακεδόνων Ελλήνων σε συνεχείς κινδύνους. Εκτός από τις απορίες που έχουμε ως προς την ανάγκη του προσδιορισμού, σας απευθύνουμε την ερώτηση δημοσίως: γιατί πρέπει να υπάρχει γεωγραφικός προσδιορισμός γι’ αυτούς και εθνικός για εμάς; Δεν είναι αυτοί Σλάβοι, ενώ εμείς είμαστε Έλληνες; Τέλος, οποιαδήποτε ονομασία που έχει έναν ξεχωριστό προσδιορισμό στον όνομα «Makedonija / Μακεδονία» θα εξαφανιστεί και ο όρος «Makedonija / Μακεδονία» θα παραμείνει ο οριστικός. Αυτό έχει συμβεί ήδη με την «ΠΓΔΜ»: Το «ΠΓΔ» είναι επίσης ένα ξεχωριστός προσδιορισμός, αλλά τα Σκόπια έχουν παραβιάσει αμέτρητες φορές την Ενδιάμεση Συμφωνία που υπέγραψαν και την έχουν μονομερώς παρακάμψει πιέζοντας για τον όρο Δημοκρατία της «Μακεδονίας». Για παράδειγμα και μόνον ας εξετάσουμε την παλιά σημαία που ακόμη κοσμεί σχεδόν κάθε κοινωνική, πολιτική και θρησκευτική εκδήλωση του κράτους και της Διασποράς του - κάτι που είναι εναντίον της Ενδιάμεσης Συμφωνίας.
Αντί εσείς να δημιουργείτε «Μακεδονικές» ταυτότητες στα Σκόπια στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του ΝΑΤΟ έπρεπε να τους είχατε πει ξεκάθαρα πως σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να επιτραπεί σε κανένα κράτος να χρησιμοποιεί έναν όρο εθνολογικά ο οποίος πολιτιστικά και ιστορικά ανήκει σε άλλο έθνος για αιώνες.
Σημαντικές λύσεις ή δημιουργία γλωσσολογικού λαβυρίνθου;
Με όλο τον σεβασμό, θα θέλαμε να συζητήσουμε τις απόψεις σας ως σύμβουλος του ΕΛΙΑΜΕΠ και της Eλληνικής κυβέρνησης. Στο δοκίμιό σας του 2009 για το ΕΛΙΑΜΕΠ με τίτλο “The Current Macedonian Issue between Athens and Skopje: Is there an Option for a Breakthrough?”, και στην ομιλία σας στο Σεμινάριο του Rose-Routh στα Σκόπια τον περασμένο μήνα, προτείνατε ως «τροφή για σκέψη» για μελλοντικούς «υποψηφίους διαμεσολαβητές» στο θέμα του ονόματος και προωθήσατε μια περίπλοκη νομικίστικη προσέγγιση, η οποία είναι δύσκολο να ακολουθηθεί από διεθνείς οργανισμούς και πόσο μάλλον από το κοινό άτομο. Εκτός από το όνομα της χώρας, υποδεικνύετε ότι μια πιθανή λύση θα ήταν να χρησιμοποιηθεί ο σλαβικός όρος σε μια αμετάφραστη μορφή για το όνομα της εθνικότητας, της γλώσσας, και του πολιτισμού των κατοίκων της ΠΓΔΜ. Το εθνικό όνομα θα είναι «Mακεντόντσι» και το παράγωγο θα είναι «Μακεντόνσκι» από τη Σλάβο / Βουλγαρική γλώσσα. Στην Ελληνική λετε πως θα μπορούσε να εφαρμοστεί ο εθνικός προσδιορισμό «Μακεδόνες» για το ουσιαστικό, και «Μακεδονικός» για το παράγωγο και συμβουλεύετε πως αυτά επίσης θα πρέπει να μεταφερθούν σε άλλες γλώσσες ως έχουν. Ωστόσο, στο Rose-Routh Σεμινάριο προχωρείτε και αντιγράφετε μερικά από αυτά χρησιμοποιώντας Σλαβικές καταλήξεις: «Μakedonsko vino» για το κρασί τους (στα Ιταλικά / Ισπανικά), λες και ο κόσμος πρέπει να μάθει να κλίνει επίθετα στα σλαβικά!
Επιπλέον, δεν χρειάζεται να σας υπενθυμίσουμε ότι στη Σλαβική γλώσσα, οι καταλήξεις των γενών είναι-ski (αρσενικό),-ska (θηλυκό), και-sko (ουδέτερο) για τα επίθετα. Εξάλλου, το ουσιαστικό στον πληθυντικό είναι «Μακεντόντσι», αλλά ο ενικός είναι «Μακεντόνετς». Όπως γνωρίζετε, η Ελληνική έχει επίσης καταλήξεις ουσιαστικών, καθώς και επιθέτων. Είστε ασαφής εάν το σύνολο ή μόνο μία από τις Σλαβικές / Ελληνικές καταλήξεις στον πληθυντικό / ενικό αριθμό κάθε γλώσσας θα πρέπει να χρησιμοποιούνται. Υπονοείτε ότι ο κόσμος πρέπει να μάθει πώς να κλίνει ουσιαστικά και επίθετα στα Σλαβικά και τα Ελληνικά ή εσείς συμβουλεύετε ότι οι όροι αυτοί πρέπει να αντιγραφούν σ’ όλες τις γλώσσες, αγνοώντας έτσι τους λεπτούς γλωσσικούς κανόνες που διαμορφώνουν κάθε γλώσσα; Πιο συγκεκριμένα, είναι το ΕΛΙΑΜΕΠ διατεθειμένο να δημιουργήσει νέα γραμματική και γλωσσικούς κανόνες για όλες τις γλώσσες του κόσμου; Στα Αγγλικά είναι πιο εύκολο, γιατί δεν υπάρχουν γένη για τα ουσιαστικά και τα επίθετα και επιπροσθέτως δεν κλίνονται, αλλά δεν μπορείτε να στηρίζεστε μόνο στην Αγγλική, ειδικά για τις γλώσσες των οποίων τα ουσιαστικά και τα επίθετα κλίνονται και διαθέτουν διάφορες πτώσεις. Από την άλλη πλευρά, η φράση «the Makedonskianization of the new immigrants» ακούγεται γελοία ακόμα και στα Αγγλικά.
Αν έτσι, στα Αγγλικά θα αναφέρεται «the makedoniki woman» ή θα αποκαλείται «the makedonikan woman» όταν κάποιος θα αναφέρεται στη γυναίκα από τη Βόρεια Ελλάδα; Στα Αγγλικά θα είναι «the makedonski book» ή «the makedonsko book»-ή οι καταλήξεις θα εφαρμόζονται μόνον σε γλώσσες που τα ουσιαστικά και τα επίθετά τους κλίνονται;
Αν είναι το πρώτο, τότε υποχρεώνετε τον κόσμο να μάθει Σλαβικά, και εάν πρόκειται για το τελευταίο, τότε συμβουλεύετε ότι κάποιες γλώσσες πρέπει να αντικαταστήσουν τις δικές τους καταλήξεις με τις Σλαβικές. Πώς στην ευχή θα μπορούσε ένας Έλληνας να εκφράσει μια φράση σαν «της Μακεντονσκικής πρωτεύουσας»; Θα είναι αυτή – ή η γραμματικώς εσφαλμένη φράση «της Μακεντόνσκι πρωτεύουσας»; Πώς ο Έλληνας θα προφέρει τον όρο «Μακεντόντσι»; Θα γίνει «οι Μακεντόνστηδες» στον πληθυντικό για τους άνδρες και «οι Μακεντόντσισσες» για γυναίκες - ή θα είναι απλώς η γραμματικώς εσφαλμένη φράση «οι Μακεντόντσι»; Πώς το ΕΛΙΑΜΕΠ θα διδάξει και θα διασφαλίσει ότι οι Γάλλοι θα λένε «la capitale Makedonski et le vin Makedonski» αντί «la capitale Makedonskienne et le vin Makedonskien»; Θα αποκαλούν άραγε οι Γάλλοι «les Makedontsi» και για τα δυο γένη αντί «les Makedontsiens» για τους άνδρες και «les Makedontsiennes» για τις γυναίκες;
Επιπλέον, υπάρχει επίσης το πρόβλημα του πληθυντικού και ενικού αριθμού του ουσιαστικού της Σλαβικής «Makedonsti». Η επιπολαιότητα τονίζεται στην Ισπανική εκδοχή της φράσης: «Πήγαμε στην Μακεντόνσκι(κη;) πρωτεύουσα των Σκοπίων και συναντήσαμε πολλούς Μακεντόντσι(δες;) και άλλα Μακεντόνσκι(κα;) παιδιά κατά τη διάρκεια μιας διάσκεψης με όνομα Nεολαία Μακεντόνετς»: «Viajamos al capital Skopje y en contramos los muchos ninos Makedontsis y a la otra gente Makedonets qui atendieron una conferencia de juventud Makedonets.»
Τέλος, θα θέλαμε να γνωρίζουμε τι θα συμβεί με τον καθιερωμένο όρο «Macedonian» που έχει χρησιμοποιηθεί σε όλη την ιστορία (από την αρχαία έως την νεωτέρα) ο οποίος περιγράφει τους βόρειους Έλληνες, συμπεριλαμβανομένου και εσάς. Αναφερθήκατε σ’ αυτόν τον όρο ως «τέταρτη διάσταση» στην εργασία σας, αλλά δεν προσφέρατε λύση. Εκατό χρόνια από τώρα, όταν κάποιος διαβάζει στα Αγγλικά Πλούταρχο, Hammond, και Dakin, θα αναγνωρίζει άραγε αυτόν τον όρο;
Εις του ΕΛΙΑΜΕΠ την διατριβή σας αναφέρατε ότι όταν οι δυο πλευρές συμφωνήσουν, θα ζητήσουν από κοινού τον κόσμο να υιοθετήσει αυτούς τους γλωσσικούς κανόνες. Το πρόβλημα με αυτό είναι ότι ενώ τα μέλη του ΕΛΙΑΜΕΠ θα νομίζουν ότι έδωσαν την λύση στο πρόβλημα και θα απολαμβάνουν τα συγχαρητήρια του κόσμου, οι Σκοπιανοί θα εξασφαλίζουν πως τα μέσα ενημέρωσης εκτός της χώρας τους, θα χρησιμοποιούν τον όρο «Macedonian» και όχι «Makedonski». Πιστεύουμε ακράδαντα σ’ αυτή την άποψη ότι είναι ουσιαστικά αδύνατο να επιβληθεί αυτό το σκεπτικό σε διεθνές επίπεδο, και να διασφαλίσετε πως τα Σκόπια δεν θα προωθήσουν την αλλαγή του. Έχουμε τονίσει το πρόβλημα αυτό σε διάφορες γλώσσες για να καταστήσουμε σαφές ότι πιστεύουμε ότι τα Σκόπια θα απορρίψουν αυτή τη δυσκίνητη νέα γλωσσική οντότητα και θα κάνουν κάθε προσπάθεια άπαντες να τους αποκαλούν «Μακεδόνες» - και ένας γλωσσικά εξοργισμένος κόσμος θα συμφωνήσει. Το ίδιο ακριβώς πράγμα έχει συμβεί με τον εξίσου επαχθή όρο «ΠΓΔΜ». Θα θέλαμε να σας ζητήσουμε να είστε σαφής σε όλες τις έννοιες που προαναφέρθηκαν, διότι ειλικρινά μας προκάλεσαν σύγχυση.
Ιστορικές Ανακρίβειες: 
Δρ. Κωφέ, λανθασμένα υπονοείτε ότι το θέμα του ονόματος μεταξύ Αθήνας και Σκοπίων είναι κατά κάποιο τρόπο μια συνέχεια του «Μακεδονικού Προβλήματος» πάνω από 100 χρόνια πριν. Αναφέρεστε ότι το «παραδοσιακό» πρόβλημα, όπως το αποκαλέσατε ήταν για επικράτεια αλλά παραλείψατε να αναφερθείτε ποιος αμφισβητούσε την επικράτεια. Δίνετε έτσι την εντύπωση ότι οι Έλληνες πολέμησαν «Μακεδόνες» για τον έλεγχο της «Μακεδονίας» και αυτό ιστορικώς είναι λάθος. Δεδομένου ότι αυτό μπορεί να επιβεβαιωθεί με τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου 1913, και όπως αναφέρεται από την έκθεση Carnegie για την έκβαση των Βαλκανικών Πολέμων - κατ 'ουσίαν, όπως μας διδάσκει η ιστορία –αυτοί που πολέμησαν ήταν οι Έλληνες, οι Βούλγαροι και οι Σέρβοι εναντίον της «μεγάλης άρρωστης» πλέον Ευρωπαϊκής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Δεν υπήρχε εκείνη την εποχή καμιά εθνική Μακεδονική ταυτότητα. Αν υπήρχε, το Μανιφέστο του Κρούσεβο θα την είχε καθορίσει. Όλες οι «Μακεδονικές» επαναστατικές κινήσεις ήταν είτε Ελληνικές είτε Βουλγαρικές, και ήταν η σύγκρουση αυτών των δύο εθνοτήτων (μετά την προώθηση για τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από την αυτοκρατορική Ρωσία), που καθόρισε το απόγειο της Ελληνικής ιστορίας στα τέλη του 19ου- αρχές του 20ού αιώνα. Το σημερινό πρόβλημα δεν έχει να κάνει τίποτε με το «Μακεδονικό Πρόβλημα». Είναι το αποτέλεσμα του Παν-Σλαβικού Κομμουνιστικού ονείρου που συνέβαλλε απτά στη δεκαετία του 1930 και επισήμως το 1944 με στόχο τις Γιουγκοσλαβικές επεκτατικές βλέψεις.
Επιπλέον, ποτέ δεν υπήρξε καμιά «Βαρδαρική Μακεδονία» επίσημα. Η περιοχή στην οποία σήμερα βρίσκεται η ΠΓΔΜ, ξεκίνησε ως Παιονία / Δαρδανία στην αρχαιότητα και κατέληξε ως Vardarska Banovina πριν ο Γιόσιπ Μπροζ Τίτο επιλέξει να δημιουργήσει τη «Λαϊκή Δημοκρατία της Μακεδονίας» το 1944. «Vardarksa Makedonija» είναι το όνομα που χρησιμοποιήθηκε αλυτρωτικά από κομμουνιστές και Μακεδονιστές για να υποδηλώνει ότι είναι μέρος μιας «διαιρεμένης περιοχής».
Δρ. Κωφέ, οι Έλληνες δεν «αντιλαμβάνονται» ότι η αρχαία Μακεδονική ταυτότητα είναι βασικό συστατικό του Ελληνισμού μας - γνωρίζουμε ότι αυτή υπάρχει μέσα από ένα αδιάσπαστο Ελληνικό στοιχείο και την παρουσία του στη Μακεδονία από την αρχαιότητα. Η αντίληψη είναι μια λέξη που συνεπάγεται με την άποψη που δεν είναι αναγκαστικά αποδεκτή από άλλους. Αφήνει την πόρτα ανοιχτή για ερμηνεία που μπορεί να είναι μια συλλογική αυταπάτη. Αυτό υποστηρίζεται από τον Μακεδονισμό, ο οποίος είναι η ίδια απατηλή δύναμη που προσπαθεί να σφετεριστεί οτιδήποτε Μακεδονικό ως μη Ελληνικό. Δυστυχώς για τους Μακεδονιστές, η ιστορία μας επιβεβαιώνεται από πολλούς και είναι επίσημη.
Επιπλέον, η δήλωσή σας στα Σκόπια ότι οι «Μακεδόνες» είναι το ιστορικό όνομα με το οποίο οι «Ελληνόφωνοι» του αρχαίου Μακεδονικού βασιλείου προσδιορίζονταν μας προκαλεί μεγάλη απορία και κυριολεκτικά μας μπερδεύει. Ήταν οι αρχαίοι Μακεδόνες απλά «Ελληνόφωνοι»; Όπως γνωρίζετε πολύ καλά, ο Μακεδονισμός διδάσκει τη νεολαία του, ότι οι αρχαίοι Μακεδόνες δεν ήταν Έλληνες και ότι ήταν απλά Ελληνόφωνοι ή εξελληνισμένοι. Η ομιλία σας στα Σκόπια δεν έχει κάνει τίποτα άλλο από το να επιβεβαιώσει αυτή η θεωρία. Σχεδόν, 400 κλασικιστές παγκοσμίου φήμης διαφωνούν μαζί σας: (http://macedonia-evidence.org/obama-letter.html).
Τα Ψηφίσματα των Ελλήνων: 
Τα μέλη του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού (ΣΑΕ) στο συνέδριό τους στο Σικάγο το 2007, καθώς και το Ελληνοαμερικανικό Εθνικό Συμβούλιο ενέκριναν ομόφωνα την απόφαση της Παμμακεδονικής Ένωσης ΗΠΑ σχετικά με το θέμα της ονομασίας του γειτονικού κράτους. Πιο πρόσφατα, κατά τη διάρκεια του παγκόσμιου συνεδρίου στο Μόντρεαλ του Καναδά, τον Ιούλιο του 2010, η ΑΧΕΠΑ παρείχε επίσης την υποστήριξή της στο ψήφισμα της Παμμακεδονικής Ένωσης. Επιπλέον, περίπου εκατό Μακεδονικές οργανώσεις από την Ελλάδα δηλώνουν ότι δεν πρόκειται να αποδεχτούν τη συμπερίληψη του όρου «Μακεδονία» στην ονομασία της ΠΓΔΜ. Ζητούν από την Κυβέρνηση να εγκαταλείψει την πολιτική του γεωγραφικού προσδιορισμού και να συμπεριλάβει στη διαπραγμάτευση και τα ζητήματα του καθορισμού της ονομασίας του έθνους, της υπηκοότητας και της γλώσσας, ώστε να αποτραπεί η χρήση του όρου Μακεδονία. Καλούν την Κυβέρνηση να αρνηθεί την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ΠΓΔΜ, καθώς και την ένταξή της στο ΝΑΤΟ ή σε άλλους Διεθνείς Οργανισμούς, στους όποίους η χώρα μας έχει το δικαίωμα της αρνησικυρίας, προτού λυθούν τα προβλήματα του ονόματος, της εθνότητας, της υπηκοότητας και της γλώσσας. 
Νομικά επιχειρήματα και η υποχρέωση της Ελλάδας στο λαό της:
Έχουμε επίγνωση των επιχειρημάτων σας ότι κανείς δεν μπορεί να επιβάλει νομίμως την εθνικότητα ή το όνομα σε μια ομάδα ατόμων και η Ελλάδα δεν έχει καμία νομική προτεραιότητα να ζητήσει αλλαγή της εθνότητας των βορείων γειτόνων της. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο το ΕΛΙΑΜΕΠ (με τις δικές σας συμβουλές) έχει προωθήσει την ιδέα του αμετάφραστου Σλαβικού λεξιλογίου για την ταυτότητά τους, και του «Vardarska Makedonija» για το όνομα της χώρας. Με άλλα λόγια, εσείς ΕΠΙΣΗΜΑ προωθείτε να αυτοαποκαλούνται «Μακεδόνες» στη γλώσσα τους, και ότι το όνομα της χώρας τους θα πρέπει να αποτελεί αναχρονισμό του Ψυχρού Πολέμου το οποίο για πρώτη φορά επινοήθηκε από τον Γιόσιπ Μπροζ Τίτο. Με άλλα λόγια, τίποτα δεν έχει αλλάξει από το 1944. Επομένως, εσείς πιστεύετε ότι δεν έχουμε καμία δυνατότητα νομικής προσφυγής και η μάχη είναι χαμένη για μας και αυτό μας ενοχλεί πολύ. Τα επιχειρήματά σας αυτά είναι ίδια με αυτά των Σκοπίων και της Διασποράς τους όταν υποστηρίζουν τις απόψεις τους σε διάφορους διεθνείς οργανισμούς. Τα δικά μας επιχειρήματα όμως μπορεί να γίνουν πιο εύγλωττα, με απόλυτη νομική χροιά εν συγκρίσει με τις ανησυχίες που εκφράστηκαν από εσάς και αυτές του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών. Πρώτον, γιατί θα πρέπει να σεβαστούμε την επιθυμία ενός κομμουνιστή δικτάτορα που αποφάσισε να επεκτείνει την «Μακεδονία» μέσω της Νότιας Γιουγκοσλαβίας με σκοπό τη μελλοντική προσάρτηση Ελληνικών εδαφών; Στην πραγματικότητα και όπως αναφερθήκατε στη διατριβή σας του 2009 για το ΕΛΙΑΜΕΠ, είναι η αρχική Ελληνική ταυτότητα της Μακεδονίας που μεταλλάσσεται τα τελευταία 70 χρόνια. Πού είναι η νομιμότητα σε αυτό και γιατί δεν έχετε προωθήσει τη σύγχρονη ιστορική αλήθεια σ 'αυτούς και τον κόσμο; Δεύτερον, αντί να τους βαπτίζετε και να τους ζητείτε να δεχτούν όρους που δύσκολα θα μπορούσαν να υιοθετηθούν διεθνώς από ένα μη Σλαβικό κόσμο, το ΕΛΙΑΜΕΠ πρέπει να προωθεί τις Σλαβικές και Βουλγαρικές ρίζες τους στην προσπάθειά να βρουν την ταυτότητά τους μέσα στο σύγχρονο κόσμο. Δεν πρέπει να τους λέμε τι είναι αλλά μπορούμε να τους πούμε τι δεν είναι βασιζόμενοι σε αυτό που είμαστε εμείς, και αυτό έχει νομική προτεραιότητα.
Αναρωτιόμαστε ποιος ακριβώς είναι ο στόχος του ΕΛΙΑΜΕΠ σε όλα αυτά; Είναι πολιτικά και στρατηγικά έξυπνο να προσφέρει κάποιος κλαδί ελιάς υιοθετώντας μια αντιληπτά μαλακή βάση Ελληνικής επιχειρηματολογίας, σε μια κυβέρνηση και μια κοινωνία που έχει διδαχθεί να μισεί τον Ελληνισμό και να αμφισβητεί την Ελληνικότητα της Μακεδονίας και την ταυτότητά μας; Από τη στιγμή που συζητάτε ταυτότητες, θα θέλαμε εσείς και το ΕΛΙΑΜΕΠ να διευκρινίσετε ποιος έχει στην κατοχή του τη Μακεδονική ταυτότητα το μακρύτερο;
Ως εκ τούτου, είμαστε διαφανείς ισχυριζόμενοι ότι εμείς είμαστε οι αυτόχθονες της ιστορικής Μακεδονίας και προσπαθούμε να ασκήσουμε τα δικαιώματά μας που απορρέουν από τα άρθρα 8, 9, 15 και 18 της Διακήρυξης των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Αυτοχθόνων Λαών που εγκρίθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη το 2007. Έχουμε αγωνιστεί για να διατηρήσουμε την αξιοπρέπειά μας ως Μακεδόνες έναντι της αδιαλλαξίας του Μακεδονισμού των Σκοπίων για έξι δεκαετίες, και είμαστε απογοητευμένοι από τις δήθεν υπέρ-Ελληνικές ομάδες, όπως το ΕΛΙΑΜΕΠ, ΚΕΜΟ, και CDRSEE οι οποίες υποστηρίζονται όλες χρηματικά ή πνευματικά από μη Ελληνικές οργανώσεις και συμβουλεύουν την Ελληνική κυβέρνηση για το θέμα του ονόματος. Αυτό συμβαίνει χωρίς τη συμμετοχή και τις συμβουλές των Μακεδόνων Ελλήνων και των Παμμακεδονικών Ενώσεων. Αυτό είναι απαράδεκτο και μη δημοκρατικό. Του λόγου δε το ασφαλές μπορεί να διαπιστωθεί στο Άρθρο 18 της Διακήρυξης:
Άρθρο 18 
Οι αυτόχθονες λαοί έχουν το δικαίωμα να συμμετέχουν στη λήψη αποφάσεων σε θέματα τα οποία μπορούν να επηρεάσουν τα δικαιώματά τους, μέσω των εκπροσώπων που επιλέγουν οι ίδιοι, σύμφωνα με τις δικές τους διαδικασίες, καθώς και να διατηρήσουν και να αναπτύξουν τα δικά τους αυτόχθονα θεσμικά κέντρα λήψης αποφάσεων τους.
Ποιος έχει επιλέξει το ΕΛΙΑΜΕΠ να μας εκπροσωπεί σε αυτή τη διαδικασία; Γιατί συνεχώς αποφευγόμαστε και μάλιστα αποκαλούμαστε αδιάλλακτοι εθνικιστές όταν διαφωνούμε με τις μηχανορραφίες των ομάδων, όπως αυτές που είναι συνδεδεμένες με εσάς; Το Ελληνικό Δημόσιο έχει την υποχρέωση να προωθήσει τις επιθυμίες των Μακεδόνων Ελλήνων, καθώς και να μορφώσει τον υπόλοιπο κόσμο για την ταυτότητά μας. Αυτό είναι επίσης πολύ σαφές στο άρθρο 15.1 της δήλωσης των Ηνωμένων Εθνών:
Άρθρο 15.1 Οι αυτόχθονες λαοί έχουν δικαίωμα στην αξιοπρέπεια και την πολυμορφία των πολιτισμών τους, των παραδόσεων, της ιστορίας και τις επιδιώξεις που πρέπει να αντικατοπτρίζονται καταλλήλως σε εκπαίδευση και ενημέρωση του κοινού.
Δρ. Κωφέ, δεν υπάρχει καμία δύναμη και ασφαλώς κανένα ΕΛΙΑΜΕΠ το οποίο υποστηρίζεται από τις Ανοιχτές Κοινωνίες του Τζορτζ Σόρος και άλλες μη Ελληνικές πηγές, που θα μπορέσουν να υπερισχύσουν τη θέληση των Ελλήνων και αν νομίζετε ότι οι Σλάβοι θα συνετιστούν εάν εμείς δώσουμε ένα μικρό κομμάτι της ιστορίας μας, λανθάνετε οικτρά. Για 60 χρόνια και με την ίδια αδιαλλαξία επιμένουν και λένε "ΟΧΙ ... ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ! ΤΕΛΕΙΑ και ΠΑΥΛΑ». Αυτό που έχει καταφέρει η δική μας αποτυχημένη διπλωματία μέχρι σήμερα είναι να τους καλεί να συνεχίσουν τη μαξιμαλιστική πολιτική τους. Τώρα, στο Σεμινάριο Rose-Routh στα Σκόπια δημιουργήσατε μια νέα «Μακεδονική» ταυτότητα για να ταιριάξει στους στόχους τους, ενώ θέλετε εμείς να δώσουμε σφραγίδα έγκρισης για την άγνοια, έλλειψη προσπάθειας, και συνάφειας προς τα Ελληνικά εθνικά θέματα από τους ίδιους πολιτικούς που έκαναν τη χώρα να γονατίσει.
Γιατί τώρα εσείς και οι συνάδελφοί σας του ΕΛΙΑΜΕΠ (συμπεριλαμβανομένων και του πρώην Πρέσβη της Ελλάδας στις ΗΠΑ Αλέξανδρου Μαλλιά, και του Αντιπρόεδρου του ΕΛΙΑΜΕΠ Θάνου Βερέμη) ταξιδεύετε στα Σκόπια και παρακαλείτε να δεχθούν ότι είναι ... «Μακεδόνες» στη γλώσσα τους; Με αυτόν τον τρόπο προσπαθείτε να κατευνάσετε έναν υπέρ-εθνικιστικό ξένο στοιχείο, με τη δημιουργία ταυτοτήτων για αυτούς που προσβάλλουν εμάς τους Μακεδόνες. Επομένως θα θέλαμε μεγαλύτερη διαφάνεια από το ΕΛΙΑΜΕΠ.
Με εκτίμηση,
Πρόεδρος Επιτροπής Παμμακεδονικών Ενώσεων Υφηλίου-Νίνα Γκατζούλη
Παμμακεδονική Ένωση ΗΠΑ-Δρ. Αντώνιος Παπαδόπουλος, Πρόεδρος
Παμμακεδονική Ένωση Αυστραλίας-Δημήτρης Μηνάς, Πρόεδρος
Παμμακεδονική Ένωση Καναδά-Χαράλαμπος Μουτουσίδης, Πρόεδρος
Παμμακεδονική Ένωση Ευρώπης-Αρχιμανδρίτης Παντελεήμων Τσορμπατζόγλου, Πρόεδρος
Μακεδονικά Τμήματα Αφρικής-Αμύντας Παπαθανασίου, Πρόεδρος
Κοινοποίηση: Ελληνικό κοινοβούλιο, Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης
 
Oι τελευταίες θέσεις του Δρ. Ε. Κωφού:
Wednesday, October 27, 2010

The organizers of the seminar have asked me to discuss the “Prospects for resolving the name issue”. For someone like me, a native of Macedonia, who, for half a century, has been studying the Macedonian question or being involved with contemporary Macedonian issues, it was not an easy task. For help, I turned to the Athenian philosopher Antisthenis, a contemporary and friend of Socrates: I found his advice, «αρχή σοφίας η των ονομάτων επίσκεψις», an appropriate way to approach our problem. In English, his dictum could be rendered as, “the foundation of wisdom, is the definition of the names”

The first mistake we, the contemporaries, have made in dealing with the “name issue” was to ignore his advice. And naturally we failed.

The traditional “Macedonian Question”-- traced from the last decades of the
19th century to the mid-20th century-- was a contest mainly over territories, and as such an issue of regional and international security. During the latter part of the 20th century, up to this day, it has evolved, mainly, as an issue of identities.

Claims over territories have been dealt by wars, uprisings, persistent insecurity. On the other hand, contested identities, are hard to decipher, particularly by outsiders, who tend to underestimate, or denigrate them as “incomprehensible” or “nuisances”. Thus, our failure to decipher the different identities, hidden behind identical names, was our second error.
So let us try, today, to define the various elements of the problem.

There are three groups of identities that require clear definition before proceeding to resolve the “name issue”: .....
  • the identity of the land
  • the identities of peoples connected with this land
  • the identity of heritage
The first thing to keep in mind is that the term “Macedonia” defines not one but a variety of regions

a. The first “Macedonia”--historic Macedonia—refers to the Macedonian kingdom in king Philip’s times ,i.e. the 4th century, b.C. Vaguely speaking, it comprised most of present day Hellenic Macedonia, plus a southern belt of the present Republika Makedonija. Over two millennia, the land of historic Macedonia, under different rulers, underwent many territorial changes. In Byzantine times, the administrastive region, “Thema Makedonias”, identified mainly the Thracian regions of the empire, all the way to the Black Sea! In Ottoman times it disappeared completely as an administrative name.

b. The name “Macedonia”, re-emerged immediately after the Balkan wars, in 1913, as “Geniki Dioikisi Makedonias” (General Administration of Macedonia), i.e. an administrative region of the Kingdom of Greece. It covered most of the historic Macedonian regions in king Philip’s time. Today it is sub-divided into three peripheries.(“Dytiki Makedonia, Kentriki Makedonia, Anatoliki Makedonia-Thraki), recognized as regions by the European Union.

c. Thirty years later, in 1944, a second region in southern Balkans emerged, administratively identified also as “Macedonia”; it was the “People’s Republic of Macedonia”, a federative component of the PFR of Yugoslavia. It is the same region which, in late 1991, as a result of the dissolution of the Yugoslav federation, was transformed into an independent state. It is currently identified by its constitutional name, “Republika Makedonija”, and by the international temporary appellation, “the former Yugoslav Republic of Macedonia”. As such, it is referred as the tatkovina (fatherland) of the citizens of this country

d. There is, however, a fourth “Macedonia”, which is projected in maps and historical literature, mainly in this country, and is generally viewed also as the “tatkovina” of the “ethnic Macedonians”. Within its “geographic and ethnic boundaries” it comprises Hellenic Macedonia, Republika Makedonija and the smaller Pirin region of Bulgaria.

Let us now turn to the second group of identities, the noun “Macedonians”.

(a)“Macedonians” (Makedones) -- is the historic name by which the Greek-speaking people of the ancient Macedonian kingdom, identified themselves;

(b) “Macedonians” (Makedones), is the regional/cultural name of the inhabitants of the Greek administrative region “Makedonia” in northern Greece.

(c) “Macedonians” (Makedontsi) is the legal appellation (citizenship) of all the citizens of Republika Makedonija

(d) “Macedonians” (Makedontsi) are called the self-identified Slav- or ethnic- Macedonians (wherever they come from).

(e) “Macedonians” (Makedontsi), is the regional name of ethnic Bulgarians originating from a Macedonian region.

The reason I have expounded on these various Macedonia and Macedonians identities is to offer you the key to enter the labyrinth of our “name issue”. Keep in mind that each one of these names has bequeathed its own “Macedonian” derivatives to a variety of recipients. Initially, an incredible confusion emerged as to “who was what”. Soon, bitter antagonisms made their appearance on an international scale, seeking to convince outsiders that by means of their own brands of “Macedonia/Macedonian” they themselves were the rightful holders of the title deeds to the land, the peoples and the historical/cultural heritage of Macedonia. Contenders accuse each “other”, in harsh terms, for “usurpation” of their identity. A quick tour of dozens of sites and blogs on the Internet tells the sad story

The third group of identities refers to the Macedonian derivatives
To add to the confusion, the derivatives from the nouns Macedonia and Macedonians) are used by all kinds of “Macedonians” to describe or define a variety of identities touching on such contested issues as, Macedonian historical events and personalities, Macedonian traditions, Macedonian culture, Macedonian language, Macedonian origin, Macedonian ethnicity, Macedonian citizenship, and Macedonian products of all kinds.

Such conflicting claims lead to the question: Who are the “owners”, the “suitors” or, even the “usupers” of these identities?
As already stated, the core of the controversy over the names “Macedonia” and “Macedonians” are claims for title deeds to the Macedonian land, its peoples and their historical/cultural heritage.
The Greeks, today, do not raise claims over lands outside their borders. They perceive, however, the historical and cultural heritage of the ancient Macedonian kingdom as a basic ingredient of their Hellenic identity, in the same way they view the Greek city-states of the south of classical antiquity.
This explains the vast popular reaction among Greeks against the recognition of a new independent state in their neighbourhood, bearing the name “Macedonia” and using Ancient Macedonian symbols (the “Sun of Vergina”) in their national flag. Recent initiatives in this country, which have come to be known as ”antiquizatsia”, certainly have embroiled the “name issue” with elements touching sensitive chords of the Greeks, particularly the Makedones.

A second issue of identity contest, with undertones of territorial claims, emerges by the extended use—particularly in schools and in government publications-- of the map of a “united” Macedonia, portraying diachronically the alleged “geographical and ethnic boundaries” of the “tatkovina” of the Makedontsi. More disturbing to the Greeks is that Greek Macedonia, is referred as the “Egejski del na Makedonija pod Grcja” (the Aegean part of Macedonia under Greece”, (A similar treatment is reserved for the Bulgarian part which is identified as “Pirinska del na Makedonija pod Balgarija” (The Pirin part of Macedonia under Bulgaria). Strangely enough, the third part which in the past was identified as Vardarska Makedonija, is simply identified as Republika Makedonija. As both the map of the Republic and of the wider “geographical/ethnic” map, transcending three states, are identified as “Macedonia”, and indeed, as the “tatkovina” of the Makedontsi, the inference is clear that the two parts in Greece and Bulgaria are “unjustly” under foreign rule.
Thus, apart from the historical/cultural debate, the territorial issue, involving indirect claims to foreign lands, as conveyed to new generations of students in this country, certainly is one of the serious obstacles to a sincere and lasting rapprochement between the two countries.

Prospects for resolving the issue

I will not delve into the current efforts for finding a solution, for the simple reason that I am unaware of the current stage of diplomatic negotiations; if any. I could share with you, however, certain opinions which could show us paths for finding an exit from the problem, provided, of course, there is a will to find a solution.

Following Antisthenis advice, we have come to the conclusion that there are more than one “Macedonia” and a variety of “Macedonians”, which affect the identity of various derivatives. With strong arguments, both sides claim exclusivity of rights for their own Macedonian brands. To commence:
  • Step number one: We put aside direct or indirect tactics for exclusiveness of the Macedonian name and adopt the principle of “non-monopolization”.
  • Step number two: Negotiations will target at a definitive, final, not a temporary or partial solution.
  • The constitutional name, which will replace the current one as well as the temporary international appellation, will use the Macedonian name; a Macedonian name with a prefix which will describe or identify clearly the region over which this country exercises legal jurisdiction (I will not venture names, but I recall that UN mediator Nimetz has referred, among others, North, Gorna, Vardarska).
  • The new state name will apply to all uses (internal, bilateral, international)
  • The legal derivatives (citizenship), naturally, will follow the state name.
  • The corresponding ethnic or regional Macedonian identities in neighbouring countries will be mutually respected. In international languages, to avoid confusion, they will be used in untransliterated form—for example, “Vardarska Makedonija”, “Elliniki Makedonia”, “makedonsko vino”, “makedonikos halvas”.
  • Similar will be the treatment of Macedonian derivatives in international use.
  • The parties will respect the bona fide cultural heritage of each other and special clarifications will be made on this issue in relevant international documents.
Ladies and gentlemen:

I am not naïve to believe that such proposals will rally politicians and the public to endorse them overnight. Although my previous attempt in this direction was received with certain skepticism, I was encouraged by certain positive comments and suggestions, including some from this country.
This is the reason why I have accepted your kind invitation to present my personal assessment for the “prospects for a solution of the name issues”. Provided there is a will, a solution will be found. Hopefully, in my life time

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αρχειοθήκη ιστολογίου