31/7/08

ΤΟΥΡΚΙΑ: ΣΟΛΟΜΩΝΤΕΙΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗ

  
Πέμπτη, 31 Ιουλίου 2008 17:40
Η Σολομώντειος απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Τουρκίας, ενώ απέτρεψε τη σοβαρή κρίση που θα προκαλούσε η θέση εκτός νόμου του κυβερνώντος κόμματος και η αφαίρεση των πολιτικών δικαιωμάτων του προέδρου της Δημοκρατίας και του πρωθυπουργού, απέστειλε, από την άλλη, ξεκάθαρο μήνυμα στο πολιτικό Ισλάμ – «σοβαρή προειδοποίηση», σύμφωνα με τον πρόεδρο του Δικαστηρίου Χασίμ Κίλιτς – ότι τελεί υπό στενή επιτήρηση. Ο κ. Ερντογάν θα εξακολουθήσει να κυβερνά, πλην όμως υπό τον πέλεκυ της δικαστικής εξουσίας. Η οποία εν προκειμένω, δικαιούται κανείς να υποθέσει, αντανακλά και τη στάση του σωφρόνως σιωπώντος, αλλά όπως όλα δείχνουν άγρυπνου, στρατού.
 
Ο οποίος παραμένει η υπάτη αρχή της χώρας. Χωρίς ωστόσο – επί του παρόντος τουλάχιστον – να κάνει χρήση της ισχύος του. Προφανώς διότι η στρατιωτική ηγεσία έχει συνείδηση του αρνητικού αντικτύπου που μια κατάφωρη παραβίαση της δημοκρατικής τάξης θα είχε στις εξωτερικές σχέσεις της Τουρκίας. Τα τελευταία χρόνια οι κυβερνήσεις Ερντογάν έχουν αναπτύξει μια αξιόλογη διπλωματική δραστηριότητα, όχι μόνο προς την κατεύθυνση του δυτικού παράγοντα και ειδικότερα της ΕΕ, αλλά και στο στενότερο γεωπολιτικό περιβάλλον της χώρας. Όπου η Άγκυρα έχει αναλάβει σημαντικό μεσολαβητικό ρόλο στις διενέξεις του Ισραήλ με τη Συρία και τους Παλαιστινίους αντιστοίχως. Και έχει χειρισθεί με αρκετή επιτυχία τις σχέσεις της Τουρκίας με το νέο Ιράκ – κεντρική κυβέρνηση και ιρακινό Κουρδιστάν. Η δε τουρκική στρατιωτική ηγεσία έχει στηρίξει, κατ’ αρχήν, την εξωτερική αυτή πολιτική – και πάντως ασφαλώς δεν επιθυμεί να χρεωθεί τυχόν αποτυχία της. Ενώ βέβαιο είναι ότι απεύχεται μιαν εξ αντιδράσεως στροφή της τουρκικής κοινής γνώμης ενταντίον της Δύσης.
 
Οι ανασχετικές όμως αυτές επιδράσεις στις κινήσεις του κεμαλικού κατεστημένου έχουν τα όριά τους. Μολονότι αρνήθηκε να σχολιάσει τη δικαστική απόφαση, ο Γενικός Επιτελάρχης στρατηγός Μπουγιουκανίτ υπήρξε σαφής: «Οι Ένοπλες Δυνάμεις είναι θεσμός προσηλωμένος στις αρχές της Δημοκρατίας του Ατατούρκ και στο Σύνταγμα, και η πολιτική αυτή δεν πρόκειται να μεταβληθεί.» Άλλες λέξεσι, ο στρατός αγρυπνεί – και ελέγχει. Με την επιμονή του να αναδείξει  ισλαμιστή – έστω και τον μετριοπαθή και συμβιβαστικό Γκιούλ – στην προεδρία της Δημοκρατίας, την ανακίνηση θέματος «μαντήλας» στα ΑΕΙ, κ.τ.τ., ο πρωθυπουργός τράβηξε το σκοινί επικινδύνως. Άραγε η περιπέτεια του Συνταγματικού Δικαστηρίου θα του γίνει μάθημα; Οι χαμηλοί τόνοι που χρησιμοποίησε, τόσο εν αναμονή της δικαστικής απόφασης, όσο και μετά την έκδοσή της, δείχνουν ότι αντιλαμβάνεται τον κίνδυνο.
 
Αρκετοί στην Ελλάδα τείνουν να συνδέσουν τις εσωτερικές αυτές τουρκικές εξελίξεις με τα υπό ευρεία έννοια Ελληνοτουρκικά. Τα οποία, όμως, ελάχιστα επηρεάζονται από τις εκάστοτε πολιτικές διεργασίες στη γείτονα. Πιο συγκεκριμένα: Στην αντιμετώπιση του Αιγαιακού και του Κυπριακού πολιτικό Ισλάμ και βαθύ κράτος συναντώνται. Βαυκαλίζονται δε όσοι μεταξύ μας ελπίζουν ότι, διαπραγματευόμενοι με τον άλφα ή τον δείνα Τούρκο πρωθυπουργό ή υπουργό εξωτερικών, θα κατορθώσουν να διαρρήξουν το διπλωματικό μέτωπο της Άγκυρας. Οι όποιες λύσεις – αυτή τη στιγμή δεν διαφαίνονται, δυστυχώς, στον γεωπολιτικό ορίζοντα – θα εκφράζουν την κοινή βούληση της τουρκικής κυβέρνησης – ισλαμογενούς ή μη, αδιάφορο – και της τουρκικής στρατιωτικής ηγεσίας. Και άρα θα τελούν υπό την έγκριση και της τελευταίας αυτής.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αρχειοθήκη ιστολογίου