26/7/08

Η ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ ΟΜΠΑΜΑ

  
Σάββατο, 26 Ιουλίου 2008 17:31
Η περιήγηση του Μπάρακ Ομπάμα ανά την ευρύτερη Μέση Ανατολή και την Κοινοτική Ευρώπη επιβεβαιώνει ότι, ως προς τα μεγάλα θέματα της εξωτερικής πολιτικής, οι δύο κύριοι υποψήφιοι για την προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών διαφέρουν πολύ λιγότερο απ’ ό,τι αφήνει να φανεί η ευεξήγητη προσπάθειά τους να αναδείξουν τις μεταξύ τους διαφορές. Ακολουθούν μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα.σύγκλισης, ή και σύμπτωσης των απόψεων των δύο πολιτικών αντιπάλων.
 
  • * Επισκεπτόμενος το Ισραήλ και τη Δυτική Όχθη, ο κ. Ομπάμα χαρακτήρισε την ασφάλεια του εβραϊκού κράτους κορυφαία προτεραιότητα των ΗΠΑ, και, για το Παλαιστινιακό, υιοθέτησε τη λύση των «δύο κρατών» – ταυτιζόμενος έτσι πλήρως με τις θέσεις της κυβέρνησης Μπους και του Ρεπουμπλικανού αντιπάλου του Μακ Κέιν.
  • * Στη Βαγδάτη, ο Δημοκρατικός υποψήφιος, επανέλαβε μεν ότι επιδίωξή του είναι να αποσύρει τον κύριο όγκο των αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων από το Ιράκ έως τα τέλη του επόμενου έτους – διαφοροποιούμενος κατά τούτο από τον κ. Μακ Κέιν, ο οποίος θεωρεί πρόωρη και αντιπαραγωγική την εξαγγελία χρονοδιαγράμματος – πλην όμως, όπως και ο ανταγωνιστής του για την προεδρία, ετάχθη υπέρ της χωρίς χρονικό περιορισμό διατήρησης μικρότερης αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην ιρακινή επικράτεια, με διττό στόχο την εκπαίδευση των τοπικών δυνάμεων ασφαλείας και την καταπολέμηση της αλ-Κάιντα.
  • * Στην αφγανική πρωτεύουσα, ο κ. Ομπάμα επέδειξε πολεμική αποφασιστικότητα αντάξια των Ρεπουμπλικανών αντιπάλων του. Αφού, στα πλαίσια της προεκλογικής εκαστρατείας, ανακήρυξε το Αφγανιστάν σε «κεντρικό μέτωπο κατά της τρομοκρατίας» – και προσήψε στον πρόεδρο Μπους την παραμέλησή του λόγω επικέντρωσης των αμερικανικών προσπαθειών στο Ιρακινό – επωφελήθηκε της επίσκεψής του στην Καμπούλ για να προτείνει την ενίσχυση του αφγανικού αυτού μετώπου με την εκεί μεταφορά μέρους των δυνάμεων που αποσύρονται από το Ιράκ. Σημειωτέον δε ότι η επιλογή του αυτή βρίσκει σύμφωνο και τον κ. Μακ Κέιν. Ο οποίος όμως – ευλόγως – επισημαίνει ότι καθίσταται τώρα εφικτή ακριβώς διότι η στρατιωτική «πλημμυρίδα» (surge), που πραγματοποιήθηκε στο Ιράκ από τις αρχές του 2007 – και στην οποία ο κ. Ομπάμα είχε αντιταχθείέχει αποδώσει σταθεροποιητικούς καρπούς.
  • * Όπως αναμενόταν, στις τρεις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες που διαδοχικά επισκέφθηκε – Βερολίνο, Παρίσι και Λονδίνο – ο Δημοκρατικός υποψήφιος έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στη σύσφιγξη των ευρωαμερικανικών σχέσεων. Τις οποίες όμως ήδη οι κυβερνήσεις Μπους, ιδίως κατά τη δεύτερη θητεία του Αμερικανού προέδρου, έχουν επιτυχώς προωθήσει. Από την άλλη δε, ο κ. Ομπάμα ζήτησε επανειλημμένως από τους Ευρωπαίους ακροατές και συνομιλητές του την ενεργότερη συμμετοχή των χωρών τους στον πόλεμο κατά των Ταλιμπάν – ταυτιζόμενος έτσι με την αμερικανική κυβερνητική γραμμή. Ενώ και σε σχέση με το Ιράν αναπαρήγαγε κατά βάσιν τις επίσημες θέσεις της Ουάσινγκτον.
  • Σε ό,τι αφορά ειδικότερα στο Ιρανικό – το οποίο ανέκυψε ως κεντρικό ζήτημα καθ’ όλην την περιοδεία Ομπάμα  – οι διαφορές ουσίας μεταξύ των απόψεων του Δημοκρατικού υποψηφίου, όπως έχουν διαμορφωθεί μετά επανειλημμένες επί το σκληρότερο αναθεωρήσεις, και εκείνων του προέδρου Μπους και του κ. Μακ Κέιν έχουν πλέον αποβεί δυσδιάκριτες. Με χαρακτηριστική συναφώς τη δήλωση στο Ισραήλ του Δημοκρατικού υποψηφίου προς του δημοσιογράφους, ότι «ένα πυρηνικοποιημένο Ιράν θα αποτελούσε σοβαρότατη απειλή και [συνεπώς] ο κόσμος πρέπει να εμποδίσει το Ιράν να αποκτήσει πυρηνικό όπλο», ότι «καμιά επιλογή [ως προς τους τρόπους αντίδρασης] δεν αφαιρείται από το τραπέζι», και ότι «οι Ιρανοί πρέπει να αντιληφθούν ότι, είτε πρόκειται για κυβέρνηση Μπους, είτε για κυβέρνηση Ομπάμα, [η ιρανική πυρηνική απειλή] αποτελεί πρωταρχικής σημασίας μέλημα για τις Ηνωμένες Πολιτείες». [i]
 
Υπό το φως των τοποθετήσεων αυτών – ιδίως των αφορωσών στο Αφγανιστάν και στο Ιράν – αλλά και της φύσης των παγκόσμιων αμερικανικών συμφερόντων και ευθυνών, και με δεδομένη, από την άλλη, την απροθυμία των περισσότερων ευρωπαϊκών χωρών να συμμετάσχουν σε στρατιωτικές επεμβάσεις συνεπαγόμενες σημαντικές απώλειες, είναι μάλλον αμφίβολο η διεθνής λαϊκή «ομπαμαμανία» – ευρωπαϊκή κυρίως, καθότι, σε επίπεδο κοινής γνώμης, Μουσουλμάνοι και Εβραίοι αποδείχθηκαν πολύ επιφυλακτικότεροι έναντι του υψηλού επισκέπτη τους – να διαρκέσει, σε περίπτωση που ο κ. Ομπάμα κατακτήσει τον Λευκό Οίκο. Όπως άλλωστε και ο ίδιος παρατήρησε στο Λονδίνο, «είσαι πάντα δημοφιλέστερος πριν πράγματι αναλάβεις. Από τη στιγμή που θα επωμισθείς ευθύνες, κάποιους θα στενοχωρήσεις.»[ii] Βέβαια, τη διεθνή περιοδεία του ο σχετικά άγνωστος μέχρι πρότινος γερουσιαστής την αποφάσισε έχοντας κυρίως, αν όχι αποκλειστικά, κατά νουν την ενίσχυση του ηγετικού του προφίλ στις ίδιες τις ΗΠΑ – και, ειδικότερα, προκειμένου να διασκεδάσει τις διάχυτες εκεί αμφιβολίες για την καταλληλότητά τους ως «αρχιστρατήγου» στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας. Το κατά πόσον το εγχείρημα απέδωσε θα φανεί στην πορεία.


[i] Βλ. Obama says nuclear Iran “poses grave threat”, Reuters, 23-7-2008.
[ii] Βλ. In London, Obama says US must work with its allies, “Washington Post”, 26-7-2008.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αρχειοθήκη ιστολογίου