13/11/08

ΣΗΜΑΣΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΚΟΡΥΦΗΣ ΤΩΝ G-20

  
Πέμπτη, 13 Νοεμβρίου 2008 07:46
Οι ηγέτες των είκοσι οικονομικά σημαντικότερων κρατών του κόσμου – μεταξύ των οποίων, ειρήσθω εν παρόδω, και ο Τούρκος πρωθυπουργός κ. Ερντογάν – συνέρχονται μεθαύριο, 15 Νοεμβρίου, στην Ουάσινγκτον, μαζί με τους επικεφαλής της Παγκόσμιας Τράπεζας και του ΔΝΤ και τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, για  εξετάσουν τρόπους αντιμετώπισης της παγκόσμιας χρηματοοικονομικής κρίσης. Πρόκειται για το αποκορύφωμα μιας διαβουλευτικής κινητικότητας, που δρομολογήθηκε στις 4 Οκτωβρίου, κατά τη σύσκεψη των τεσσάρων κοινοτικών «μεγάλων» στο Παρίσι, και συνεχίσθηκε, μεταξύ άλλων, με την 7η Σύνοδο Ευρώπης-Ασίας στο Πεκίνο στις 24-5 Οκτωβρίου και το έκτακτο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 8ης Νοεμβρίου. Με τις συναντήσεις αυτές να φέρουν ευκρινή τη σφραγίδα του Γάλλου προέδρου και προεδρεύοντος της ΕΕ κ. Σαρκοζί. Ο οποίος, μάλιστα, συνέβαλε καθοριστικά στην πραγματοποίηση της Διάσκεψης της Ουάσινγκτον, πείθοντας τον επιφυλακτικό Αμερικανό ομόλογό του να τη φιλοξενήσει. Χωρίς, ωστόσο, να κατορθώσει να τον πείσει και να αποδεχθεί ως τόπο σύγκλησής της τη Νέα Υόρκη – καθότι ο κ. Μπους, προς αποφυγήν της εντύπωσης ότι το εγχείρημα τίθεται υπό την αιγίδα του εκεί εδρεύοντος ΟΗΕ, προέκρινε την αμερικανική πρωτεύουσα.[i]
 
Όπου όμως, όπως όλα δείχνουν, οι υπέρογκες προσδοκίες που γέννησε, εν πολλοίς, o δυναμισμός του κ. Σαρκοζί, μέλλει να διαψευσθούν. Το – αρκετά αόριστο, άλλωστε – όραμα του Γάλλου προέδρου για την ανασύνταξη του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος, για ένα «νέο Μπρέτον Γουντς» κατά την επικρατήσασα ορολογία, δεν φαίνεται πραγματοποιήσιμο. Και πάντως δεν πρόκειται να πρυτανεύσει κατά την επικείμενη Διάσκεψη. Οι διαφορές προσέγγισης μιας, κατά τα λοιπά αβέβαιου ακόμη βάθους, έκτασης, ου μην αλλά και φύσης, κρίσης από τους – διαφωνούντες και μεταξύ τους, παρά τις εκάστοτε ενωτικές τους διαβεβαιώσεις – κοινοτικούς Ευρωπαίους,[ii] τους Αμερικανούς, τους Ρώσους και άλλους αποκλείουν τη λήψη ριζοσπαστικών αποφάσεων. Ενώ και η υιοθέτηση λιγότερο φιλόδοξων, πρακτικών μέτρων – αφορώντων, επί παραδείγματι, στον συντονισμό της ενίσχυσης της ρευστότητας της οικονομίας και της εξυγείανσης των χρηματοπιστωτικών μηχανισμών και τον συναφή ρόλο του κράτους, ή στη σύνθεση, τις αρμοδιότητες, την πολιτική και τα κεφάλαια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου – θα προσκρούσει πιθανότατα στη φυσική απροθυμία του κ. Μπους να δεσμεύσει τον διάδοχό του.
 
Ο οποίος διαρκούσης της προεκλογικής εκστρατείας απέφυγε επιμελώς να τοποθετηθεί σε σχέση με ενδεχόμενη αναμόρφωση των διεθνών χρηματοπιστωτικών θεσμών. Αλλά οι απόψεις του οποίου από την 20η Ιανουαρίου – αφότου δηλαδή θα αναλάβει τα προεδρικά του καθήκοντα – θα είναι εκ των πραγμάτων καθοριστικές. Καθώς, κατά γενική διαπίστωση – και όπως σαφώς προκύπτει και από τον κεντρικό ρόλο που με τη συναίνεση, αν όχι και υπό την πίεση, των κυριότερων πρωτευουσών επωμίζεται η Ουάσινγκτον στις εν εξελίξει διεθνείς διαβουλεύσεις – η αμερικανική οικονομία διατηρεί τα παγκόσμια σκήπτρα. Και, σε συνδυασμό και με την αμερικανική πολιτικο-στρατιωτική ισχύ, εξασφαλίζει στις ΗΠΑ δεσπόζουσα θέση στο διεθνές χρηματοοικονομικό σύστημα. Ο χρόνος δε θα δείξει μέχρι ποίου σημείου ο πρόεδρος Ομπάμα θα είναι διατεθειμένος να συμπράξει στην τροποποίηση του συστήματος αυτού.
 
Αυτό, συνεπώς, που μπορεί κανείς ρεαλιστικά να αναμένει από τη Σύνοδο της Ουάσινγκτον είναι συμβολικής κυρίως σημασίας διακηρύξεις – χρήσιμες, ασφαλώς  – και η διατήρηση της διαβουλευτικής δυναμικής. Με το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, άλλωστε, σε μια προσπάθεια ενεργοποίησης του αμερικανικού παράγοντα, να έχει ήδη ζητήσει τη σύγκληση της επόμενης διάσκεψης «σε εκατό ημέρες» από τη λήξη των εργασιών της μεθαυριανής. [iii]
 
 


[i] Βλ. σχετικώς με το όλο θέμα, Jim Hoagland, A World in Need of a New Order, “Washington Post”, 26-10-2008.
[ii] Βλ. Γ. Καπόπουλος, Γαλλογερμανική αντιπαράθεση χωρίς προσχήματα, “Ημερησία”, 10-11-2008.
[iii] Βλ. Νέο διεθνές χρημοτοπιστωτικό σύστημα προτείνει η ΕΕ, “Η Καθημερινή”, 7-11-2008.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αρχειοθήκη ιστολογίου