10/4/10

Η ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ

  
Σάββατο, 10 Απριλίου 2010 20:46
Δυστυχώς αυτό που όλοι οι σκεπτόμενοι Έλληνες φοβόμαστε - επί  χρόνια -  συνέβη και μάλιστα σε βαθμό οικονομικής εξαθλίωσης και εθνικής καταρράκωσης μη αναμενόμενο, ακόμα και από τους πλέον εχθρικά διακείμενους.       
 
Τι  φοβόμαστε;  Ότι κάποια μέρα θα έφτανε ο κόμπος «του αλόγιστου ευδαιμονισμού, της αχαλίνωτης  διαφθοράς  και της ανοχής  διαλύσεως των πάντων στην χώρα μας» στο κτένι «της καθολικής αντίδρασης φίλων, συμμάχων και εταίρων, πιστωτών μας ή όχι», με όλες  τις συνέπειες που – σήμερα -  βιώνουμε.
 
 Ποτέ η Ελλάδα δεν είχε φθάσει σε τέτοιο σημείο διεθνούς  ανυποληψίας και  διασυρμού!                                                                                                                            
 
Κάποτε θα πρέπει να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους για  να είμαστε ωφέλιμοι στην πατρίδα, και όχι να στρουθοκαμηλίζουμε, προκειμένου να είμαστε αρεστοί.
 
Δυστυχώς -ως λαός-  δεν μπορούμε να απαλλαγούμε από τις θλιβερές κληρονομικές καταβολές της αυτοκαταστροφής. Κατάρα που την έχουμε πληρώσει, κατ’ επανάληψη, με εθνικές καταστροφές . Αλλά μυαλό δεν βάζουμε!!
 
 Για όλα όσα μας συμβαίνουν,  φταίμε μόνο εμείς και κανείς άλλος.
 
- Όταν  δεν μας διέπει η λογική της ορθολογιστικής αντίληψης  των δυνατοτήτων  μας. .
 
- Όταν δεν αντιλαμβανόμεθα τα αυτονόητα, δηλαδή ότι στερούμεθα αναπτυξιακής πολιτικής  και ως εκ τούτου παραγωγικών   δυνατοτήτων.
 
- Όταν εισάγουμε και καταναλώνουμε πολύ περισσότερα από αυτά που εξάγουμε και παράγουμε
 
-Όταν ζούμε – στην κυριολεξία – βουτηγμένοι στο χρέος, αδιαφορώντας για τις οποιεσδήποτε   εθνικές, κοινωνικές  και διεθνείς  συνέπειες. 
 
-Τότε νομοτελειακά έρχεται  το οδυνηρό τέλος,  αφού  για  όλα υπάρχει  κάποιο   όριο. Και για  εμάς αυτό το όριο εξαντλήθηκε .Ήλθε τώρα  η ώρα της «σκληρής αλήθειας και των συνεπειών της »!.
 
Η ευθύνη για το σημερινό μας κατάντημα βαρύνει τα δύο κόμματα εξουσίας, των οποίων οι εκάστοτε  αρχηγοί που  διετέλεσαν - κατά τα ειωθότα - πρωθυπουργοί, απεδείχθησαν ελλιπείς ως προς τις προβλεπόμενες και αναγκαίες  για έναν ηγέτη προδιαγραφές και  ικανότητες, προκειμένου  να κυβερνήσει  σωστά μια χώρα .Ο ηγέτης  ηγείται  του λαού και δεν άγεται  - για καμία αιτία και υπό καμία πίεση - από αυτόν. Παίρνει τις εθνικά σωστές αποφάσεις, αδιαφορώντας τελείως για το οποιοδήποτε πολιτικό κόστος .
 
Είναι γεγονός μη επιδεχόμενο αμφισβήτηση, ότι η μεταπολιτευτική πρακτική των κυβερνήσεών μας, από το 1974 μέχρι και σήμερα, απέτυχε παταγωδώς σε στρατηγικές επιλογές  εκσυγχρονισμού  και αναπτυξιακής  πολιτικής  .
 
Με εξαίρεση την είσοδό μας, επί Κων. Καραμανλή,  στην ΕΟΚ και, επί Κων Σημίτη, στην ΟΝΕ, δεν νομίζω ότι μπορούμε να καυχηθούμε για οποιαδήποτε άλλη εθνική επιτυχία αυτά τα 36 χρόνια!
 
Μερικοί διατείνονται ότι πετύχαμε την εδραίωση μιας θαυμάσιας δημοκρατίας. Όμως η επικρατούσα σε εμάς αντίληψη περί  δημοκρατίας δεν έχει  καμία σχέση  με την πραγματική έννοια του όρου. Δημοκρατία σημαίνει φιλοπατρία, εντιμότητα, αλληλοσεβασμός  όλων προς όλους, συνειδητή αυτοπειθαρχία, σύνεση για συναίνεση στα εθνικό-κοινωνικά θέματα ή προβλήματα, πολλές υποχρεώσεις  και λίγα δικαιώματα.
 
Την έννοια της Δημοκρατίας  την συνιστούν οι  αρχές και αξίες που εκπορεύονται  από  την  παιδεία ενός λαού. Αυτές θέτουν ηθικούς φραγμούς στην διαφθορά, στην ασυδοσία, στον ωχαδερφισμό και γενικά σε όλα εκείνα τα αρνητικά που οδηγούν το  κράτος στην αυτοδιάλυση, την πολιτική σε  απαξίωση και τον λαό σε ανεξέλεγκτες αντιδράσεις.
 
Με βάση αυτά που βιώνουμε καθημερινώς στην χώρα μας, μπορούμε να αξιολογήσουμε, εάν η παιδεία μας απαντά στα ανωτέρω θετικά ή αρνητικά, για να καταλήξουμε και σε ποια δημοκρατία αναφερόμεθα, όταν μιλάμε περί αυτής στην Ελλάδα!
 
Μετά την κατάρρευση της δικτατορίας και την αποκατάσταση τής δημοκρατίας  και ιδίως, μετά την  είσοδό μας  στην ΕΟΚ, αντί να εφαρμοσθεί αμέσως, από την πρώτη μεταδικτατορική κυβέρνηση, μια αυστηρώς  πειθαρχημένη κοινωνική και αναπτυξιακή δημοσιονομική πολιτική – το δημόσιο χρέος τότε ήταν σχεδόν μηδενικό, ο δε λαός καλός δέκτης δημοκρατικής χειραγώγησης – για να μπορέσει η χώρα  μας να εναρμονισθεί  και συμπορευθεί  με τις λοιπές χώρες της Ευρώπης ως ίση  και όχι  ως παρείσακτη  ή φτωχός συγγενής του νότου, επελέγη ως ακολουθητέα στρατηγική η «ήπια   προσαρμογή από την δικτατορία στην δημοκρατία », μέσω αλόγιστων οικονομικών  παροχών με λεφτά όχι δικά μας αλλά δανεικά, εθισμού του λαού στον ευδαιμονισμό και  μιας ανεπίτρεπτης  ανοχής στην διαλυτική υπολειτουργικότητα του κράτους. 
 
Αποτέλεσμα να αρχίσει να παγιώνεται στις συνειδήσεις, τόσο των υπευθύνων λειτουργών, όσο και  του  λαού, μια επικίνδυνη  άμβλυνση και αμφισβήτηση των  μέχρι τότε επικρατουσών αντιλήψεων περί αρχών, ηθικής και αξιών, που αποτελούν τα θεμέλια της σωστής  δημοκρατικής λειτουργίας ενός  κράτους .
 
Η ασύνετος αυτή μεθόδευση άρεσε και εξυπηρετούσε λαό και πολιτικό σύστημα, ανεξαρτήτως του ιδεολογικού του υπόβαθρου!!!
 
Στην χώρα μας έχει καταστεί πλέον τακτική «πολιτικής δεοντολογίας», οι μεν κερδίζοντες τις εκλογές να δηλώνουν, αμέσως μετά  την ανάληψη της εξουσίας, ότι παρέλαβαν καμένη γη, άδεια ταμεία  και απρόσμενο χάος από τους προκατόχους, προκειμένου να ξεφύγουν από την μέγγενη  των προεκλογικών  τους υποσχέσεων !!!η δε αντιπολίτευση, μετά την παραζάλη της ήττας, να ζητά και πάλι εκλογές !!
 
Αποτέλεσμα, τα πάντα ως προς την  διακυβέρνηση  της χώρας να  βασίζονται στην σύγχυση, στην  άγνοια, στην προχειρότητα, και στην εξαπάτηση, όσον αφορά στα κύρια προβλήματα της χώρας και στην ζώσα καθημερινότητα .
 
Δυστυχώς, στην χώρα μας δεν ψηφίζουμε ένα κόμμα για το πρόγραμμά του, αλλά καταψηφίζουμε το προηγούμενο, παρασυρόμενοι από λαοπλάνους που χρησιμοποιούν διάφορα πονηρά και παραπλανητικά συνθήματα. Όπως, π.χ,  «Αλλαγή.»! «Εκσυγχρονισμός» ! « Επανίδρυση του Κράτους», και  πολλά άλλα φραστικά προεκλογικά «πυροτεχνήματα», που στοχεύουν αποκλειστικά στην συγκομιδή ψήφων.  Συνθήματα  και υποσχέσεις, που οι νικηταί την επομένη των εκλογών τα ξεχνούν!!
 
Το 1981 ηττήθηκε η κυβέρνηση  της Ν Δ και εξελέγη πανηγυρικά το ΠΑΣΟΚ με σύνθημα  την  «αλλαγή». Κατά την πολυετή διακυβέρνηση της χώρας μας υπ’ αυτού γενικεύθηκε και ολοκληρώθηκε η σεισμική ισοπέδωση των πάντων: οικονομίας, αξιοκρατίας, ιεραρχίας. Παγιώθηκε ως πολιτική τακτική η αλόγιστη διασπάθιση του δημοσίου χρήματος, καίτοι ήταν γνωστό ότι προήρχετο από  απανωτούς δανεισμούς. Και αποκτήθηκε μια ιδιοκτησιακή αντίληψη των κρατούντων για τα οικονομικώς εύρωστα ταμεία ( ΜΤΣ-ΝΑΤ κτλ) στα οποία οδηγήθηκαν  διάφορες μη δικαιούχες κοινωνικές  ομάδες, πελατειακού κομματικού χαρακτήρα,  με καταληκτικό αποτέλεσμα  τα ταμεία να βουλιάξουν και να χαθεί κάθε έλεγχος.
 
Όμως είναι γνωστό, ότι, όταν  ένα  κράτος ξεφεύγει από την λογική  του  μέτρου και του  ελέγχου, δεν επανέρχεται σε σωστή λειτουργική τροχιά εύκολα. Χάνεται η δυνατότητα διοικήσεως,  αναπτύσσεται η κοινωνικό-οικονομική διαφθορά, «αναφύονται» τα πάσης φύσεως «κοινωνικά παράσιτα», και  η χώρα βυθίζεται συνεχώς και βαθύτερα στην διάλυση, υπό την άμεσο ή έμμεσο ανοχή  όλων των συνιστώντων το σύστημα, αφού τα πάντα καλύπτονται !
 
Η ίδια αποτυχημένη πολιτική ακολουθήθηκε και από τις επόμενες κυβερνήσεις, μέχρι τις εκλογές του 2004. Όταν, με  σύνθημα τώρα την «Επανίδρυση του κράτους», εξελέγη ο  κ  Καραμανλής, από  τον οποίο ο ελληνικός λαός περίμενε να βάλει – κατά τις εξαγγελίες του – ένα τέλος  σε αυτό το ξεχαρβαλωμένο κράτος. Αντ’ αυτού όμως, τα φαινόμενα  διαφθοράς, σήψεως και διαλύσεως του πολιτικού συστήματος πήραν τεράστιες και ανεξέλεγκτες διαστάσεις, ξεφεύγοντας από τα περιορισμένα  όρια της χώρας !!!
 
Γεγονός που κατά την γνώμη μου οδήγησε τον πρωθυπουργό, που αντελήφθη, επί τέλους, τις ευθύνες του για την επερχόμενη οικονομική – και όχι μόνο – καταστροφή, να πάει σε πρόωρες εκλογές, βέβαιος ων ότι θα τις χάσει, όπως και έγινε. Αλλά  παραλλήλως πιστεύοντας – αφελώς – ότι αποστασιοποιείται κατ’ αυτόν τον τρόπο και από τις ευθύνες του, τόσο έναντι του τόπου, όσο και  έναντι  του λαού που τον εμπιστεύτηκε και τον ψήφισε!
 
Βαρεθήκαμε να παρακολουθούμε τους πρωταγωνιστές και κομπάρσους, που μας οδήγησαν σε αυτά τα ανεπανάληπτα χάλια, να αλληλο-υβρίζονται, να αλληλο-κατηγορούνται και να συναγωνίζονται αλλήλους σε αναισχυντία, διαπληκτιζόμενοι για το ποιος  εξ αυτών ευθύνεται περισσότερο ή λιγότερο  για τα χάλια μας!!!
 
Κουραστήκαμε, βαρεθήκαμε και σιχαθήκαμε να ακούμε 24 ώρες το 24ωρο για διάλυση του κράτους, για κλέφτες, για απατεώνες, για ψεύτες, για κερδοσκόπους, για γενικευμένη διαφθορά στο δημόσιο, για τεράστιες ευθύνες του πολιτικού συστήματος, για λαδώματα, για μίζες, για κακοδιαχειρίσεις, κακοδιοικήσεις και πάει λέγοντας. Χωρίς να προσδιορίζονται και ονοματίζονται  οι υπεύθυνοι  ο οποίοι και να πηγαίνουν  φυλακή!!
 
Η πλειοψηφία των Ελλήνων σήμερα – όπως δείχνουν οι σφυγμομετρήσεις - έχει απηυδήσει και ζητάει νέες πολιτικές δυνάμεις για να κυβερνήσουν σωστά
 
Από την μεταπολίτευση του 1974 μέχρι και τις εκλογές του 2009 εναλλάχθηκαν στην διακυβέρνηση της χώρας μας έξι φορές τα επί πεντηκονταετία  εναλλασσόμενα κόμματα εξουσίας  της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Η σημερινή κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου είναι η εβδόμη στην οποία έλαχε ο κλήρος – ανεξαρτήτως των όσων έλεγε προεκλογικά, προκειμένου να κερδίσει και αυτός τις εκλογές – να βγάλει την Ελλάδα από την άβυσσο που την καταπόντισε το πολιτικό μας σύστημα.
 
Βεβαίως για την σημερινή οικτρά οικονομική κατάσταση της χώρας μας την απόλυτη ευθύνη την φέρουμε εμείς και μόνο εμείς, είτε αρέσει να ακούγεται, είτε δεν αρέσει, και ανεξαρτήτως εάν έχουν βάλει το χεράκι τους και εξωγενείς παράγοντες!!!
 
Βεβαίως κάθε σκεπτόμενος ¨Έλληνας δεν μπορεί  παρά να διερωτάται:
 
- Για την ξαφνική αντίδραση της ΕΕ, όσον αφορά στα οικονομικά μας χάλια, τα οποία δεν προήλθαν – φυσικά – από  «χθεσινή παρθενογένεση», ώστε να αιφνιδίασαν  τους εταίρους!!! Η ΕΕ διαθέτει άρτια συστήματα παρακολουθήσεως των οικονομιών των χωρών μελών της. Γιατί αντέδρασε τώρα και με τόση σκληρότητα και όχι πολύ ενωρίτερα;
 
- Για το εάν ο  κ.  Παπανδρέου  πράγματι  αγνοούσε την άθλια  οικονομική κατάσταση της χώρας, όταν προεκλογικά έταζε «λαγούς με πετραχήλια» εάν εκλέγετο, και διαλαλούσε ότι χρήματα υπάρχουν!!! Ενώ αμέσως μετά την εκλογική του νίκη μόνο το «δυστυχώς πτωχεύσαμε» του Χ. Τρικούπη δεν μας είπε.
 
- Τι πετύχαμε  από πλευράς, έστω και λεκτικής, υποστηρίξεως  εκ μέρους της ΕΕ από τις όντως υπεράνθρωπες προσπάθειες του  πρωθυπουργού, όσον αφορά στην αναστύλωση διεθνώς της αξιοπιστίας μας;
 
Εν πάσει περιπτώσει σήμερα τα  κυρίως ζητούμενα  είναι :
 
Nα αποκατασταθεί διεθνώς η αξιοπιστία μας. Kαι να «αναστηθεί η θανούσα οικονομία μας». Γιατί μόνο έτσι μπορούμε να ελπίζουμε σε εθνική ανάταση.
 
Για να επιτευχθούν αυτά τα δύο ζητούμενα απαραίτητος προϋπόθεση είναι να ανακτηθεί η χαμένη εμπιστοσύνη των ξένων προς την Ελλάδα  και  ημών των Ελλήνων προς τους πολιτικούς  και την πολιτική !
 
Για να συμβούν  αυτά, θα πρέπει η  κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, πέραν των επώδυνων αλλά και απόλυτα αναγκαίων οικονομικών μέτρων που έλαβε: 
 
-  Να στείλει αμέσως όλους του υπεύθυνους της εθνικής καταρράκωσης και της οικονομικής καταστροφής που έχουμε υποστεί τουλάχιστον στη φυλακή. Δεν θα πρέπει κανένας κλέφτης του δημοσίου χρήματος, κανένα λαμόγιο, κανένας απατεώνας, κανένας από  αυτούς που  προκάλεσαν τέτοια και τόση  ζημιά στην χώρα να διαφύγει την τιμωρία, οποιοσδήποτε και αν είναι και οποιαδήποτε θέση και αν  κατείχε ή κατέχει. Δεν χρωστάμε τίποτα εμείς να ντρεπόμαστε να λέμε ότι είμαστε Έλληνες .
 
 -  Nα αφήσει τα πολλά λόγια και τις άνευ αντικρίσματος «ονειρικές εξαγγελίες» και να προχωρήσει άμεσα - εδώ και τώρα - στην υλοποίηση όλων των μέτρων και των διαρθρωτικών αλλαγών που έχουν ζητηθεί και η ίδια έχει εξαγγείλει, ώστε να εναρμονιστούμε απόλυτα με τα ισχύοντα στις χώρες της ΕΕ. Η ουσιαστική επανίδρυση του κράτους είναι  επιτακτική εθνική ανάγκη, εάν θέλουμε  να συνεχίσουμε  την πορεία μας ως ελεύθερη και ανεξάρτητη χώρα, μεταξύ άλλων και εντός της ΕΕ:
 
- Να πει ευθέως στον ελληνικό λαό ποια είναι η πραγματική κατάσταση της χώρας μας  και να τον πείσει ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος από αυτόν που ακολουθούμε για να αποφευχθούν τα πολύ χειρότερα.
 
- Να εξηγήσει ότι οποιαδήποτε σκέψη πορείας μας εκτός ΕΕ είναι αυτόχρημα  αυτοκαταστροφική. Πρέπει να σταματήσουν οι ανεύθυνες «εξυπνάδες και καταστροφολογίες», που κυκλοφορούν υπό μορφή «επιδημικής ιώσεως» και μας βλάπτουν θεωρητικά και πρακτικά πολύ περισσότερο από ό,τι η κρίση. Μπορεί ο Πρωθυπουργός και η Κυβέρνηση να μην το γνωρίζουν, αλλά ο λαός έχει πανικοβληθεί και ο πανικός μόνο αστεία εξέλιξη δεν είναι.
 
- Να ζητήσει και απαιτήσει  από τις ηγεσίες της αντιπολιτεύσεως εθνική υπευθυνότητα για τα εντός της χώρας διαδραματιζόμενα. Δεν είναι λογικό έξω να μαχόμεθα για την εθνική μας υπόσταση και αξιοπρέπεια και μέσα  να αλληλο-καταστρεφόμεθα για κομματικούς βεντετισμούς.!
 
 -  Να  αποφασίσει και καθιερώσει, πρακτικά και όχι λεκτικά, την  πλήρη διαφάνεια σε όλους του τομείς των κυβερνητικών  δραστηριοτήτων που αφορούν και ενδιαφέρουν άμεσα την οικονομία και τον ελληνικό λαό. Να βλέπουμε, να ακούμε και να μαθαίνουμε: Ποιοι είναι  οι κλέφτες του δημοσίου χρήματος; Ποιοι είναι οι φοροφυγάδες; Τι φόρο πληρώνει ο κάθε φορολογούμενος  κατά περίπτωση; Και ποιοι είναι οι έχοντες και κατέχοντες, αλλά και οι μη έχοντες και λαμβάνοντες;
  
Μόνο τότε μπορεί  να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη του λαού  στους πολιτικούς και την πολιτική.  Και, όταν αυτό συμβεί, θα αποκατασταθεί διεθνώς και η αξιοπιστία μας. Διότι δεν θα είναι υποχρεωμένος ο πρωθυπουργός να επαιτεί χαμηλότοκα δάνεια, αφού ενσυνείδητα ή πειθαναγκαζόμενοι, λόγω φόβου, οι φορολογούμενοι θα είναι συνεπείς στις οικονομικές τους υποχρεώσεις προς το κράτος.
 
Το μεγάλο πρόβλημα της πολιτικής μας κακοδαιμονίας είναι  ότι δεν μπορούν  οι ηγέτες μας  να αποστασιοποιηθούν από το καρκίνωμα που λέγεται πολιτικό  κόστος.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αρχειοθήκη ιστολογίου