15/11/10

Για μια ισχυρή Εθνική Κυβέρνηση

  
Δευτέρα, 15 Νοεμβρίου 2010 15:14
Με τα αποτελέσματα και της δεύτερης Κυριακής των περιφερειακών και δημοτικών εκλογών γνωστά, ουσιαστικά επιβεβαιώνεται και επίσημα πλέον μια πραγματικότητα γνωστή στην μεγάλη πλειονότητα της Ελληνικής κοινωνίας. Είναι το χάσμα μεταξύ του εκλογικού σώματος και του πολιτικού κατεστημένου που δεν το εκπροσωπεί. Το τελευταίο θεωρείται σαν μία μειονότητα που καταπιέζει όπως πολλά ολοκληρωτικά καθεστώτα, αδιάφορα με τις ονομασίες τους. Δεδομένου μάλιστα ότι το ποσοστό της κοινωνίας που θεωρεί ότι το κατεστημένο δεν τους εκπροσωπεί είναι τόσο μεγάλο κοινωνική αστάθεια στο εγγύς μέλλον είναι πλέον σχεδόν σίγουρη. Θύματα της εξουσιοθηρίας του πολίτικου κατεστημένου δημοτικοί άρχοντες εξελέγησαν στις μεγάλες πόλεις με μέσον 15% το εκλογικού σώματος.
Πολύ λίγοι Έλληνες σχολιαστές μέχρι τώρα τολμούν να μιλήσουν ανοικτά και να διακινδυνεύσουν μια ευρύτερη παρουσίαση του τι θα σήμαινε κοινωνική αστάθεια καθώς το έθνος θα βυθίζεται όλο και ποιο βαθειά στην εξαθλίωση. Και όμως ξένοι αναλυτές των ελληνικών πραγμάτων, και όχι μόνον των οικονομικών το διαπιστώνουν. Εκφράσεις όπως `θα χυθεί αίμα` φοβούμαι ότι δεν αρκούν. Μήπως θεωρούν ότι κάτι τέτοιο δεν θα συμβεί; Πιστεύουν αλήθεια στα θαύματα; Η αλήθεια είναι ότι κάτι τέτοιο θα συμβεί καθώς τα `βαθειά` μέρη των κομμάτων με τα πλοκάμια τους δεν έχουν δείξει κανένα δείγμα αυτοκριτικής και κάθαρσης. Θα έλεγε κανείς το αντίθετο. Οι λίγοι πνευματικοί και πολιτικοί ηγέτες που έχουν απομείνει με πίστη στην επιβίωση του Έθνους είναι η μόνη παραμένουσα ελπίδα για να περάσει αυτήν την φοβερή δοκιμασία διατηρώντας κάποιο ηθικό και πίστη στο μέλλον. Τα άτομα αυτά όμως θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι στην πλειονότητά τους θα θυσιαστούν.
Δύο βασικές εναλλακτικές εξελίξεις φαίνονται πιθανές για αυτό που αποκαλούμε σήμερα Ελληνική κοινωνία.
Η μία, εκ πρώτης όψεως ποιο πιθανή, είναι ένας κατήφορος στην ολοκληρωτική διάλυση μέσα από μία βίαια διαδικασία από την οποία θα προκύψουν κοινωνικά μορφώματα, πολλά από τα οποία θα απορροφηθούν από ισχυρότερες κοινωνίες προς το κέντρο της Ευρώπης η και γειτνιάζουσες χώρες και άλλα υπό την επήρεια των δυναμικών μεταναστευτικών ρευμάτων στην Ελληνική χερσόνησο θα συγκροτηθούν σε ένα νέο κοινωνικό σύνολο αποκομμένο από την Ευρωπαϊκή οικογένεια και όπου τα απομεινάρια του Ελληνικού έθνους και της παράδοσης του θα είναι δύσκολα αναγνωρίσιμα. Η ακεραιότητα του εδαφικού χώρου θα τεθεί επίσης σε κίνδυνο. Στην εξέλιξη αυτή η εμφάνιση του ευκαιριακού `λοχία` γίνεται πολύ πιθανή καθώς και αιτία για τον αποκλεισμό από την Ευρώπη. Το ότι ένας τέτοιος λοχίας θα μπορούσε να προβληθεί ακόμη και από το πολιτικό κατεστημένο δεν αλλάζει πολύ τις εξελίξεις και την πορεία προς διάλυση.
Η άλλη πιθανή εξέλιξη, πολύ δύσκολη αλλά με την ελπίδα επιβίωσης του έθνους μπορεί να γίνει μόνον με μία επίπονη κινητοποίηση και υψηλό κίνδυνο των λίγων υγειών πολιτικών και πνευματικών δυνάμεων σε όλο το πολιτικό φάσμα, ας τους αποκαλέσουμε ανανεωτική ομάδα. Η αναπόφευκτη σύγκρουση της ομάδας αυτής με τα `βαθειά κόμματα` θα κρίνει και το μέλλον του έθνους. Η διαδικασία στις γενικές γραμμές είναι απλή. Η ομάδα προσυμφωνεί τους βασικούς άξονες ενός προγράμματος διαχείρισης των προκλήσεων που αντιμετωπίζει η χώρα. Αυτοί είναι λίγο πολύ γνωστοί πλέον. Αναδόμηση του δημόσιου τομέα σε μια σύσταση που ποσοτικά και ποιοτικά αρμόζει στην Ελληνική κοινωνία με παράλληλη εγκατάσταση κοινωνικής πρόνοιας που θα διαχειρισθεί την επιμόρφωση και διάθεση στην αγορά εργασίας του απελευθερωμένου δυναμικού. Ανάπτυξη και εφαρμογή ενός ρεαλιστικού αναπτυξιακού προγράμματος που θα στηρίζεται κυρίως στον δυναμισμό του ιδιωτικού τομέα και όχι στο κρατικό τέρας όπως μέχρι σήμερα. Ουσιαστική αναδόμηση του νομοθετικού πλαισίου που θα επιτρέψει την αποτελεσματική εφαρμογή ενός πλήρως διαφανούς πόθεν έσχες σε όλους τους πολίτες, μέτρο που θα δυναμώσει τις ελπίδες της κοινωνίας για ένα κράτος δικαίου που τόσο λείπει. Διαπραγμάτευση με τα Διεθνή Ιδρύματα των θεμάτων που άπτονται του δημόσιου και ιδιωτικού χρέους της χώρας όπως τα διάφορα μνημόνια με στιβαρό στήριγμα τα παραπάνω. Σαν συνέπεια η ανανεωτική ομάδα συγκροτεί έναν ισχυρό πυρήνα διαχείρισης με ένα μίγμα καταξιωμένων πολιτικών και τεχνοκρατών σαν κυβέρνηση. Ο παρών πρωθυπουργός με τις συνταγματικές του δικαιοδοσίες παρουσιάζει το πρόγραμμα και την κυβέρνηση στο κοινοβούλιο που σε μία κρίσιμη και ιστορική στιγμή εγκρίνει η απορρίπτει την πρόταση.
Σε καταφατική περίπτωση που δεν θεωρείται πιθανή η νέα κυβέρνηση προχωρεί, χωρίς μεγάλους κλυδωνισμούς του πολιτεύματος, στην εκκαθάριση του κόπρου του Αργείου και ανανέωση του πολίτικου δυναμικού παράλληλα με την εφαρμογή του προγράμματος. Σε περίπτωση που το παρών κοινοβούλιο δεν εγκρίνει την πρόταση ο πρωθυπουργός ζητάει εθνικές εκλογές και η ανανεωτική ομάδα κατεβαίνει σύσσωμη, αντιμέτωπη με το κατεστημένο αλλά κατά τεκμήριο με ένα μεγάλο ποσοστό της κοινωνίας πίσω της. Η χώρα περνάει κρίσιμες στιγμές όπου λοχίες παραμονεύουν από παντού και η συμπαράσταση των απλών πολιτών είναι απολύτως αναγκαία. Εάν η ομάδα επικρατήσει ο ήλιος της ελπίδας ανατέλλει για το Έθνος, Εάν όχι μεταπίπτουμε στο πρώτο σενάριο και η ομάδα θυσιάζεται,
Πολλοί θα σκεφθούν, `να άλλος ένας που ζει στον κόσμο της ουτοπίας του μιλώντας από την πολυθρόνα του σαλονιού του`. Όμως είναι ανάγκη οι απλοί πολίτες να προτείνουν δρόμους ελπίδας για το μέλλον. Εύχομαι ειλικρινά το μέλλον να δείξει ότι οι απλοϊκές σκέψεις μου είναι ανεδαφικές και υπάρχουν πολύ καλύτερες εναλλακτικές για τη αποφυγή της εξαθλίωσης και καταστροφής προ των θυρών.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αρχειοθήκη ιστολογίου