31/5/10

Δημόσιοι υπάλληλοι - Ένας σημαντικός ανθρώπινος πόρος.

  
Δευτέρα, 31 Μαΐου 2010 09:50
Αυτό το άρθρο αναγνωρίζει ότι δεν είναι όλα τα άτομα που απασχολούνται στον δημόσιο τομέα ίδια αλλά θεωρεί ότι η εικόνα που προκύπτει για τον ¨δημόσιο υπάλληλο¨ σήμερα είναι άμεσα συνδεδεμένη με την κατάσταση που  βρίσκεται η χώρα.  Αποσκοπεί, με ένα απλό μήνυμα, στην ευαισθητοποίηση  της κοινωνίας για να μην πάει χαμένη μια ευκαιρία που απορρέει από τη σημερινή καταστροφή.
Την Τετάρτη, 5 Μαΐου, διαδηλώσεις με τραγικές συνέπειες σε απώλεια ζωής, οδηγούμενες  από μαχητικά εξτρεμιστικά στοιχεία βίας, ακολουθούμενα  από αριστερές οργανώσεις και πανό των συνδικαλιστικών ενώσεων δημοσίων υπαλλήλων ήταν μόνο μια βιτρίνα της πρόκλησης ¨δημόσιος υπάλληλος¨ για την Ελληνική κοινωνία. Σε αυτές τις διαδηλώσεις και πίσω από τα πανό υπήρχε μια μάζα ειρηνικών, βαθειά ανησυχούντων και συγκεχυμένων ανθρώπων. Και αυτοί ήταν μόνο ένα πολύ μικρό μέρος μιας πολύ μεγαλύτερης ομάδας που κατηγορείται για το σύγχρονο Ελληνικό δράμα. Αποτελούν μέρος του κοινωνικού σώματος και σωστά κατά την άποψή μου είναι πολύ ανήσυχοι για επιλογές που τους προσφέρονται για το μέλλον. Αισθάνονται την κοινωνία απούσα από κάθε είδους ειρηνικής συμμετοχής για το δράμα τους, να παρακολουθεί τα γεγονότα παθητικά από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης με τις κατ' ιδίαν γραμμές  ή πολιτικά συμφέροντα, σαν να  είναι αποσυνδεδεμένοι από το κοινωνικό σύνολο εγκαταλελειμμένοι στη μοίρα τους. Και όμως νομίζω ότι ο ¨δημόσιος υπάλληλος¨, με την απαξιωμένη εικόνα από όλους και μερικές φορές μεταξύ τους, είναι ίσως στο μεγαλύτερο μέρος του το κομμάτι της κοινωνίας, που στάθηκε πιο ανθεκτικά στην ηθική εξαχρείωση, πιο μορφωμένο και πολιτισμικά αναπτυγμένο, καθώς και κάτοχο τεχνικών γνώσεων πάνω από το μέσο όρο. Δεν έχει παρά να αντιλήφθη κανείς ότι μέσα σε αυτό το μέρος περιλαμβάνονται η εκπαίδευση, η δόμηση, η φορολογία και τόσες άλλες δραστηριότητες που απαιτούν γνώσεις. Αυτό είναι ουσιαστικά συνέπεια του γεγονότος ότι τα περισσότερα από τα στελέχη του δημοσίου προέρχονται από οικογένειες που έχουν μέσα για να ασκήσουν πολιτική επιρροή και έτσι να εξασφαλίσουν την είσοδο σε αυτό το χώρο στους απογόνους τους , καθώς και την δυνατότητα να τους παράσχουν άνω του μέσου όρου εκπαίδευση. Η διαπίστωση αυτή δεν πρέπει να χαθεί ως μια πραγματική ευκαιρία που απαιτεί μεγάλη προσοχή και ολοκληρωμένο σχέδιο για τη βέλτιστη υλοποίηση του δυναμικού.
Το  ανθρώπινο δυναμικό της δημόσιας διοίκησης πρέπει να προβληθεί απλά σε δύο διαφορετικές διαστάσεις. Στην πρώτη τα άτομα κατατάσσονται με τα προσόντα τους που ποικίλλουν από πολύ υψηλά έως μηδαμινά. Η άλλη διάσταση σχετίζεται με τις επιδόσεις. Υπάρχουν πολλά δραστήρια και αποτελεσματικά άτομα στο ένα άκρο με νωθρά και αντιπαραγωγικά στο  άλλο, από όπου συνήθως αντλούμε την  εικόνα του ¨δημόσιου υπάλληλου¨. Η εικόνα γίνεται πολύ θολή από το γεγονός ότι πολύ συχνά στελέχη έχουν πολύ περισσότερα προσόντα από τις ανάγκες των θέσεων που κατέχουν. Η δημόσια διοίκηση απαιτεί άτομα με προσόντα για να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις των θέσεων και είναι διατεθειμένα να εργασθούν και τίποτα περισσότερο. Η παρούσα πρακτική με υπερβολικά προσόντα είναι σπατάλη ανθρώπινου κεφαλαίου και πηγή βαθιάς απογοήτευσης με τον χρόνο.
Κατά συνέπεια κοιτάζοντας σε μία μελλοντική αναμόρφωση της δημόσιας διοίκησης, καθώς το μέγεθος της προβλέπεται να μειωθεί, θα πρέπει να διασφαλισθεί ότι αυτό θα συμβεί με τρόπο ώστε οι  πραγματικές ανάγκες της δημόσιας υπηρεσίας θα πληρούνται χωρίς υπερβολές. Θα προκύψει πλεόνασμα που  θα περιλαμβάνει άτομα διαφόρων προσόντων με υψηλό δυναμικό, μία δεξαμενή με ανεκτίμητη αξία σε ανθρώπινο κεφαλαίο. Κοινό χαρακτηριστικό της θα είναι η σημερινή κουλτούρα του δημοσίου υπαλλήλου, μία κρίσιμη αδυναμία.
Σε αυτή τη βάση άτομα που αποκόπτονται από τη δημόσια διοίκηση δεν πρέπει να εγκαταλειφθούν πίσω από άχρηστες εξαγγελίες. Θα πρέπει να εξασφαλισθούν  με συγκεκριμένα μέτρα κοινωνικής συνοχής και να τύχουν υποστήριξης με μεγάλη προσοχή μέσω ολοκληρωμένων προγραμμάτων επαγγελματικού αναπροσανατολισμού και προσαρμογής στην εργασιακή κουλτούρα του ιδιωτικού τομέα για να επανακτήσουν την αυτοπεποίθηση τους. Με αυτό τον τρόπο θα τους προσφερθεί η ευκαιρία να μπουν στην αγορά εργασίας του ιδιωτικού τομέα και να κάνουν σημαντικές συνεισφορές σε τομείς όπως η αναβάθμιση διοικητικών δομών με σύγχρονες τεχνολογίες, η διαχείριση των ανθρωπίνων πόρων και η έρευνα, όλους αποφασιστικής σημασίας για την αύξηση της παραγωγικότητας. Ο ιδιωτικός τομέας πρέπει να διαδραματίσει κεντρικό ρόλο στη διαδικασία αυτή με σοβαρές πρωτοβουλίες συντονισμένες με την κυβέρνηση.
Ελπίζω ότι τα αρμόδια υπουργεία για την αντιμετώπιση του προβλήματος δεν θα δουν την πρόκληση αυτή σαν μικρής σημασίας, αλλά σαν μια μεγάλη ευκαιρία. Είμαι σίγουρος,  άλλες χώρες στην ευρωπαϊκή οικογένεια έχουν αντιμετωπίσει το πρόβλημα αυτό, στις περισσότερες περιπτώσεις όχι σε κατάσταση κρίσης, και έχουν εμπειρία για το πώς προωθείται στον ιδιωτικό τομέα ανθρώπινο δυναμικό της δημόσιας διοίκησης. Ελπίζω ότι η Ελλάδα θα αποφασίσει να προσέγγιση τις χώρες αυτές, για να αντλήσει από τις εμπειρίες τους και να τις εφαρμόσει στη συγκεκριμένη περίπτωση της Ελληνικής κοινωνίας με τις ιδιαιτερότητες της.
Σωστή χρησιμοποίηση αυτών των ανθρώπινων πόρων καθώς  εισέρχονται στην αγορά εργασίας του ιδιωτικού τομέα σύντομα θα αποδειχθεί μια πολύ θετική και κρίσιμη ώθηση στις προσπάθειες στη χάραξη αναπτυξιακών σχεδίων για την οικονομία του μέλλοντος. Θα προχωρήσει πέραν της εφαρμοζόμενης δημοσιονομικής πειθαρχίας και θα βοηθήσει σε υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, την μόνη ελπίδα για την  αντιμετώπιση του προβλήματος του δημόσιου χρέους με αύξηση του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος.
Αντίθετα εγκληματική παραμέληση της πρόκλησης μπορεί να γίνει έναυσμα για μεγάλες καταστροφές.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αρχειοθήκη ιστολογίου