30/7/10

Η Ελλάδα του μέλλοντος

  
Παρασκευή, 30 Ιουλίου 2010 10:26
Η Ελλάδα είχε και συνεχίζει να έχει δύο επιλογές :  ή να περικλειστεί στα τείχη της ή να ξαπλωθεί στον περιβάλλοντα χώρο και πέραν αυτού, παίζοντας ρόλο στις διεθνείς εξελίξεις.
Στην πρώτη περίπτωση θα διατηρήσει την «καθαρότητα» της αναφερόμενη στους αρχαίους Έλληνες και τον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό, χωρίς όμως να κάνει και κάτι που να δείχνει πως είναι και ο συνεχιστής αυτού του πολιτισμού.  Χωρίς να δημιουργεί νέους Παρθενώνες ή να συμβάλλει στη διαμόρφωση του κόσμου του παρόντος και του μέλλοντος.  Μόνο αμυνόμενη εναντίον σημαντικών ή και ασήμαντων εχθρών.
Στην δεύτερη περίπτωση θα εξελιχθεί σε διαμορφωτή πολιτικών στον ευρύτερο γεωγραφικό της χώρο και θα συνεισφέρει στην διαμόρφωση γενικότερων πολιτικών δια θετικής και εποικοδομητικής παρουσίας στα κέντρα αποτελεσματικής ισχύος, δηλαδή στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ.
Θα έλεγα πως η Ελλάδα μέχρι σήμερα ουσιαστικά έχει ακολουθήσει την πρώτη επιλογή, έχει δε χρησιμοποιήσει την ένταξη της στο ΝΑΤΟ και την ΕΟΚ / ΕΕ για αμυντικούς έναντι εχθρών λόγους, όπως και για εκμετάλλευση των κοινοτικών προγραμμάτων στήριξης.
Πιστεύω πως η Ελλάδα πρέπει να ξεφύγει από την μιζέρια της «ζωής εντός των τειχών» και να κινηθεί προς ευρύτερους ορίζοντες. Θα το επιτύχει αυτό δυναμώνοντας την διεθνή της παρουσία και ισχυροποιούμενη οικονομικά.
Οι ευρύτεροι ορίζοντες ευρίσκονται στα Βαλκάνια και στην Ανατολική Μεσόγειο, όπου μπορεί να αξιοποιήσει και τον παράγοντα Κύπρος, εφ’ όσον βέβαια καταλήξει η Κύπρος σε λύση του Κυπριακού προβλήματος.
Στον οικονομικό τομέα θα πρέπει μεταξύ άλλων να αξιοποιήσει:
  1. Τον παράγοντα Ναυτιλία, όπου κυριαρχεί διεθνώς, αναπτύσσοντας τον ναυπηγοεπισκευαστικό τομέα και την Ελλάδα ως κέντρο ναυτιλιακών δραστηριοτήτων.
  2. Την αμυντική βιομηχανία, αναπτύσσοντας συμπαραγωγές οπλικών συστημάτων, πράγμα που θα ανακουφίσει και τις δικές της δαπάνες.
  3. Τον τουρισμό.
    Κινούμενη σε αυτά τα πλαίσια, θα μπορέσει η Ελλάδα να γίνει συνδιαμορφωτής
    πολιτικών στον χώρο στον οποίο ευρίσκεται και ανήκει, χωρίς να είναι πλέον «βαρίδι» όπως συμβαίνει σήμερα.
    Για να επιτύχει όμως αυτή τη δεύτερη επιλογή θα πρέπει να αλλάξει η δομή σκέψης ηγεσίας και λαού. Χρειάζεται να καλλιεργηθεί και να αναπτυχθεί μια καινούργια νοοτροπία. Μια νοοτροπία δημιουργίας και απαλλαγή από την νοοτροπία του βολέματος, της αυταρέσκειας και της βολικής σκέψης πως όλοι οφείλουν σε εμάς, γιατί εμείς είμαστε οι απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων.

    Δεν υπάρχουν σχόλια:

    Δημοσίευση σχολίου

    Αρχειοθήκη ιστολογίου