12/6/10

Η επίλυση του Παλαιστινιακού παραμένει ζητούμενο

  
Δευτέρα, 12 Ιουλίου 2010 10:33
dp_121
Με τις συνομιλίες τους στην Ουάσιγκτον την 6η Ιουλίου, και ιδίως κατά την επακολουθήσασα κοινή συνέντευξη τύπου, ο Αμερικανός πρόεδρος και ο Ισραηλινός πρωθυπουργός επιχείρησαν – και, σε επικοινωνιακό τουλάχιστον επίπεδο, επέτυχαν – να αντιστρέψουν την εικόνα ισραελο-αμερικανικής έντασης, που είχε εκπέμψει η συνάντησή τους της 23ης Μαρτίου. Μια εικόνα πολιτικώς ζημιογόνο και για τους δύο. Καθώς, τον μεν κ. Νετανιάχου εξέθεσε στην κατηγορία ότι αποξενώνει τη χώρα του από τον μόνο αξιόπιστο σύμμαχό της. Τον δε κ. Ομπάμα κατέστησε στόχο μεγάλης μερίδας – και δη της καλύτερα οργανωμένης και πιο δυναμικής – των, παραδοσιακά Δημοκρατικής απόκλισης, Εβραίων ψηφοφόρων. Πέραν, φυσικά, του ότι του επέσυρε τους μύδρους των Ρεπουμπλικανών. Οι οποίοι, σημειωτέον, δείχνουν να έχουν τον άνεμο ούριο, λίγους μόλις μήνες πριν από τις εκλογές του Νοεμβρίου – οπότε θα εκλεγούν τουλάχιστον 36 Γερουσιαστές (επί συνόλου 100), το σύνολο των μελών της Βουλής των Αντιπροσώπων και οι κυβερνήτες 37 πολιτειών και δύο υπερπόντιων περιοχών. Με προφανή τη σημασία των επιδόσεων των υποψηφίων του Δημοκρατικού Κόμματος για τις πιθανότητες επανεκλογής του ίδιου του κ. Ομπάμα κατά τις προεδρικές εκλογές της 6ης Νοεμβρίου 2012.
Φυσικό, επομένως, ήταν οι δύο ηγέτες να αποσιωπήσουν δημοσία ό,τι εξακολουθεί να τους χωρίζει – ειδικότερα τη διαφωνία τους περί την ισραηλινή οικιστική δραστηριότητα στη Δυτική Όχθη και την Ιερουσαλήμ, που είχε κυριαρχήσει κατά τις προηγούμενες συναντήσεις τους, και, επίσης, τις αποκλίνουσες, σε κάποιο βαθμό, εκτιμήσεις τους για την ισραηλινή επίθεση κατά του υπό τουρκική σημαία σκάφους «Μαβί Μαρμαρά» –και να προβάλουν αυτά που τους ενώνουν. [i] Με τον Αμερικανό πρόεδρο να επιβεβαιώνει «τους ισχυρούς, άρρηκτους δεσμούς που χαρακτηρίζουν την ειδική σχέση μεταξύ [των δύο χωρών]» και την «απαρασάλευτη στήριξη της ασφάλειας του Ισραήλ από τις ΗΠΑ». Και να παρέχει ανεπιφύλακτη κάλυψη σε ολόκληρο το φάσμα των ισραηλινών αμυντικών δραστηριοτήτων – διαμηνύοντας έτσι ότι η Ουάσιγκτον, παρόλο που συνυπέγραψε προσφάτως κείμενο των Ηνωμένων Εθνών καλών το Ισραήλ να προσχωρήσει στη Συνθήκη για τη μη-διάδοση των πυρηνικών όπλων, δεν πρόκειται να μεταβάλει την ευνοϊκή στάση της έναντι της άρνησης του εβραϊκού κράτους να επισημοποιήσει την ύπαρξη του λίαν σημαντικού πυρηνικού του αποτρεπτικού. [ii]
Ενώ, από την πλευρά του, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός – ο οποίος, χαρακτηριστικά, τις παραμονές της συνάντησής του με τον Αμερικανό πρόεδρο είχε ανακοινώσει μέτρα χαλάρωσης του αποκλεισμού της Γάζας – [iii] προανήγγειλε «συγκεκριμένα βήματα», προς διευκόλυνση της έναρξης απ’ ευθείας συνομιλιών του Ισραήλ με την Παλαιστινιακή Αρχή. Ανταποκρινόμενος, έτσι, στις επιθυμίες του κ.. Ομπάμα – ο οποίος, διασαφηνίζοντας τις στοχεύσεις του, εξέφρασε την πεποίθηση, ότι οι εν λόγω συνομιλίες θα δρομολογηθούν «αρκετά πριν» από τα τέλη Σεπτεμβρίου. Ήτοι προ της λήξης της προσωρινής, περιορισμένης αναστολής της επέκτασης των ισραηλινών οικισμών στα κατεχόμενα, την οποία ο κ. Νετανιάχου είχε εξαγγείλει τον περασμένο Νοέμβριο, σε απάντηση του αμερικανικού αιτήματος για ένα γενικό πάγωμα χωρίς χρονικό περιορισμό. Με ορισμένους αναλυτές να πιθανολογούν ότι, στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις των δύο ηγετών, συμφωνήθηκε όπως, σε περίπτωση επανεκκίνησης της ειρηνευτικής διαδικασίας, η αναστολή της οικιστικής δραστηριότητας παραταθεί. [iv]
Το πιθανότερο δε είναι ότι, υπό την πίεση της Ουάσιγκτον, οι απ’ ευθείας ισραελο-παλαιστινιακές συνομιλίες κάποια στιγμή θα επαναληφθούν. Χωρίς, ωστόσο, οι οιωνοί για την πορεία τους να είναι ευνοϊκότεροι τώρα, απ’ ό,τι ήσαν πριν από την προ διετίας διακοπή τους. Αντιθέτως μάλιστα, οι διαιρέσεις στο παλαιστινιακό στρατόπεδο εκδηλώνονται σήμερα οξύτερες παρά ποτέ. Με την αδιάλλακτη Χαμάς – αρνείται ακόμη και να αναγνωρίσει την κρατική υπόσταση του Ισραήλ – σαφώς ισχυροποιημένη έναντι του σχετικά μετριοπαθούς, αλλά μάλλον αναποτελεσματικού, Παλαιστίνιου Προέδρου Μαχμούτ Αμπάς. Ενώ, από την άλλη, ο κ. Νετανιάχου, τόσο λόγω κομματικής ιδεολογίας και προσωπικών πεποιθήσεων, όσο και ως εκ της συμμετοχής στην κυβέρνησή του σκληροπυρηνικών στοιχείων του ισραηλινού πολιτικού φάσματος, είναι λιγότερο διατεθειμένος να προβεί σε γενναιόδωρες χειρονομίες απ’ ό,τι ήταν ο προκάτοχός του κ. Όλμερτ. Όλα, συνεπώς, δείχνουν ότι το Παλαιστινιακό, παρά τις ενέσεις κινητικότητας που του κάνει η αμερικανική διπλωματία, θα παραμείνει επί μακρόν ακόμη άλυτο.
Και δεν χωρεί, μεν, αμφιβολία ότι, στο μέτρο που θα αφαιρούσε από τις ακραίες αντιδυτικές δυνάμεις ένα βολικό άλλοθι, η επίλυσή του θα διευκόλυνε τα μέγιστα την προώθηση της δυτικής και ειδικότερα της αμερικανικής πολιτικής στον ευρύτερο μεσανατολικό χώρο. Πλην όμως, μια ρεαλιστική εκτίμηση των πραγμάτων πείθει ότι οι σχέσεις του Ισραήλ με τους Παλαιστινίους θα προσλάβουν την οριστική τους μορφή, όχι πριν, αλλά αφού η πολιτική αυτή διαγράψει τον κύκλο της – και υπό το φως των νέων πραγματικοτήτων που θα έχουν προκύψει στην περιοχή.
Ως προς τούτο δε, οι Αμερικανοί, παρά τις ειρηνευτικές τους πρωτοβουλίες, είναι απίθανο να τρέφουν ψευδαισθήσεις. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι την προσοχή τους απορροφά σχεδόν εξ ολοκλήρου το στρατηγικό τετράπτυχο Ιράκ-Αφγανιστάν-Πακιστάν-Ιράν. Σημαντική, κατά τα λοιπά, παράμετρο του οποίου, μαζί με το Ισραήλ, αποτελεί και η Τουρκία. Από αμερικανικής σκοπιάς, χρήσιμος εταίρος, αλλά και ακανθώδες πρόβλημα, εάν απομακρυνθεί από τη Δύση. Εξ ου και οι επίμονες προσπάθειες της Ουάσιγκτον να γεφυρώσει την αντιπαράθεση της Άγκυρας με το εβραϊκό κράτος.[v]


[i] Βλ. No good news froom US-Israel talks for Ankara, “Today’s Zaman”, 8-7-2010.
[ii] Βλ. Summary of Obama’s Meeting with Israeli Prime Minister Netanyahu, America.gov, 7-7-2010.
[iii] Βλ. Jay Solomon, Israel Offers Peace Steps, in U.S. and Mideast, “Wall Street Journal”, 7-7-2010.
[iv] Βλ. Sheryl Gay Stolberg, Mark Landler, U.S. and Israel Shift Attention to Peace Process, “The New York Times”, 6-7-2010.
[v] Σύμφωνα με συγκλίνουσες πληροφορίες, η – μέχρι στιγμής άκαρπη – «μυστική» συνάντηση της 30ης Μαΐου, στη Ζυρίχη, του Τούρκου υπουργού εξωτερικών κ. Νταβούτογλου με τον Ισραηλινό υπουργό κ. Μπεν-Ελιεζερ πραγματοποιήθηκε με την ενθάρρυνση και τη διαμεσολάβηση της κυβέρνησης Ομπάμα. Βλ. Report: Obama pressured Israel and Turkey to hold secret talks, “HAARETZ.com”, 1-7-2010 και After the Flotilla, “The New York Times”, 9-7-2010.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αρχειοθήκη ιστολογίου