10/4/09

ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ;

  
Παρασκευή, 10 Απριλίου 2009 15:29
velindo.png 
Πεπεισμένος ότι η πτωτική πορεία της χώρας μας είναι αναστρέψιμη, αρκεί να το θελήσουμε, ο καθηγητής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Αναστάσιος Β. Κοβάτσης  προβάλλει ως πηγή έμπνευσης και, κατά περίπτωση,  πρότυπο προς μίμηση τα επιτεύγματα τεσσάρων ελληνικών κοινοτήτων –  κατά την παραστατική έκφρασή του, «την άλλη Ελλάδα», «την Ελλάδα της προκοπής και της προόδου» .
 
Επειδή συχνά περιγράφεται στα διάφορα ΜΜΕ η χαμηλή ποιότητα της πολιτικής και της διαβίωσης στη χώρα μας, θα ήθελα να αναφερθώ σε μια ελπιδοφόρο εξαίρεση και να περιγράψω την κοινωνική, οικονομική και περιβαλλοντική και αναπτυξιακή ζωή σε τέσσερες κοινότητες (Ανάβρα, Βελβενδό, Πάπιγκο και περιοχής Ξάνθης), οι οποίες κατόρθωσαν σε μικρό διάστημα να μετατραπούν από φθίνουσες και μίζερες κοινότητες σε πρότυπο ανάπτυξης και ευημερίας, διαθέτουσες μέχρι και ενόργανα γυμναστήρια και κάθε είδους ευκολίες, ενώ η οικονομική τους ανάπτυξη έφθασε σε σημείο ώστε κάθε οικογένεια να έχει σημαντικότατο ετήσιο εισόδημα.
 
Είναι γνωστόν ότι από την ΕΕ πήραμε και παίρνουμε τεράστια ποσά, τα οποία όχι μόνο δεν αξιοποιήθηκαν κατάλληλα, αλλά σπαταλήθηκαν ασύστολα σε ανορθόδοξες δήθεν επενδύσεις, ενώ στην πραγματικότητα φαγώθηκαν από τούς επιτηδίους.
 
Η κακοδιαχείριση των κοινοτικών προγραμμάτων ήταν ο κανόνας και η διαπλοκή γενική μεθοδολογία, ώστε η περιφέρεια να καταστεί φθίνουσα και η διαβίωση σε αυτή προβληματική. Έχω πικράν επ’ αυτών πείραν ως μέλος των επιτροπών αξιολόγησης στην ΕΕ, όσο και των αντίστοιχων στη χώρα μας. Σε σύγκριση με τις άλλες χώρες της ΕΕ, η αξιοποίηση των κοινοτικών επιδοτήσεων από την Ελλάδα ήταν συντριπτικά μειωμένη και οι συνάδελφοί μου στην ΕΕ εξέφραζαν συχνά τις απορίες τους για τα παραπάνω συμβαίνοντα.
 
Θα αναφέρω τρία χαρακτηριστικά παραδείγματα.
 
Πρώτον, ενώ η ΕΕ το 1975 μας ζήτησε να στείλουμε στις Βρυξέλλες υπαλλήλους μας να εκπαιδευθούν στους μηχανισμούς απορρόφησης κοινοτικών κονδυλίων, εμείς κωφεύσαμε, με αποτέλεσμα να απορροφάμε μέρος μόνο των διαθεσίμων κονδυλίων. Για να αντιληφθούμε πώς ενεργούμε θα αναφερθώ στο παρακάτω παράδειγμα. Πριν τα προγράμματα εγκριθούν και κατακυρωθούν, υφίστανται αξιολόγηση, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην ΕΕ, από ειδικούς αξιολογητές, που υπάρχουν καταγεγραμμένοι στα ανάλογα υπουργεία, τα έξοδα μετάβασης στις Βρυξέλλες ή εντός Ελλάδος και μια μικρή αμοιβή. Ενώ όμως για αξιολογήσεις στις Βρυξέλλες, έξοδα και αποζημιώσεις μας αποστέλλονται σε δέκα μέρες, για επιτόπιες, στην Ελλάδα, αξιολογήσεις αυτά καθυστερούσαν χρόνια (3-5!!), με αποτέλεσμα οι αξιολογητές από τον κατάλογο ΕΜΑ (Ενιαίο Μητρώο Αξιολογητών) να μην πηγαίνουμε πλέον στην περιφέρεια για αξιολογήσεις προγραμμάτων και να χάνονται ετησίως πολλά εκατομμύρια χωρίς να συγκινείται κανένας στις εκκλήσεις μας.
 
Τρίτο παράδειγμα αποτελεί η μεγάλη καθυστέρηση της μηχανογράφησης των κρατικών υπηρεσιών και της εγκατάστασης εναλλακτικών πηγών ενέργειας ( κυρίως ηλιακής και αέριας-ανεμογεννήτριες), με τεράστια οικονομική ζημία του κράτους και της κοινωνίας (καθυστέρηση έκδοσης συντάξεων κτλ.), ώστε να υπάρχει σοβαρό έλλειμμα σε κάθε παράμετρο έναντι των Ευρωπαίων και να συντηρείται η γνωστή έκφραση της «ψωροκώσταινας» και η πίστη ότι έτσι θα διάγουμε και τίποτε δεν μπορεί να αλλάξει.
 
Ήλθαν όμως οι τέσσερες κοινότητες και ανάτρεψαν τα πάντα, αφού απόφυγαν τις παραπάνω δυσλειτουργίες και δούλεψαν με διαφάνεια, χωρίς σπατάλες, με πλήρη αξιοποίηση των κοινοτικών κονδυλίων και με σύμπνοια όλου του κοινοτικού συνόλου των.
 
Η προβολή του παραπάνω παραδείγματος δεν έγκειται μόνο στην απόδοση συγχαρητηρίων στους κοινοτικούς άρχοντες και κατοίκους των περιοχών αυτών, αλλά σηματοδοτεί και δείχνει ότι μερικές κοινότητες (σίγουρα υπάρχουν και άλλες, αλλά όχι πολλές) χαρακτηρίζουν την ΑΛΛΗ ΕΛΛΑΔΑ. Την Ελλάδα της προκοπής και της προόδου που πρέπει να γίνει παράδειγμα για όλη την Ελλάδα.
 
Είναι αλήθεια ότι τελευταία είχαμε απογοητευθεί από τη συνεχή περιγραφή της μιζέριας και της φτώχειας, χωρίς να διαφαίνεται ελπίδα αλλαγής και προοπτική καλλιτέρευσης της χώρας μας. Όλοι ζητούσαν όλα από το κράτος και πρόβαλλαν τη μη πρόοδό τους από την έλλειψη σωστής κρατικής μηχανής και προγραμμάτων. Η αναξιοκρατία και παραβατικότητες χαρακτήριζαν την κοινωνία μας.
 
Ήλθαν όμως οι τέσσερες κοινότητες και μας έδειξαν τον άλλο δρόμο πού πρέπει να ακολουθήσουμε για να πάμε μπροστά από πάσης απόψεως. Επειδή δε κάθε γραπτό με κοινωνικό και οικονομικό χαρακτήρα πρέπει να τελειώνει στο «Διά Ταύτα», θα πρότεινα να συγκληθεί (από την ΚΕΔΚΕ, Υπουργείο Ανάπτυξης, Οικονομικών, ή άλλο φορέα) μια πανελλήνια σύσκεψη-σεμινάριο, όπου οι τέσσερες άξιοι κοινοτάρχες να αναπτύξουν στους άλλους κοινοτάρχες κτλ. τα σχέδια και τους μηχανισμούς αξιοποίησης προγραμμάτων και επιδοτήσεων που εφάρμοσαν αυτοί, ώστε, αν τα εφαρμόσουν και οι άλλοι, να γίνει η Ελλάδα μας χώρα ευδαιμονίας και ευημερίας και κυρίως χώρα υπακοής στους νόμους. Τα χρειαζόμαστε όλα αυτά τώρα επειγόντως.
 
Υπάρχει λοιπόν ελπίδα; Απερίφραστα λέγω ναι, διότι η Ελλάδα είναι η πιο πλούσια χώρα με τεράστιο ανθρώπινο δυναμικό. Αρκεί να υπάρχει η κατάλληλη πολιτική βούληση και να ληφθεί η σχετική απόφαση από τους αρμοδίους.
 
 



· Ο καθηγητής Αναστάσιος Β. Κοβάτσης γεννήθηκε στην Καστοριά και διαμένει στην Θεσσαλονίκη (e-mail: KOVATSIS@OLYMP.CCF.AUTH.GR). Είναι καθηγητής Βιοχημείας-Τοξικολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Άλλοι τίτλοι και δραστηριότητές του:: Επίκουρος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Γάνδης, Βελγίου. Επισκέπτης Καθηγητής των Πανεπιστημίων Νίχον, Ιαπωνίας και Τριπόλεως, Λιβύης. Αντεπιστέλλον Μέλος της Ακαδημίας Ιατροδικαστικών Επιστημών Ν.Υ. ΗΠΑ. Εμπειρογνώμων και Αξιολογητής Προτάσεων στην ΕΕ, στο πλαίσιο της οποίας συμμετέσχε και σε 6 Ερευνητικά Προγράμματα. Του έχει απονεμηθεί το Αργυρούν μετάλλιο του Πανεπιστημίου Γάνδης, καθώς και Περγαμηνή της UNIDO. Ασχολείται με την προσωκρατική φιλοσοφία και γενικότερα με την αρχαιοελληνική γραμματεία, ως και με αρχαιοελληνολάτρες όπως οι Νίτσε, Μαρξ και Σρέντριγκερ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αρχειοθήκη ιστολογίου